"Do cholery obudź się bo cię walne", prawie że krzyknął potrząsając chłopakiem. Młodszy zaczął kaszleć po czym otworzył lekko oczy na co starszy odetchnął z ulgą. Chłopak usiadł rozglądając się wszędzie, "pojebało cię już do reszty jak zachciało ci się skakać to trzeba było w bezpieczniejszym miesjcu a nie z mostu!". "Po cholere mnie ratowałeś?!", nagle krzyknął na co starszy prychnął, "powinieneś mi dziękować wskoczyłem za tobą do lodowatej wody i cię uratowałem a ty jeszcze masz pretensje". "Nikt ci nie kazywał mnie ratować wolałem zginąć!", znowu krzyknął, "jak chcesz". ★(⁠°⁠ ⁠۝ ⁠°⁠)★ "Co masz na myśli mówiąc że zachowuje się okropnie przecież zachowuje się normalnie". Prychnąłem kręcąc głową, "odkąd skończyłeś siedemnaście lat to zacząłeś się coraz bardziej odemnie oddalać a teraz masz dziewiętnaście i totalnie masz mnie w dupie". "Bo w wieku siedemnastu lat zrozumiałem jaki byłem głupi żeby się z tobą przyjaźnić". ★(⁠°⁠ ⁠۝ ⁠°⁠)★ Shipy: seungbin, minsung Shipy poboczne: hyunlix, jeongchan W książce występują: przekleństwa, sytuację o samobójstwie, sceny 18+.

always wanted everyone to like me, when i didn't even like myself. like an empty can - you're just loud. tw : - detailed sh - sa - ed - drug abuse - suicidal thoughts - homophobia - self hatred

Blizny wokół nadgarstków Minho? Są od bójek. A przynajmniej tak wszyscy zakładają. Jisung ma wrażenie, że stoi za tym coś głębszego i jest zdeterminowany, by się o tym dowiedzieć. Gdzie Minho jest znany jako członek gangu o zimnym sercu, a wszystko się zmienia gdy jest zmuszony siedzieć w klasie obok Jisunga. 《𝐓𝐥𝐮𝐦𝐚𝐜𝐳𝐞𝐧𝐢𝐞 𝐏𝐋》 ♡ 𝐎𝐫𝐲𝐠𝐢𝐧𝐚𝐥: @-HONEYYCHAN *blizny NIE SĄ od samookaleczania* [ jeśli zauważycie gdzieś błąd, poprawcie mnie w komentarzu, żebym mogła go zmienić :) ]

Każdy w swoje osiemnaste urodziny otrzymuje swojego własnego Opiekuna, który ma go chronić i być przy nim. Jisung naprawdę nie mógł się doczekać tego dnia, a gdy wreszcie nadszedł, został mu przydzielony czarny kocur, który zdecydowanie odbiegał swoim charakterem i zachowaniem od jego marzeń. Fluff, troszkę comedy może?? Pobocznie niezbyt oczywisty Hyunin

Gdzie Lee Minho postanawia dołączyć do chóru tylko ze względu na uroczego blondyna, który pierwszego dnia szkoły go zaintrygował lub gdzie Han Jisung kocha śpiew, ale jeszcze bardziej kocha, gdy starszy o rok chłopak nie może oderwać od niego oczu na próbach fluff, szkolne, pojawia się chat Pobocznie może pojawić się Changlix Wiek bohaterów odrobinkę zmieniony Stray kids nie istnieje Top!Minho #1 w minsung- 22.06.2020 DZIĘKUJĘ WAM, PORYCZĘ SIĘ 😭❤️

Przez niefortunny wypadek przy pieczeniu Minho dość mocno oparzył sobie nadgarstek, co poskutkowało ręką w bandażu i ciągłym zmienianiem okładów. Na jego nieszczęście na dodatek zgubił zapięcie w sklepie, gdy robił zakupy mamie, a jak jakby było mało to w drodze powrotnej zaczeło lać. Zmarnowany w końcu dotarł na przystanek, gdzie ciągle irytował go rozwiązujący się bandaż, lecz tym razem los się do niego uśmiechnął, a słodki nastolatek siedzący obok postanowił mu pomóc.

Jisung w końcu decyduje się po kilku miesiącach na powrót do szkolnego nauczania, zaczynając tym samym liceum, co nie jest jedną z łatwiejszych rzeczy dla niego przez pryzmat okropnych wspomnień związanych z jego gimnazjum. Jednak mimo strachu przed społeczeństwem, braku zdolności wykonywania codziennych czynności, jak na człowieka przystało, stara się choć trochę posmakować tego zwyczajnego nastoletniego życia, gdy poznaje kilku chłopaków, którzy o dziwo akceptują go takim jaki jest, a już szczególnie ten jeden starszy brunet, Minho poznany pewnego deszczowego dnia w jednej z sal na parterze placówki. Tylko, czy Jisungie poradzi sobie z trudnościami i własnym lękiem? A może ten rok stanie się tym najlepszym dla niego za sprawą pewnego drugoklasisty? ☂! fluff;top!minho ⛈️! w książce występują wzmianki o przemocy i okaleczaniu się, więc proszę nie czytaj, jeśli jesteś wrażliwx na takie tematy⛈️! ☂[poprawki po zakończeniu książki]

"Do cholery jasnej miałeś nigdzie nie wychodzić!", krzyknął przez co młodszy wzdrygnął się spuszczając wzrok. "J-ja tylko-", starszy mu przerwał, "co tylko?...dostałeś jebany rozkaz i miałeś go przestrzegać czego nie rozumiesz?", zapytał podchodząc do niego. "Zrozum to jest mafia tu musisz robić co ci każą a nie to na co masz ochotę!", znowu krzyknął a han mocniej objął kotka czując łzy w oczach. •••••••••• Ship główny: Minsung Shipy poboczne: Seungjin, Jeongchan, Changlix. W książce występują: przekleństwa, morderstwa, sytuację 18+.

Lee Minho disappears for three days. When Chan goes looking for him, he discovers a truth Minho has been hiding for years. Taken in by the friend group, Minho is safe. But healing is slow, painful, and quiet. As Chan becomes his anchor, Han watches from a distance, caring more than he lets on. A story about trauma and love that waits until it's ready. TRIGGER WARNINGS: Abuse PTSD/trauma Self harm/mentions of Mentions of abuse Panic attacks Smut

Jisungie to raczej cichy, spokojny nastolatek zaczynający liceum, który przez swoje piętnaście lat nigdy nie miał osoby, która byłaby dla niego swojego rodzaju sferą bezpieczeństwa i czułości, miłości do niego. Głupia mieszanka nastoletnich uczuć, które przeszywa brak czyjegoś kojącego dotyku, w końcu zostanie przerwana przez bruneta z klasy wyżej w nowym liceum, a Sungie nawet nie wie kiedy stanie się dla niego tak bardzo ważny.