O günden itibaren sürekli birlikteydik. Hyunjin ve ben köfte ve patates gibiydik. O bana ağaca tırmanmayı öğretti. Ben de ona ağaçtan sarkmayı. O benim derslerime yardım etti, ben de ona ütü yapmayı öğrettim. Bazen de dışarıda oturup yıldızları beklerdik. Dedesinin onu merak edeceğini söylerdi. Biraz daha kal derdim, kalırdı.

jeongin hyunjin dokuzda benden hoslaniyordu amk hyunjin sussana lan

müdürün oğlu jeongin, "this is sparta" diyerek kapılara tekme atan hyunjin'in okuldan atılmaması için babasını ikna etmeye çalışır

Chan, sadece kardeşinin arkadaşı olan Seungmin'le uyuyabildiğini fark eder. ✓minsung, hyunlix, jeongbin ✓texting+düzyazı ✓slowburn

normal çocuklar gibi bir yaz geçiremedik. boyumuzu çok aştık. derin yerlerde yüzdük. kolluk takmak komik geldi, çocuk değildik artık. lakin tek bir dalga alt etti bizi. boğulduk o sularda. battık gitgide, ta ki ışık kaybolana kadar. şimdi ise ayağımızın değmediği o yerde hepimiz günahlarımızla uzanıyorduk. * rahatsız edici seyler icerebilir

jeongin, sınıfın inek öğrencisi hyunjin'i bir gece kulübünün partisinde görür

"Hey bekle! Erkek arkadaşım olur musun? Sahte ama gerçek değil yani."

otobüs yolculukları sayesinde tanışan ikiliden birisi diğerini tesadüfen kendi okulunda ağırlıyordu. yaz tatilinin iki ayını burada geçirecek olan, olabildiğince derslerine çalışacak ve bunun yanında tatilini de harcamadan eğlenerek keyfini çıkaracaktı. sıcakkanlı, deli dolu biraz da manyak arkadaşlar ediniyordu. takvimini bu şekilde planlamıştı ve her şey çok güzel, eğlenceli geçiyordu. sonunda eve dönme vakti geldiğinde bu o kadar kolay olacak mıydı? ©llinom

yang jeongin daha önce hiç dışarı çıkmamıştı, ta ki annesi ölene kadar. not: psikologların ilaç yazamadığını biliyorum yazarken psikiyatr yazmamışım görmezden gelin lütfen :(

bir savcı, bir doktor ve çözülmesi gereken cinayetler.