Lily wiedziała, że wilki są niebezpieczne. Nie wiedziała, że najgroźniejszy z nich będzie patrzył na nią tak, jakby już nosiła jego ślad na szyi. Alfa Lucas żąda jej ręki, aby zawrzeć sojusz między ludźmi a watahą. Nie wie jednak, że dziewczyna, którą otrzymuje, jest telepatką, a jej rodzina skrywa tajemnicę zdolną złamać całe stado. Jednak kiedy Lily po raz pierwszy przekracza granice lasu, nie czuje strachu. Czuje... przyciąganie. I jego zapach. Niebezpiecznie znajomy. Jakby ich losy splotły się na długo przed tym dniem. Ale prawdziwe zagrożenie nie nadchodzi z lasu.

Darkspire, miasto istot magicznych, od lat było owiane legendą: zwykli ludzie nie mają tam wstępu, a w środku podobno dzieją się straszne rzeczy. Co więcej, każdy magiczny, kto opuści jego mury, traci wszelkie swoje wyróżniające go cechy. Do czasu powrotu do miasta staje się śmiertelnikiem. Pech sprawia, że Elspeth „Elsie" Winters, policjantka badająca sprawę zaginięcia przyjaciółki, orientuje się, że trop prowadzi właśnie do Darkspire. Wraz ze swoim nieodłącznym psem, suczką Lulu, udaje się więc na granicę miasta, by porozmawiać na temat przyjaciółki z wysłannikiem magicznych. Wystarczy jedna strzelanina i odrobina zamieszania, by Elsie wraz z Lulu i wysłannikiem znaleźli się za granicą, z powrotem w Darkspire. Jej pies szybko okazuje się ogarem piekielnym, a sama Elsie... z pewnością nosi w sobie magię. Tylko jeszcze nie wie, jakiego rodzaju. Aby wyjaśnić sprawę zaginięcia przyjaciółki i własnego pochodzenia, Elsie musi nie tylko zostać w Darkspire i tam podjąć trop, ale też przyjąć pomoc dwóch równie niebezpiecznych, co pociągających mężczyzn: wilkołaka i czarnego maga. Tylko czy będzie mogła zaufać któremukolwiek z nich? Rozdziały ukazują się co dwa dni. Okładka: unholy confess

W Akademii Cieni nie wychowuje się bohaterów. Tutaj tresuje się drapieżniki. Lyssaira Elowen Virellien ukrywa ciało, które mogłoby ją zdradzić, i imię, które mogłoby ją zabić. Jako Ryn Virel trafia tam, gdzie słabość zostawia się na podłodze, a zapach strachu przyciąga ostrze. Onyx Nightborne to alfa urodzony do dominacji. Każdy jego krok pachnie władzą, a każdy oddech - kontrolowanym gniewem. Aż pewnego dnia jego wilk reaguje na kogoś, kogo nie powinien nawet zauważyć. Na kogoś, kto pachnie jak kłamstwo. I jak przeznaczenie. Tu więzi nie rodzą się z wyboru. Tu rodzą się z instynktu, który nie zna słowa nie. A spojrzenie, które trwa sekundę zbyt długo, potrafi zmienić całe ciało w pole bitwy. Jedna prawda może ich zniszczyć. Jedna przemiana - rozpętać wojnę. Wolfmarked to mroczna opowieść o wilkach, które nie pytają o pozwolenie i o dziewczynie, którą zauważył ktoś, kto nigdy nie powinien jej poczuć. Bo wilk nie prosi. Wilk bierze to, co rozpozna jako swoje.

Elizabeth „Lizzy" Moon ma proste zasady: nie denerwować się, zawsze mieć zapas Coca-Coli w lodówce i nigdy pod żadnym pozorem, nie dać się zdominować facetowi. Nawet jeśli tym facetem jest Damon Knox. Mieszkanie pod jednym dachem z kilkusetletnim, aroganckim wampirem o skłonnościach socjopatycznych to jedno. Ale zabranie go na święta do rodzinnego domu? To samobójstwo. Szczególnie, że brat Lizzy jest łowcą wampirów, który trzyma wodę święconą obok barszczu, a kuzynka właśnie przyprowadziła na kolację nowego chłopaka. Czy Damon powstrzyma się przed morderstwem? Czy Lizzy dostanie zawału przed trzydziestką? I czy dom państwa Moon przetrwa tę „Cichą Noc"? Ostrzeżenie: Zawiera sarkazm, groźby karalne i śladowe ilości eliksiru z werbeny i toju.

Yana'Maud jest młodą maginią Osorium - wieży magów - która wyrusza z Poszukiwaczem w podróż. Ma pomóc mu w jego zadaniu, a jednocześnie jej mistrzowie liczą, że odnajdzie sposób na ustabilizowanie swojej magii. Jest świadoma zagrożeń, jakie czekają ją na trakcie i przeraża ją to tym bardziej, że od trzydziestu lat nie opuszczała bezpiecznych murów stolicy. Kalador Neregnory zaś jest Poszukiwaczem, niechlubnie zwanym „łowcą czarownic" i pochodzi z pomniejszego rodu, który bezustannie walczy o pozycję. Spoczywa na jego ramionach odpowiedzialność za dobre imię rodziny, a ta podróż jest jego jedyną i ostatnią szansą, by naprawić szkody, jakie wyrządziła chwila nieuwagi. Nieuwagi, która kosztowała ludzi życie. W Cesarstwie Amenteris największym wrogiem nie są bandyci, ale noc - bo Cesarstwo, zbudowane na krwi potworów i upiorów - jest przez nie terroryzowane każdej, jednej nocy. Chwila nieuwagi, opieszałość lub zgubienie drogi może być opłakane w skutkach. Leśne duchy opiekuńcze, nieumarli półbogowie zagajników, demony i ludzkie koszmary materializujące się z cieni - to jedne z wielu niebezpieczeństw, jakim będą stawiać czoła. Podróż na zawsze odmieni tę dwójkę, która - by przetrwać - będzie musiała nie tylko ze sobą współpracować, ale nader wszystko, będzie musiała nauczyć się ufać: sobie nawzajem, doświadczeniu i przeczuciu, wbrew traumom i wpojonej tresurze. Wspólnymi siłami stawią czoła przeciwnościom, jakie tylko można napotkać na ścieżkach Imperium Amenteryjskiego. Stopniowo odkryją, że przeznaczenie ma swoje plany i jadą dokładnie tą drogą, która była im pisana, prosto w odmęty przeklętej Puszczy Granonsyn. By odkupić winy za błędy przeszłości i naprawić to, co zepsuli przodkowie. Okładka @elusive_writes / IG: elusive_graphics

Kirida urodziła się w świecie, w którym używanie magii wiąże się z poważnymi konsekwencjami. Nawet najmniejszy okruch uwolnionej mocy ma swoją cenę. Magia uaktywnia się w organizmach w wyniku choroby, u osób z odpowiednim potencjałem. Zarażonych odseparowuje się od społeczeństwa, szkoli na posłusznych i brutalnych magów podległych władcy. Mieszkańcy Lunavale, stolicy Królestwa Księżycowych Gór przez wieki żyli w ciągłym strachu i nawet nie spostrzegli, że stali się obojętni na otaczający ich świat. Przyzwolenie na okrucieństwo, obojętność wobec krzywd stanowią dodatek do przygnębiającej codzienności. Obecna władza umiejętnie wykorzystuje sytuację na swoją korzyść. Nie ma w królestwie siły zdolnej do przeprowadzenia rewolucji. A może... by przywrócić spokój i równowagę nie jest potrzebna armia, tylko jedna osoba, która na przekór wszystkiemu, nadal widzi piękno w otaczającym ją zepsutym świecie? Obecna okładka została przygotowana przez @elusive_writes Ogromnie dziękuję!!! TW - książka nie jest odpowiednia dla czytelników poniżej 18 roku życia, ani osób wrażliwych.

Bycie Magiem, nie było łatwe, ale jeszcze trudniejsze było, bycie Posłanką mroku, a taki przywilej nadawał sam Lucyfer. Była to destrukcyjna ścieżka, prowadząca na samo dno, dlatego postanowiłam z niej zstąpić. Starałam się uciec od mroku i gdy wydawało mi się, że byłam na dobrej drodze, w moim życiu pojawili się Strażnicy ciemności, przedstawiając mi moje przeznaczenie. Decyzje, które przyszło mi podjąć, wywróciły moje życie do góry nogami. Musiałam zawalczyć o siebie. Jednak, nowa ścieżka, nie była usłana różami, a zagrożenie okazało się poważne. Czy odnalazłam siebie? Czy wygrałam z kimś, kto w genach miał zapisane zło? Rozdziały: 49/49

MILITARNE ROMANTASY Kiedy trafiasz do Fortu Aeris, masz tylko dwie opcje: przetrwać... albo zostać pożartym przez to, co czai się za murami. Serai nie miała wyboru. Jej brat zniknął, a jedyny, kto może wiedzieć, co się z nim stało, to generał Veyar, mężczyzna o czarnych skrzydłach, bliznach i spojrzeniu, które potrafi przeciąć na pół. Problem? On nie znosi rekrutów. Ona nie znosi rozkazów. A w Forcie rozkazy są wszystkim. Im więcej Serai odkrywa, tym wyraźniej widzi, że Veyar wie o jej rodzinie coś, czego nie powinien. I że nienawiść... może być tylko przebraniem dla czegoś o wiele bardziej niebezpiecznego. W Forcie wszystko ma swoją cenę. A ich dwoje właśnie zaczyna ją płacić. - - - ROMANTASY!! Książka zalecana dla czytelników 16+

Daisy Denver przeprowadza się do nowego miejsca. To właśnie tam odkrywa istnieje wilkołlaków i to, że jeden z nich jest jej przeznaczonym.

Świat zamieszkują cztery rasy: ludzie, wampiry, wilkołaki i wiedźmy. Ludzie, z natury obawiający się tego, co nadprzyrodzone, nie potrafili zrozumieć istnienia istot posługujących się magią, co budziło w nich przerażenie. Ludzkość uznała wiedźmy za zagrożenie. Ich magia mogła zabić, bez trudu pozbawiając życia. Uważali, że wszystko, co złe, jest winą magii; według nich, wszelkie nieszczęścia miały swoje źródło w nadprzyrodzonych mocach. W rezultacie podjęli wielkie polowanie na czarownice. Wiele z nich zginęło, broniąc się, ale ich wysiłki okazały się bezskuteczne. W końcu najwyższa z czarownic, pragnąc ocalić swój gatunek, zabrała ze sobą te, które przeżyły - zaledwie dwieście wiedźm. Znalazły bezpieczne miejsce, gdzie ukryły się na kilkanaście lat. Dopiero po tym czasie zdecydowały się ujawnić. Tym razem były bardzo ostrożne, pragnąc, aby ich magia kojarzyła się z czymś dobrym. Ujawniły się jako znachorzy, medium, jasnowidze i pomocnicy dusz. Ich plan powiódł się - przestały być postrzegane jako mroczna siła, a stały się wsparciem, z którego korzystały wszystkie rasy. Jedną z tych wiedźm jest Elizabeth, dziewczyna uznawana za jedną z lepszych uzdrowicieli. Wieści o jej umiejętnościach rozeszły się szeroko, przyciągając kolejnych gości. Wśród nich znalazło się kilka wilkołaków, które prosiły ją o pomoc. Pojechała bez wahania, nie wiedząc, co napotka na nieznanych terenach, a raczej, kogo spotka. Zimnego i upartego wilkołaka, który dąży do perfekcji w swojej karierze, wilkołaka, który nie chce swojej mate Obecność wiedźmy na terenach watahy sprawi, że wilkołak zacznie pragnąć jej towarzystwa, zacznie czuć zazdrość kiedy Elizabeth będzie pracować z innymi. Zapragnie jej całej, tylko dla siebie lecz uświadomi to sobie, gdy będzie już za późno.