Koi no Yokan: biriyle tanıştığımızda, gelecekte bir gün ona deliler gibi aşık olacağımız hissi.

balıklar öldü, çiçekler kurudu ve bizden kalan her şey öldü minishot, texting + düzyazı tamamlandı ✔️

elimi tut, iyi olacagız

-under the sky in room 553, i discovered you and i- "Hastanedeki origamiden kalpler geleneğini hiç duymuş muydun?" Kalbi alan çocuk heyecanla inceledi, neşeyle başını salladı. "Evet! Annem dedi ki ne zaman birisi cennete gitmek için hastaneyi terk etse hepimiz onlar için kağıttan kalpler katlarız! Bunun gibi, bunun gibi!" "Bu doğru." diye kıkırdadı Soobin. "Ama nasıl başladığını biliyor musun? Burada, bu odada başladı. Kaybettiği aşkı için her gün kağıttan bir kalp katlayan, her yaptığının onu o gözlerin açılacağı güne biraz daha yaklaştıracağını uman bir çocuktan." "Ne yazık ki onun için o gün asla gelmedi." Diğer bir deyişle, birbirine sahip olmanın ne demek olduğunu çok geç olana kadar fark etmeyen çok yakın iki çocukluk arkadaşının umutsuz aşk hikâyesi, özlem, kaybolmuş umut, karşılıksız aşk ve aralarındaki tüm trajedilerden derlenmiştir. ________________________ Hikâye bana ait değildir, sadece bir çeviridir. Orijinal eseri ao3'te spellfire isimli kullanıcıdan okuyabilirsiniz.

choi beomgyu, kendisini kang taehyun'a göre kalıplara sokardı. -texting, düzyazı- [yeonbin]

beomgyu: kardesım bızı mudure yetıstırme gerekcenı sorabılır mıyım acaba?? taehyun: hayır -texting, düzyazı-

"Çizgi romanlar, aile, zorbalar..." Ben Kai, sıradan olmayan bir lise öğrencisiyim, evlatlığım. Neden mi sıradan değilim? Çünkü benim annem yok, anne yerine bir tane daha babam var. Ebeveynlerimden nefret etmiyorum ama o kadar çocuk arasında beni evlat edindikleri için onlara kızgınım, çünkü iki babayla yaşamak gerçekten zor. ♪⁠～☎️

sadece sen ihanete ugradin beomgyu, onu kaybetmek senin sucun degildi. ona inanmak senin sucun degildi,sen ihanete ugradin beomgyu...

Choi Soobin gittiği gece sirkindeki palyaçoya aşık olur... ♪⁠～🎪