Zoraki evlilikle sınanan iki yüreğin hikayesi.

🌟Tamamlanmıştır... ADAVET; "düşmanca davranış, düşmanlık." Oda aynı koridorda olduğu gibi loş bir aydınlatmaya sahipti. Bu loş ışığın altında, uzun toplantı masasının en ucunda ona doğru bakan kahverengi gözleri net bir şekilde seçebilmişti. Aynı korumaları gibi onunda üzerinde siyah bir gömlek vardı. Yeşilleri kahvelerle buluştuğu anda kaşlarını çatarak sertlendi. "Beni neden buraya çağırdığını sorabilir miyim? Özellikle de emrivaki bir şekilde. Adamların arabamın önünü kesti. Adam akıllı çağırsaydın da gelirdim!" "Gelir miydin?" dedi duvar kadar sert olan ses. Oturduğu koltuğa iyice yayılırken aynı üzerindeki siyah gömlek gibi kara ve keskin bakışlarını kızın gözlerinden ayırmadı. "Gelmeyeceğini bildiğim için işimi garantiye aldım diyelim." diyerek devam ettirdi sözlerini. Sesinin tonusunda yaptığı emrivakiyi kabul ettiren bir ton vardı. İnci ise bakışlarını adamın gözlerinden çekmeden sıkıntılı bir biçimde mırıldandı. "Ne istiyorsun Boran?" Boran, oturduğu yerde dikleşerek önünde duran siyah kapaklı dosyayı İnci'nin önüne doğru uzattı. İnci anlamaz gözlerle ona bakarken belki de Boran'ın ağzından çıkacak olan söz ikisinin de hayatını değiştirecekti. "Benimle evlenmeni..."

*𝙀𝙢𝙞𝙧'𝙞𝙣 𝙜ö𝙯𝙡𝙚𝙧𝙞 𝙖𝙙𝙚𝙩𝙖 𝙖𝙩𝙚ş 𝙨𝙖çı𝙮𝙤𝙧𝙙𝙪*; "𝘽𝙪 𝙗𝙚𝙧𝙙𝙚𝙡 𝙤𝙡𝙢𝙖𝙮𝙖𝙘𝙖𝙠" *𝘿𝙞𝙮𝙚 𝙠ü𝙠𝙧ü𝙮𝙤𝙧𝙙𝙪 𝙖𝙙𝙚𝙩𝙖.* *𝙕𝙚𝙮𝙣𝙚𝙥 𝙞𝙨𝙚 𝙮𝙖ş𝙖𝙙ığı 𝙨𝙤𝙣 𝙜ü𝙯𝙚𝙡 𝙜ü𝙣𝙡𝙚𝙧𝙞𝙣𝙞𝙣 𝙤𝙡𝙙𝙪ğ𝙪𝙣𝙪 𝙛𝙖𝙧𝙠 𝙚𝙩𝙢𝙚𝙙𝙚𝙣 𝙚𝙩𝙧𝙖𝙛𝙖 𝙗𝙖𝙠ı𝙮𝙤rdu* "ꜱᴇɴ ᴅᴇɴ ɴᴇ ᴋᴀᴅᴀʀ ɴᴇꜰʀᴇᴛ ᴇᴛᴛɪğɪᴍɪ ʙɪr bilsen"

renkli bir hikaye değil soluk bir gerçek.

"Bu kadar işte, hepsi bu." Annem cümleye girdi o kadar az konuşuyordu ki, sesini duymak bir mucizeydi. O konuştuğunda sesini zihnime bir çivi ve çekiçle asmak istiyordum. Bir daha ne zaman duyulacağı belli değildi çünkü. "Kızım sen neden böyle yapıyorsun? Bugüne kadar neyini eksik ettik? Ne istediysen almadık mı?" Duyduğum, duyduğun nice cümle... "Biraz sevin..." sesim öyle kısıktı, bir ben duymuştum. Sesimi karşıya, anneme aktaramadım, babama aktaramadım. Bir ben duydum, hep. Lise üçüncü sınıfa başlayan Mehir, hayatının her zamanki gibi sıradan geçeceğinin kanaatindeydi. Ancak zengin ailesi ve sosyeteyle mücadelesi yaşıyla beraber büyümüştü. Şimdi de başında bu bela vardı. Hacker... Onun kim olduğunu bulabilecek miydi? -LİSE KURGUSU- Kitap kapağını tasarlayan Sevgili: bataklikyakamozu' na teşekkürlerimi sunuyorum.

"Resmî kayıtlara göre öldünüz Alya. Artık Türkiye'de sizin adınıza açılacak hiçbir kapı yok." İstanbul'da bir hemşireyken, Moskova'da bir "hayalet" haline gelmek ne kadar sürer? Alya için bu süre, bir iğne darbesi kadardı. Sığındığı adamın buz mavisi gözlerinde aşkı ararken, o gözlerin ardındaki kanlı geçmişi göremedi. Viktor Volkov, sevdiği kadını düşmanlarından saklamak için en radikal yolu seçti: Onu dünyadan sildi. Alya artık bir anne adayıydı ama karnındaki bebeğin babası, tanıdığı o şefkatli "Aren" değil, emirleriyle ölümü getiren "Viktor"du. Duvarların arkasındaki sırlar dökülürken, her yalanın bir bedeli olduğunu Alya çok acı bir şekilde öğrenecekti. Buzun altında sırlar, kanın içinde yeminler gizli... Volkov'un dünyasına girmek kolaydır, ama oradan sağ çıkmak imkânsız

Zengin güçlü tüm yer altı ve yer üstünün korktuğu sinir hastası bi mafya . Yiğit Kılıçer Onun tam tersine her zaman neşeli eğlenceli iyi kalpli bi kız. Melike Kandemir Ya bu herkesin korkulu rüyası olan mafya daha ilk görüşte aşık olursa .

Başkomiser Kürşad Karahisarlı. O mahallenin ağabeyi, herkesin saygı duyduğu delikanlısıydı. Karahisarlı soyadıyla nam saldığı mahallesinde hayatına birden giren Özlem ile kalbinden vurulmuşa dönmesi çokta geç olmayacaktı. (Tamamlandı) ©Tüm Hakları Saklıdır.

Alin, Kiraz çiçeği mahallesinde kendi halinde yaşayan bir kızdır. Ancak bu sade yaşamı, mahalleye geri dönen arkadaşının abisi Kılıç ile bozulur. Bazen bir salıncak, bir kıvılcımı doğurur. ... Şimdi izninizle size soruyorum. Siz de bizimle salıncağa binmek ister misiniz? Unutmayın, salıncaklar sadece mutlu etmez. Aynı zaman da yakar. Öyle bir yakar ki mutluluk duyarsın alev almaktan. Ta ki kül olana kadar. ... *tamamen eğlence için yazdığım bir kurgudur, lütfen siz de yalnızca eğlenmek için okuyun.

"İntikamımı aşk bile durduramaz." *** "Miniğim, benden korkmuyorsun." Küçük öpücük bıraktıktan sonra avuç içini karnıma yasladı ve alev alev yanan bedenimin kül olmasına sebep oldu. "Senden korkmuyorum, Eduard. Korkmayacağım da." Ruhumu da, bedenimi de elde etmeye yeminliydi. Bir anda beni kendine çevirdiğinde yüz yüze geldik. "İyi, çünkü cesur olacağın gece seni bekliyor." Bedenim titredi, bebeklerimde harlanan alevin, aldığım cesaretin kaynağı oydu. Eduard Lersonov'un mükemmel cazibesiydi. "Ne için?" "Bana hesap vereceksin." "Ne hesabı?" Her şeyi öğrenmiş olamazdı değil mi? Eduard... Lütfen gerçekleri öğrenme. "Yaptığın onca planları anlatacaksın, sevgilim. Beni kandırırken arkamdan nasıl güldüğünü anlatacaksın. Dalga geçerken mutluluğunu konuşacaksın. Eğlendin mi, detka?" Üzerime doğru gelmeye başladığında sertçe yutkundum. Korkmuyordum ama bu Eduard'ı tanıyordum. İçindeki o korkunç tarafın yüzüne yansımasını ezbere biliyordum. "Hayır, bak sana her şeyi izah edebilirim. Yemin ederim bir suçum yok. Yanlış anlıyorsun şu an. Ben bir şey yapmadım. Seni ifşa eden ben değildim." 🎭 "Sen benim en güzel maskemdin." Kapak tasarımı- @cheaftrsx 06.07.2024