❝Tamamlandı.❞ Çilek: Seni kahveyi sevdiğim kadar seviyorum. Çilek: Ve ben kahveye bayılırım! Gökhan: Çilek sen misin? Çilek: Evet nasıl bildin ki? Gökhan: Profiline bakıp tanımak çok zor olmadı diyelim. Çilek: Benim profil fotoğrafım mı varmış ya? Çilek: Neyse, Çilek: Sen ne kadar akıllısın öyle, ben de çok akıllıyım. Çocuklarımız süper zekalı olur herhalde. Gökhan: Ne çocuğu? Çilek: Onun bunun çocuğu değil ya. Çilek: Bizim bebeklerimizz. ─ Çilek enerjik ve deli dolu bir lise öğrencisidir. Okulunun basketbol takım kaptanı olan Gökhan'a ise deli gibi aşık.. Gökhan ilişki istemeyen, kızlarla pek iletişim içinde olan birisi değildi. Çilek'in inatçı tavrı ve sevgisi onun hislerini değiştirmeye yetecek miydi? ─ 💙 Kitabın iki finali var arkadaşlar. Yayınlandığı zamanı baz alarak, size rus ruleti gibi bir şey oynatmıştım ve maalesef kötü son çıkmıştı. Esas sonu mutlu yapmakta kararlı olduğum için iki final yayınladım. Mavi kalpli final kötü son, kahverengi olan ise mutlu sondur. Bilginize.. 🤎 ─ Genç Kurgu, Lise, Mizah, Platonik 🍓 120823 🍓 111023 ─ TAMAMLANDI (28 Mart'ta düzenlendi.) ─ ❝Birinci Sıralar❞ #1-arkadaşlık, 030923 #1-platonik, 070923 #1-spor, 090923 #1-sevgili, 100923 #1-sevgi, 110923 #1-çilek, 110923 #1-gökhan, 220923 #1-lise, 270923 #1-text, 290923 #1-basketbol, 081023 #1-instagram, 151023 #1-kurgu, 270224 #1-dost, 140324 #1-genç, 180424 ─ ➙ yazar: lahmacundora (Dora) Ⓓ︎ Kahveye Bayılırım ismiyle yazılmış ilk kitaptır. 💗

Aziz elini belimden çekip beni bir tur kendi etrafımda döndürünce Funda hoca artık ne yapmamız gerektiğini söylemiyordu ve biz bedenlerimizin uyumuyla, müziğin ritmine kapılıp,bir tutku olan tangoyu yapıyorduk. 🍷 Denizvrl: asıl sen söyle Aziz Alper Öcal Denizvrl: neden son zamanlarda etrafımdasın? Azizöcal: cevabı basit. Azizöcal: ilgimi çekiyorsun Deniz Vural. 🎀 ✧Kurgu şahsıma ait olmakla beraber Wattpadde Tango adıyla yazılmış ilk Yarı Texting kitabıdır.✧ ✯2024✯ 18 Ocak #Romantizm: 1 16 Ocak #Tutku: 1 20 Ocak #Tutku: 3 21 Ocak #Genç kız edebiyatı: 3 14 Ocak #Dans: 1 18 Ocak #Yarı Texting: 4 19 Ocak #Romantizm: 3 19 Ocak #Deniz: 2 22 Ocak #Yarı Texting: 3 31 Ocak #deniz: 1 3 Şubat #dram: 3 5 Mart #dans: 1

Final oldu, tamamlandı. ❝Bir düş, bin ağıt.❞ Marin Alakan çok küçük yaşlardayken doğduğu topraklardan ayrılmak zorunda kalmıştır. Babası, kaderin sancılı ağlarının önüne geçmek için yıllarca kızının doğup büyüdüğü Mardin'e gelmesini yasaklar ve İstanbul'da herkesten gizli bir hayat sürmesini sağlar. Marin, abisinin yaptığı bir hata yüzünden kendini tekrardan doğduğu topraklarda bulduğunda ise artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Eski adıyla Karan Ağa olan kitaptır.

0555** ;Tesadüflere inanır mısın? Ben; Anlamadım Poyraz abi? 0555** ;Abi deme Ülkü lazım olur. "bu kişiyi engellediniz"

"Kaan" "Kaan sana kurban olsun" dediyinde kendinde olmadığını anladım. İçmişti! "İçki mi içtin?" sordum yinede.. "Seni istiyorum" duyduğum kelimeyle dünyam yıkıldı. "Benim olmanı istiyorum" Hayır yapamazdı dimi? Bana zorla dokunamazdı? Hemen panikle kollarından çıkmaya başladım ama o beni kendine daha da bastırdı. "Kaan" "Şşh" elini dudağıma koyarak susturdu beni "söz acımıycak" diyerek üstüme çıktı.

"Unutacağını düşünüyordum ?" "Benim için önemli olan tarihleri asla unutmam" Aldığım cevapla dudaklarım da küçük bir kıvrılma meydana geldiğin de kuzguni gözleri yüz hatlarım da yavaşça gezinmişti. Bu hareketi sol yanım da küçük bir titremeye neden olurken bakışlarımı ondan kaçırdığım da hissettiğim duygu yoğunluğunu görmezden gelmek istemiştim. İşte tam o an beklemediğim zamanda kız kulesinin en üstün de art arda patlayan havai fişeklerle ağzım şaşkınlıkla aralanırken ensem de ki nefesle tüm bedenim tuzla buz etmişti. "İyi ki doğdun Ay parçası" Fısıltılı çıkan sesiyle ister istemez gözlerim aheste bir edayla kapandığı an rüzgar yel misali esmiş , onun kokusunu ilk defa hissetmemi sağlamıştı.

O, Moskova'nın karlarını bile dondurabilecek kadar soğuk bir imparatorluğun sahibiydi. Ben ise o karların altında nefes almaya çalışan yaralı bir kuş. Onu o ormanda bulduğumda, bir kurşun yarasıyla can çekişen bir adam (Aren) olduğunu sanmıştım. Ama o, kapılar ardına kilitlendiğinde, kucağımdaki umudu bile infaz edebilecek kadar acımasız bir cellat (Viktor Volkov) çıktı. Bu malikânede kurallar mermerle yazılmış, kanla mühürlenmişti. Ama onların anlamadığı bir dil vardı: Sessizlik ve bir kâse yoğurt çorbasının hatırlattığı o sıcak vatan kokusu. Oğlumun damarlarında onun kanı akıyordu, ama kalbi benim masallarımla büyüyecekti. Bir imparatorluğun çöküşünü izlemek ister misiniz? O zaman kapıları kapatın. 'Seni bir sorumluluk olarak değil, bir zafer olarak istiyorum Alya.' 'Sen beni ancak bir mahkûm olarak alabilirsin Viktor. Kalbim artık senin anlayamayacağın bir dilde konuşuyor.''

"Savcı, sus artık! Daha fazla canımı yakma." Onaylamaz anlamda başını salladı. Susmayacaktı, içimi parçalamaya devam edecekti. "Hani diyordun ya 'keşke o arabanın önüne atladığımda ölseymişim' diye. Haklısın, keşke o gün annem yerine sen ölseymişsin. O zaman bugün kardeşim yaşıyor olacaktı." Gözyaşlarım durmuyordu ama kimse bana inanmıyordu. Onun karşısında ilk defa ağlıyordum. Çaresizliğimi görmüyor muydu? Gerçi ne bekliyordum ki? Bizim öykümüz nefretle başlamıştı ve nefretle bitecekti. Bu saatten sonra o sadece hayatımdaki hayal kırıklığı olarak kalacaktı.

Bekar bir anne! Bekar bir baba! Farklı kültürlere sahip, farklı coğrafyalarda doğup büyümüş iki karakter! Anlaşmalı ilişkiye başlarlarsa nasıl olur? - "Odan güzelmiş," dedim Mirşad'a dönerek. Bakışlarını üzerimdeki tişörtte olduğunu görünce mahcubiyetle gülümsemeye çalıştım. "Ozan Ali üzerime kustu, yanımda giyeceğim bir şey yoktu. İzinsiz dolabından giyinmek zorunda kaldım." Gözleri gözlerime tırmanınca utanç içinde kaldım. "Kızdın mı?" Cevap vermedi. "Kızdın tabii!" Biri izinsiz eşyalarımı karıştırsa ben de sinir olurdum. "Çok özür dilerim gerçekten. Giymemem gerek..." "Eflin," dedi sözümü keserek. "Kızmadım, neden kızayım böyle bir şeye. Şaşırdım ama kızmadım." Gözlerinin içine baktım, iyi hissetmem için mi böyle söylüyor sorusunun cevabını aradım. "Gerçekten mi?" "Gerçekten," dedi içten şekilde gülümseyerek. "Ayrıca çok da yakışmış," derken üzerime baktı tekrardan. "Hep benim dolabımdan mı giyinsen acaba?" "Kocaman duruyor, neresi yakışmış?" "Yanılıyorsun, çok yakışmış." Muzır bakışlarına karşın yapay bir kızgınlıkla dizimdeki eline vurdum. "Dalga geçme benimle. İyi hissedeyim diye yalan söylemene gerek de yok. İdareten giydim, yakıştığı falan yok." "İnan dalga geçmiyorum," dedi anlam veremediğim bakışlarla beni izlerken. Neden bu kadar derin bakıyordu ki gözlerime? "Bana ait olan ne varsa en çok sana yakışır, bir sana yakışır."

Siz: Pişt, baksana bi. Siz: O dün geceki siyah cip senin miydi? Bilinmeyen Numara: Kimsin? Ve hangi araçtan bahsediyorsun? Siz: Ay numara yapma yemezler. Plakanı aldım şekerim: 34 KAN 34. Adı İpek'ti; bela oluşu sonradan anlaşıldı.