"Doruk..." dedim, sesim çatallı ve teslimiyet dolu bir yalvarış gibi çıkmıştı. Başını boynumdan biraz geri çekip, loş ışıkta gözlerimin içine baktı. Gözbebekleri artık zifiri karanlıktı; içindeki o alev, beni tamamen yutmaya hazırdı. "Kontrolü tamamen kaybetmekten korkuyorsun," diye fısıldadı, sesi bu kez çok daha boğuk, neredeyse bir tehdit gibiydi. "Durayım mı?" diye sorduğunda sesi, bir bıçak sırtı kadar keskin ve bir o kadar da acımasızdı. Gözlerinin içine baktım; orada en ufak bir duraksama emaresi yoktu, sadece benim dudaklarımdan çıkacak olan o tek kelimeyi, o teslimiyet beyanını bekleyen, avını köşeye sıkıştırmış bir yırtıcının sabrı vardı. "Hayır," diye fısıldadım. Sesim, kendi irademle değil, içimdeki o körüklenmiş arzunun kontrolünde dökülmüştü. Aramızdaki bağ koptu sanıyorduk ama bir tartışma, yılların tozunu silip atmaya yetmişti. Belki de bu fırtına bizi tekrar geri birbirimize döndürmek için kopuyordu.

BİR EVLİLİK İLE KAÇ KİŞİNİN HAYATI KURTULABİLİR?

Düşmandan aşka dönen bir BxB kurgusu sever misiniz? Eğer seviyorsanız, tam size göre bir hikaye! Baran, üniversitenin en korkulan ama aynı zamanda en popüler öğrencisidir. Sert, kavgacı ve sorunlu bir çocuktur. Ailevi nedenlerle düşman oldukları karşı komşusu Aras ise enerjik, her şeyi dalgaya vuran, dindar bir ailede büyümüş ama pek de dindar olmayan, eğlenceli bir çocuktur. Bir gün Aras, rastgele bir numaraya mesaj atar ve flört etmeye başlar. Her şey çok güzel ilerler. Lakin bilmediği bir şey vardır: Gönderdiği o mesaj, bütün hayatını baştan sona değiştirecektir. Sizce bu hikayenin sonu nasıl biter?

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Siz: simdi benim canım helva cekse Siz: benim icin ölür müsün Siz: yoksa yok mu Baran: Ne anlatıyosun bilader Siz: cevap ver Siz: ölür müsün Siz: yoksa yok mu

+18 (yetişkin içerikli) sahneler bulunmaktadır. Aşk ve tutku, inat ve şehvetle karışırsa... Masal, hayatta mutluluktan başka bir beklentisi olmayan, kendi halinde bir kadındır. Yıllar önce bir arkadaşının düğününde karşılaştığı gizemli ve yakışıklı genç adamdan çok etkilenir fakat bu ilk ve en derin aşk deneyimi bir ret yanıtıyla sonuçlanır. Masal yıllar sonra bu gizemli adamla tekrar karşılaştığındaysa kendini beklenmedik anda içine düştüğü bir alev çukurunda buluverir. Artık ne alevlerin hararetinden, ne de onu sımsıkı sarmalayan bu çukurdan uzaklaşabilecektir. Ateşle oynayıp sağ çıkabilmek mümkün müdür?

0535***: eve ne getirdiniz inek mi yoksa koltuklar mööleyebiliyor muydu sabah sabah başıma ağrılar girdi ya bi pazarımız var sıçtınız yani Alaz: eve yerleşiyoruz ses çıkması normal değil mi 0535***: sabahın köründe yerleşmeyin o zaman

05***; Sesin çok güzel 05***; Zaten sana dair bildiğim tek şey sesin

Üç yıl boyunca ona sadece 'patronum' diye hitap ettim. Üç yıl boyunca gözlerindeki o buzdan duvarları izledim ve o duvarların ardında ne olduğunu hayal ederek nefes aldım. Yiğit, benim dünyamın en ulaşılmaz, en soğuk zirvesiydi. Sevginin ne anlama geldiğini bile bilmeyen, sadece disiplin ve mesafeden ibaret olan o adam, kalbimin ve içimdeki ateşin tek sahibiydi. Ben ise sadece onun ofisindeki gölgelerden biriydim. Ta ki o geceye kadar. Şimdi aramızda artık sadece iş konuşulmuyor. Yiğit, tenimin kokusunu, varlığımın büyüsünü keşfettikçe, o aşılmaz sandığım duvarlar yerle bir oluyor. O, duygusuz bir adamdı; ben ise onun ezberini bozan kadındım. Sadece benim olsun istiyorum.

Bazı yaralar tende değil, kalpte açılır. Bazen bir kurşun değil, bir bakış vurur insanı. Alatlı Timi'nin Komutanı, Yüzbaşı Karven Yaman Savran. Nam-ı diğer: Kıyamet Çünkü Karven, dokunduğu her hayatın sonunu yazan adamdı. Düşmanları ülkenin dört bir yanında timini ve Karven'in izini sürüyor, onları tamamen yok etmek istiyordu. Büyük bir operasyon gecesi vurulur ve ölümle yaşam arasında gözlerini kapattığında geride bıraktığı tek şey yarım kalmış bir görevdi. Bilinci yerine geldiğindeyse kendini karanlık bir odada, bir kadının bakışları altında buldu. O an fark etmedi; fakat kaderlerinin yönü çoktan değişmişti. Pusulanın iki ucu artık onları gösteriyordu, bir daha değişmemek üzere. Liva, doktorluk yeminine sadık kalmaya çalışan, yeni mezun bir doktordu. Hayatı sakin bir yolda ilerliyordu; ta ki Karven'e kadar. Yıllar sonra komutanı olacak adamı defalarca ölümden çekip aldı ve kaderlerini birbirine bağladı. Bilmeden, ülkenin en tehlikeli timinin kaderine adını yazdı. Bilmeden, Karven'in kalbindeki ilk çatlak oldu. Karven için Liva bir zaaf haline gelmişti. Ama bazı zaaflar insanı zayıflatmaz; güçlendirirdi. Düşmanları artık yalnızca Karven'i değil, Liva'yı da hedef alıyordu. Ve Karven ilk kez bir görevle değil, bir kadınla sınanıyordu. Liva, başına geleceklerden habersiz Alatlı Timi'ne katıldığında aslında bir birliğe değil, geri dönüşü olmayan bir savaşın içine adım attı. Karven ise onu korumak için gerçeği sakladı; çünkü bazen en büyük ihanet, sevdiğini korumak için susmaktır. Karven ilk defa bir kurşunla değil, bir bakışla vurulmuştu. O bakış, hiçbir zaman teninden ve aklından çıkamayacak kadar derine saplandı. Bu, kurşunların değil; kalplerin hedef alındığı bir savaşın adıydı. Ve bu hikâye, bir adamın en karanlık hâliyle bir kadına doğru yol alışının hikâyesiydi... O, SANA D