"Ulan bari Polat de." dedi. Sesi yalvarır gibi çıkmış gözleri beklentiyle doluydu. "Mirza demiyorsan deme ama en azından Polat de." "Sen yengeye Elif diyor musun?" dedim alayla bir dizinin repliğine gönderme yaparak. "Sen Polat de. Gerekirse dünyadaki tüm kadınlara Elif diye seslenirim." dedi. Yayınlama tarihi: 01.05.2023

O kadar zehirliydi ki, beni yok etmesinden korkuyordum... İlk versiyonu kaldırılmıştır. Bölümler düzenlenip yeniden yüklenecektir. ****** Not; kitabın tüm hakları bana aittir. Kopyalanma veya çalıntı gibi bir durum olursa yasal işlemlere baş vurulacaktır. Wattpad'te bu isimde ilk kitaptır. 24/10/2020

BİR EVLİLİK İLE KAÇ KİŞİNİN HAYATI KURTULABİLİR?

Düşmandan aşka dönen bir BxB kurgusu sever misiniz? Eğer seviyorsanız, tam size göre bir hikaye! Baran, üniversitenin en korkulan ama aynı zamanda en popüler öğrencisidir. Sert, kavgacı ve sorunlu bir çocuktur. Ailevi nedenlerle düşman oldukları karşı komşusu Aras ise enerjik, her şeyi dalgaya vuran, dindar bir ailede büyümüş ama pek de dindar olmayan, eğlenceli bir çocuktur. Bir gün Aras, rastgele bir numaraya mesaj atar ve flört etmeye başlar. Her şey çok güzel ilerler. Lakin bilmediği bir şey vardır: Gönderdiği o mesaj, bütün hayatını baştan sona değiştirecektir. Sizce bu hikayenin sonu nasıl biter?

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Üç yıl boyunca ona sadece 'patronum' diye hitap ettim. Üç yıl boyunca gözlerindeki o buzdan duvarları izledim ve o duvarların ardında ne olduğunu hayal ederek nefes aldım. Yiğit, benim dünyamın en ulaşılmaz, en soğuk zirvesiydi. Sevginin ne anlama geldiğini bile bilmeyen, sadece disiplin ve mesafeden ibaret olan o adam, kalbimin ve içimdeki ateşin tek sahibiydi. Ben ise sadece onun ofisindeki gölgelerden biriydim. Ta ki o geceye kadar. Şimdi aramızda artık sadece iş konuşulmuyor. Yiğit, tenimin kokusunu, varlığımın büyüsünü keşfettikçe, o aşılmaz sandığım duvarlar yerle bir oluyor. O, duygusuz bir adamdı; ben ise onun ezberini bozan kadındım. Sadece benim olsun istiyorum.

Bazı yaralar tende değil, kalpte açılır. Bazen bir kurşun değil, bir bakış vurur insanı. Alatlı Timi'nin Komutanı, Yüzbaşı Karven Yaman Savran. Nam-ı diğer: Kıyamet Çünkü Karven, dokunduğu her hayatın sonunu yazan adamdı. Düşmanları ülkenin dört bir yanında timini ve Karven'in izini sürüyor, onları tamamen yok etmek istiyordu. Büyük bir operasyon gecesi vurulur ve ölümle yaşam arasında gözlerini kapattığında geride bıraktığı tek şey yarım kalmış bir görevdi. Bilinci yerine geldiğindeyse kendini karanlık bir odada, bir kadının bakışları altında buldu. O an fark etmedi; fakat kaderlerinin yönü çoktan değişmişti. Pusulanın iki ucu artık onları gösteriyordu, bir daha değişmemek üzere. Liva, yeni mezun bir doktordu. Hayatı sakin bir yolda ilerliyordu, ta ki Karven'e kadar. Yıllar sonra komutanı olacak adamı defalarca ölümden çekip aldı ve kaderlerini birbirine bağladı. Bilmeden, ülkenin en tehlikeli timinin kaderine adını yazdı. Bilmeden, Karven'in kalbindeki ilk çatlak oldu. Karven için Liva bir zaaf haline gelmişti. Ama bazı zaaflar insanı zayıflatmaz; güçlendirirdi. Düşmanları artık yalnızca Karven'i değil, Liva'yı da hedef alıyordu. Ve Karven ilk kez bir görevle değil, bir kadınla sınanıyordu. Liva, başına geleceklerden habersiz Alatlı Timi'ne katıldığında aslında bir birliğe değil, geri dönüşü olmayan bir savaşın içine adım attı. Karven ise onu korumak için gerçeği sakladı; çünkü bazen en büyük ihanet, sevdiğini korumak için susmaktır. Karven ilk defa bir kurşunla değil, bir bakışla vurulmuştu. O bakış, hiçbir zaman teninden ve aklından çıkamayacak kadar derine saplandı. Bu, kurşunların değil; kalplerin hedef alındığı bir savaşın adıydı. Ve bu hikâye, bir adamın en karanlık hâliyle bir kadına doğru yol alışının hikâyesiydi... O, SANA DÖNENE KADAR'dı

20 yaşında iç mimarlık 2.sınıf öğrencisi ,dış çevre ile çok bağıntısı olmayan genç bir kız. 26 yaşında acımasız, zalim adını bile duyunca korkmaya yeten,dünyaca ünlü teknolojisi şirketin sahibi ve yeraltı dünyasının ,dünyaca ünlü mafyası. Herkese karşı soğuk, sert , acımasız olan mafyanın sevdiği yanındaki değişimi... 2 sene önce üniversite okumak için İstanbula gelen genç kız ,mafyanın ona aşık olması ile hayatı bir anda değişir. Acaba sonunda mutlu olabilecekler mi, yoksa sadece mafyanın sevmesi ile mi kalacak??? Eftelya babasının onu kumar borçları için sattığını bilmez, ama bunu öğrenen Mert onu korur ve bu yapılanlara karşı onlara büyük bir ders verir... Bu benim ilk kurgumudur eğlence amaçlı yazılmıştır...

"Bir bakış yetti...ve içimde bir yangın başladı."

"Sen bir vakasın, Cassian. Seni çözmek benim işim." "Yanılıyorsun, çiçek. Ben çözülmem-ben çözerim."