Lüks ve ihtişam içinde büyüyen Melek, babasına meydan okumasının ardından kendini Karadeniz'in bir dağ köyünde öğretmenlik yaparken bulduğunda kaderin ona sarsıcı bir sürprizi vardır. Yıllar önce acımasızca reddettiği silik ve sessiz bir genç olan Tahir'in şimdi karşısında Fırtına lakabıyla dağları kasıp kavuran bir yüzbaşı olarak durması tüm dengeleri alt üst eder. Yıkım Timi'nin karizmatik ve disiplinli komutanının gözleri Melek'in hatırladığından çok uzakta, buz gibi keskin ve acımasızdır. Aralarındaki çatışma kısa sürede alev alarak, yerini inkâr edilmesi imkânsız bir çekime bırakırken Karadeniz'in hırçın dalgaları, sert rüzgârları ve samimi insanlarıyla sınandığı bu yeni düzen; onun için hem gülümsetecek bir savruluş hem de yüreğinin hikâyesini Karadenizli bir adamla yazacağı bir yolculuğa dönüşecektir. Yürek mevzilerinde sipere yer yok be öğretmen hanım. Düştüğün an esirsin. Ben de esirim artık, Hem Karadenize hem bir çift ela göze...

Aldatılmanın acısıyla yıkılan Jade, geçmişini silmek için tehlikeli bir karar alır. Bir büyücünün yardımıyla, sevgilisi Ethan ile tanışmasını engellemek üzere zamanda geriye döner. Jade'in bu zorlu görevi, geçmişteki hayatının ve tüm seçimlerinin yeniden yazılması demektir. Amacına ulaşmaya çalışırken, yepyeni bir yolda ruhunu derinden etkileyen gizemli bir yabancıyla karşılaşır: Rhys. Zamanın değişen akışında filizlenen bu beklenmedik ve yoğun yeni aşk, Jade'e Ruh Bağları'nın gerçekten ne anlama geldiğini gösterecektir. Ancak zamanın kuralları çiğnenmiştir ve Jade'in varoluşu, Chromos'un tehdidi altındadır. Yeni aşkı Rhys'i korumak ve arkadaşı Merri'yi kurtarmak için kendisinin zamanda bir gölgeye dönüşme riskine rağmen, Jade bu döngüyü kırmak için ne kadar ileri gidebilir? "TAMAMLANDI"

ilk hikayem umarım beğenirsiniz aşklarım yazım hatası olursa kusura bakmayın bu hikayede bir malfoysunuz

"Aşkın ıstırabında bile bir zevk olduğunu sen de mi öğrendin yoksa Güzçiçeğim?"

​"Hayat, başkalarının bestelediği sıkıcı bir senfoni olabilir şekerim; ama ben kendi tefimi alıp, en büyük 'hoppa'yı patlatmak için buradayım, anasını satayım!" ​Narlı Bahçe Mahallesi... Adına bakıp da burayı huzurevi sanan varsa, henüz Elay ile tanışmamış demektir. ​Ben Elay; okulun en arıza, ağzı en bozuk ama kalbi (neyse o kalsın şimdilik) en yerinde kızı! Babamın emaneti o siyah canavarı (Gece Kuşu) okulun önüne çekip, teypte Sezen ablamın *"Rakkas"*ını köklediğim an, mahallede ne sükunet kalır ne de akıl sağlığı. ​Ama bir sorunumuz var: Onur. ​O kıvırcık saçlı, kollarındaki dövmelerle "cool serseri" ayağına yatan, mahallenin gizli itfaiyecisi! Ben ne zaman bir neşe yangını çıkarsam, elinde bir kova soğuk suyla (ve o gıcık karizmasıyla) tepemde bitiyor. "Kapat şu müziği Elay," diyor. "Millet uyuyor Elay," diyor. Ayol kaptan, senin ruhun kurumuş, haberin yok! ​Narlı Bahçe'de kurallar basittir: ​Elay müziği açarsa, herkes oynayacak. ​Onur kaşlarını çatarsa, Elay daha çok gıcık edecek. ​Ve asla, ama asla... O siyah arabayı babam görmeden yerine park etmeyi unutmayacaksın! ​Küfürbaz bir prenses, huysuz bir serseri ve bolca 'hoppa' sesi... Hazırsanız, Narlı Bahçe'nin altını üstüne getirmeye geliyoruz şekerim. Ne bakıyorsun hâlâ? Gir içeri de bir selam ver, anasını satayım! ​

Dora mı? Yoksa Kora mı? Hangisi galip gelecek? Yer altına bulaşmanın elbette ağır bedelleri olacaktı. Dora bu bedeli çok ağır ödeyecek ve bir dahada eski haline geri dönemeyecekti.

Bilinmeyen numara: Masalları sever misin? Ben çok severim. Ama kendi masallarımı yazmayı daha çok severim. Ve bu masalın başrolü sen olacaksın, Açelya. Bir nefes kadar yakınında olacağım, her zaman. O gece anladım; masallar mutlu sonla değil, seçilmiş kurbanla başlardı. 02.01.2026 yayımlanma tarihi.