Lerayn Arden, sıradan bir kasabada yaşayan genç bir kızdır. Hayatı sessiz ve basit akarken, Aetherion Akademisi'nden gelen bir kabul mektubu her şeyi değiştirir. Krallıkların en güçlülerinin eğitim gördüğü bu akademide, Lerayn sadece derslerle değil; düşmanlıklarla, ihanetlerle ve gizlenen sırlarla da yüzleşmek zorunda kalır.

"efe bey" "noldu küçük stajyerim?" (Not;kitap final yaptığı zaman düzenlenecek)

Bazı insanlar hayatımıza tesadüfen girmez, sadece doğru zamanı bekler.

"Düşeceksin," dedim, sesimdeki o sahte umursamazlığı korumaya çalışarak. Ama içimden geçen tek şey, onun bu kadar kendinden emin olmasının, o gamzeli gülüşünün beni nasıl bir boşluğa sürüklediğiydi. "Geriye yürürken bir taşa takılırsın,düzgün yürüsene Asaf." Asaf hafifçe omuz silkti, attığı adımlar o kadar dengeliydi ki sanki dünya onun etrafında dönüyordu.Ama,arkasında gözü yoksa düşebilirdi.O bunu umursamadan geriye dogru yürümeye devam ediyordu. "Düşersem beni tutmaz mısın?"diye sordu gözlerini gözlerime dikerek. Ben onu nasıl tutayım allah aşkına,onu tutayım derken onunla bende düşerdim.Bedeni benim iki katımdı neredeyse.Ama yinede tutardım tabikide,bakacak degildim.Ona bunu soylemeden ,yalan söylemeyı tercih etdım. "Hayır." "Tutmaz mısın?"diye sordu tekrar. "Tutmam."dedim sesimdeki kararlılığı korumaya çalışarak. Ama o, gözlerini kısıp bana bakıyordu.Kafasını sağ omzuna yatırdı. "Düşersem beni tutmazsın yani?" "Tutmam, dedim ya!" dedim bu sefer biraz daha vurgulayarak. Asaf tam o an,geri geri yürürken dengesini kaybedecek gibi oldu.Ellerimi refleksle,beyaz gömleginin yakasını tutarak kendi tarafıma dogru var gücümle çektim. Kalbimin o ana kadar attığı hızın, şu anki ritmi yanında hiçbir şey olduğunu fark ettim. Göğsüm hızla inip kalkarken, gözlerim irileşmiş bir şekilde ona bakıyordum. Boyu benden uzun oldugu için üstten üstten bakıyordu.Düşmemiş olmanın getirdiği o şaşkınlıkla değil, tam tersine, sanki bu anı bekliyormuş gibi bir ifadeyle gülümsedi. Sol yanağındaki o meşhur gamzesi, tam karşımda parlıyordu.Yüzünü eğilmiş bakıyordu bana. "Hani tutmazdın?" diye fısıldadı. ***** Bu kitaptaki olaylar, karakterler ve tüm kurgu bana aittir.İzinsiz (ç)alınamaz.Böyle bir durumla karşılaşılması hâlinde gerekli işlemler başlatılacaktır.🌿

Dünya bir gecede yok olmadı. Önce gökyüzü değişti. Sonra sular. Ardından insanlar. Virüs şehirleri susturdu, ülkeleri haritadan sildi ve geriye yalnızca hayatta kalmaya çalışan birkaç bin insan bıraktı. Sabrina Vasilevsky, eskiden dünyanın en tanınan modellerinden biriydi. Şimdi ise FV Askeri Üssü'nde yaşayan sıradan bir kadın. Bir gün revire yardım ediyor, ertesi gün mutfakta yemek dağıtıyor, gerektiğinde eline silah alıp enfektelerin arasına giriyor. Geçmişinden kimseye bahsetmiyor. Çünkü bazı hayatlar, anlatılamayacak kadar ağırdır. Ancak dünyanın sonu yalnızca enfekteleri değil, insanların içindeki karanlığı da ortaya çıkardı. Güç, korku ve hayatta kalma uğruna verilen kararlar, bazen virüsün kendisinden bile ölümcül olabilir. Bazı savaşlar canavarlarla verilmez. Bazıları insanlarla. Ve bazı küller... Asla soğumaz.

Siz: Slm abi (19:12) Siz: Şey... Siz: Duyduğuma göre çok cömertmişsin. Siz: Eğer cömertlik günündeysen Siz: Banada bir kıyak yap be Sarp abi 😭

21 yaşında olan Elif garsonluk işinden sonra kendini bir anda bakiclik yaparken bulur.

☆Kovalamaca bir seri olacaktır ve ilk kitabı bitmiştir.İkinci kitap yayınlanmaktadır. Westveil kasabasında yaşayan Dawn'ın hayatı bir akşam aldığı ölümcül bir kovalamaca oyununa davet mesajıyla değişir ve bu oyunda hem kendi sırlarıyla hem de arkadaşlarının ondan sakladığı sırlarla yüzleşmek zorunda kalırken aynı zamanda hayatta kalma mücadelesi de verecektir.