itshazelv
- Reads 226
- Votes 51
- Parts 12
"အလင်းကို မုန်းတီးတဲ့ အမှောင်ထုထဲမှာ... ပွင့်လန်းခွင့် မရှိတဲ့ နှင်းဆီဖြူလေး တစ်ပွင့်"
အစမှာတော့ အမုန်းတရားတွေနဲ့ စတင်ခဲ့ပေမဲ့...ထိုအမုန်းတရားနှင့် အတ္တကြားထဲတွင် နေလို တောက်ပနေသော ချစ်ခြင်းတရား၊ သံယောဇဉ်တို့ ရှိနေခဲ့လေရဲ့...
ပုလဲမျှင်ရဲ့ မျက်လုံးလေးတွေက သိပ်လှတာပဲ ပုလဲလိုတောက်ပနေတဲ့အဲ့ဒီ မျက်ဝန်းတစ်စုံနဲ့ စမ်းရေလေးလို ကြည်လင်နေတဲ့ မျက်ရည်လေးတွေနဲ့ဆို သိပ်ကို လိုက်ဖက်တာပဲ...ဒါကြောင့်လည်း ဒုမြို့သျှားက သူမကို...ထို မျက်ဝန်းလေးတွေထဲက မျက်ရည်ပူတွေစီးကျအောင် မကြာခဏဆိုသလို ခြိမ်းခြောက်နေတာကိုး ထိုမျက်ဝန်းများက ဒုမြို့သျှားအတွက်တော့ ရွှေရင်အေးတစ်စုံလို၊ တောက်ပ နေတဲ့ ပုလဲလို၊ ရင်သက်မောဖွယ် ဖြစ်နေရဲ့လေ။