Annesinin yeni eşi ile hayatı tamamen değişen Meriç'in zengin bir ailenin oğlu ile yakınlaşmasından rahatsız olan zorba, kuzenini korumak için onunla uğraşmaya başlar. Argo ve şiddet içerir!

"Kıraç Abi" dedim onu biraz sinirlendirerek, boynunda ki damarları belirginleşmişti.İstediği mi aldığım için zevkle gülümseyip bana sinir ile bakan Kıraça baktım. "Bakalım altımda inlerken abi diyebilicek misin" •Arkadaşımın abisi •Yayın tarihi:24.02.2026 -YETİŞKİN KURGUDUR! NOT: KİTABIMIN KONUSUNU ÇALAN KİŞİYİ HİÇBİR ŞEKİLDE UYARMA'DAN DİREKT YASAL İŞLEM BAŞLATIRIM! ©Tüm hakları saklıdır.

Dağhan Kırca bey komşu; Bakın Ufuk Bey Dağhan Kırca bey Komşu; dairenizden biraz daha müzik aleti sesi gelirse Dağhan Kırca bey Komşu; gitarın tellerini ayrı ayrı ayırır oldukça münasır bir yerinize ben DO RE Mİ'lerim. Dağhan Kırca bey Komşu; oldukça kibar olduğumu düşünüyorum Dağhan Kırca bey Komşu; Bir daha gecenin vakti do re mi demeye başlarsanız Dağhan Kırca bey Komşu; o notaları üzerinizde baştan yazarım Dağhan Kırca bey Komşu; iyi geceler. Sorun şu ki; ben ne Ufuk'tum ne de dairemden müzik sesi geliyordu, üstelik çatı katında oturuyordum. Aylardır hoşlandığım adam ansızın bana sen Ufuksun diyerek yazmaya başladı. Peki ben bu şansı kaçırır mıydım? Asla. Biraz Mahalle kurgusu, biraz polis, biraz dram hepsinden bir tutam✨ Tüm hakları bana aittir.

..

​"Herkesin duyduğu o gürültülü dünyada, o sadece çiçeklerin fısıltısını ve renklerin melodisini duyuyordu." ​Herkes için sıradan olan bir gün, onun için aşılması gereken devasa bir labirentti. Kelimeler dudaklarından dökülmeyi reddediyor, zihni ise binbir çeşit renkle dans ediyordu. İnsanlar ona "eksik" dedi, oysa o sadece "farklı" bir frekansta yaşıyordu. Mavi güllerin arasında kendine kurduğu o sessiz krallık, bir gün hiç beklenmedik bir ışık huzmesiyle sarsılacaktı. Ruhunun kapılarını aralamaya cesaret eden biri, oradaki aydınlığı görebilecek miydi? /// Tüm telif hakları saklıdır. Kurgunun tamamı bana aittir,en ufak çalıntı da yasal işlemler başlatılacaktır.

____________ 🌊 ___________ Ailesinin istemediği bir şehire ailesine inat atanan doğa hayatının birden bire değişeceğinden habersizdi buna rağmen şehirden vazgeçmeyen doğa, farkına varmadan kendine bir hayat kurmuştu. ... İlkokul öğretmeni olan doğa öğrencisinin rahatsızlığı sebebi ile velisini arar ama bu aramanın bu denli hayatını tepe taklak edeceğinden habersizce memnun bir şekilde kapatır ve öğrencisini hazırlayıp dersine devam eder. - Merhabalar bu numara asya'nın velisine mi ait acaba? kalın ve ciddiyet akan ses duyunca tüylerim ürperdi - Evet buyurun asya'ya bir şey mi oldu? - Biraz halsiz ve yüzü gözü solgun rica etsem almaya gelir misiniz - Geliyorum __________ 🌊 ___________ Keyifli Okumalar Dilerim 💫 #D.A. #K.K.

Alisa, babasıyla ettiği büyük bir kavgadan sonra bir inat uğruna şatafat dolu hayatını bir kenara bırakarak bilmediği bir mahallede ev tutar. Fakat mahalleye ayak bastığı ilk andan itibaren ne mahalleyle ne de mahallenin abisiyle yıldızları uyuşur. |Mahalle kurgusudur| 120625

Siz: simdi benim canım helva cekse Siz: benim icin ölür müsün Siz: yoksa yok mu Baran: Ne anlatıyosun bilader Siz: cevap ver Siz: ölür müsün Siz: yoksa yok mu

Mardin'in taş sokaklarında, yıllardır süren iki düşmanlık gölgesini korumaktadır: Koçerler ve Sînorlar. Bu iki aile için sevgi bir seçenek değildir; kurallar, kan ve suskunluk vardır. Şilan Koçer, kendi hayatının bile kararını veremeden büyümüş bir kızdır. Onun için gelecek; çizilmiş, yazılmış ve çoktan başkaları tarafından seçilmiştir. Bir gün, hiç istemediği bir gerçeğin içine sürüklenir: berdel. Karşısına çıkan isim ise düşman tarafın gölgesidir. Mirzan Sînor. Soğuk, sert, korkulan ve adı söylendiğinde bile sessizlik yaratan bir adam... Ama asıl tehlike, onun düşman olması değil; Şilan'ın hayatına dokunmaya başlamasıdır. Bir ev, iki düşman, zorla bağlanmış iki kader... Ne sevgiyle başlayan bir hikâyedir bu, ne de kolay bir nefretle biten. Sadece mecbur bırakılmış iki hayatın, birbirine çarpmasıdır. Ve bazen kader... en çok zorlandığında başlar. Bu Hikaye Nefreten Doğan Bir Aşk Hikayesi...

Mardin'in en nadide mücevheri: Viyan Cevherizade. Herkesin uzaktan bakıp iç geçirdiği, ama kimsenin dokunmaya cüret edemediği yasak elma. 💎 Dışarıdan bakıldığında o, Cevherizade Konağı'nın etrafı koruma duvarlarıyla örülü, kibirli ve ulaşılamaz kızıydı. Kimsenin yüzüne bakmaz, kimseyle göz göze gelmezdi. İnsanlar bunu asaletinden ya da kibrinden sanırdı. Oysa gerçek, Viyan'ın ruhuna ve bedenine vurulmuş görünmez bir mühürdü. Bir erkeğin tenine değmesi, Viyan için karanlığa düşmek demekti. Bedeni, yabancı bir dokunuşa isyan edip bilincini kapatırken; Viyan çareyi kimseye ümit vermemekte, gözlerini yerden kaldırmamakta bulmuştu. O, cam bir fanusun içindeki "Seyirlik Bebek"ti. Dokunmak yasaktı, sadece izlenebilirdi. Ta ki Agir Dervişoğlu, o fanusun camına elini yaslayana kadar... Mardin'in hükümranı Agir, herkesin "buzdan prenses" dediği Viyan'ın gözlerindeki o saklı korkuyu gördüğünde, imkansız bir yangının fitilini ateşledi. Dokunmadan sevmek mümkün müydü? Yoksa Agir, yanacağını bile bile o cama dokunup "Seyirlik Bebeği" uykusundan uyandıracak mıydı?