[Rozdziały: weekend!(dokładne info na ig)] To nie książka o miłości. To historia o przynależeniu, obsesji, uzależnieniu i pragnieniu. Każdy jego oddech rani, wzrok pali, a słowa wbijają się w serce jak ostrze. Choć pragnie jego dotyku, ten powoli ją niszczy. Choć tęskni za nim, obecność boli bardziej niż samotność. To nie miłość, to więź, która oplata ciało i myśli, aż nie zostaje nic, oprócz niego. Nie ma czułości. Nie ma ukojenia. Jest głód. Jest strach. A to, co miało być uczuciem... staje się przekleństwem, od którego nie da się uciec. Choć błaga, by zostawił ją w spokoju, to nie potrafi żyć bez jego cienia. Bo czasem mrok staje się domem. A koszmar... jedyną rzeczywistością, jaką zna. Bo Xsethril Morvayn jest jej przekleństwem... Mężczyzną o lustrzanej twarzy. Jedyna taka książka w wykonaniu Koliwii, autorki trylogii ,,promyczek". Bo takiego mroku jeszcze nie napisała. Choć czy ta historia nie przekracza słowa mrok?

Otworzyła oczy, i jak zwykle obudziła się w swoim łóżku, a zanim się obejrzała już miała się ponownie do niego kłaść. Każdy dzień tak wyglądał, aż do czasu kiedy poznała jego, czyli swojego wiernego chłopaka, który poprzysiągł jej wierność. Wtedy dni trwały jakoś dłużej i szczęśliwiej. Czy Lunie i Jackowi uda się coś zmienić w swoim nudnym życiu i uda im się uciec z więzienia swoich przekonań i myśli? Czy odzyskają swoją cenną pamięć i dokonają czegoś, czego jeszcze nikt nie dokonał? Przekonajcie się...

Czasem nie chodzi o to, co wyrzucił przypływ, ale o to, co ocean postanowił przemilczeć. O decyzje podjęte w lodowatej ciszy głębin, o lojalność, która zaczyna ciążyć niczym ołów, i o pragnienia, których nie da się nazwać bez poczucia winy - zwłaszcza gdy słońce po raz pierwszy parzy obcą skórę. Gdy więzi łączące ją z mrokiem zaczynają pękać, każdy oddech na lądzie zostaje okupiony śladem. Przeszłość wraca z każdą falą, a to, co pod powierzchnią miało być bezpiecznym schronieniem, staje się ciężarem niemożliwym do uniesienia wśród ludzi. „Under the Surface" to opowieść o naturze wystawionej na próbę, o granicach między człowiekiem a drapieżnikiem, które przesuwają się niebezpiecznie powoli. O pragnieniach, których nie da się cofnąć, nawet jeśli nigdy nie powinny były opuścić dna oceanu.