İspanya'da okuduğu sınıfı Müslüman yapan Nehir, üvey annesi tarafından Türkiye'deki Sorunlu öğrencilerle dolu Karahan Lisesi'ne gönderilir. Bu yatılı okulda herkes sekiz kişilik ekip kurmak zorundadır. Nehir'in bilmediği şey ise ekibindeki beş kişinin çocukluk arkadaşı olduğu ve hafızalarının silinmiş olmasıdır. Okulda bir katil ve öğrenci kılığında gizlenen bir ajan vardır. "Çığlık atabilirsin... ama asla saklanamazsın."

"Ama buna dilek balonu demiyorum ben." Ayaz anlam veremeyerek kaşlarını çattı yine ve yine. "Nasıl yani? Ne diyorsun?" Omuz silktim gülümsemeye devam ederken. "Umut yıldızı diyorum." O sormadan açıkladım. "Çünkü dilekler gelip geçici. Ama umut öyle mi? O hep var." Balonu açtığımda o da ateşini yaktı, bir yandan meraklı gözlerle beni dinliyordu. "Balon da demek istemiyorum çünkü bir zaman sonra kaybolup gidecek. Belki de bir ağaç dalına takılacak. Bunu düşünmek istemiyorum." Gökyüzüne baktım. "Yıldızlar da tıpkı umutlar gibi kalıcı." Dudaklarım büküldü. "Evet çok uzakta, dokunamıyorsun belki ama orada olduğunu biliyorsun. Görüyorsun." Ona baktım bu sefer. "Ve bu buna yetiyor çünkü gündüz görünmese de orada olduğundan eminim. Gece geleceğinden eminim." Sırıttım ve onu gösterdim başımla. "Senin gibi."

Bu hikaye, 2026 yılının modern dünyasından, Osmanlı İmparatorluğu'nun henüz fidan olduğu o ilk döneme -1300'lerin başına, Söğüt ve Domaniç civarındaki Kayı Boyu obasına- uzanan fantastik bir zaman yolculuğu macerasıdır. ​Kurgum, resmi tarih kitaplarının ötesinde, geçmiş ile geleceğin gizemli bir bağla birbirine düğümlendiği bir evrende geçiyor. Ana karakterimiz Elçim, sadece bir tarih öğretmeni değil; aynı zamanda kökleri o kutlu hanedana dayanan, soyun gizli bir emanetçisidir. Hikaye; bir kadının gözünden Osmanlı'nın beylik dönemindeki oba yaşantısını, alplerin ve hatunların mücadelesini, sadakati, asil kanın getirdiği sorumlulukları ve tarihin akışını koruma çabasını ele almaktadır. ​Geleceğin bilgisiyle geçmişin topraklarına düşen bir kadın, tarihi baştan mı yazacak yoksa kendi kaderini mi bulacak?

GERÇEK HAYAT HİKAYESİ Mardin'in tozlu yollarında büyüyen iki kalp... İkisi de iki büyük aşiretin evladı. Biri Eroğlu Aşireti'nin genç ağası Mirza Eroğlu, Diğeri Derman Aşireti'nin tek kızı, gururlu ve yaralı Naren Derman... Ve kader... Onları hem birbirine hem herkese yasak kıldı.Çünkü onlar teyze çocuklarıydı. Aşk, henüz 16'sında düştü gönüllerine. Ne itiraf edebildiler ne unutabildiler. Yıllar geçti...Sözler susarken, gözler bağırdı. Töre ağırdı, ama aşk daha derin. Nalan Derman ve Nergis Eroğlu... İki hanımağa, iki anne. Onlar seziyor. Onlar susuyor. Ama ne kadar daha? Bir bakışın yasak olduğu bu topraklarda, bir ömür birlikte yürümek mümkün mü? Aşiret kurallarının gölgesinde büyüyen bu aşk, ya suskunlukla yok olacak ya da bir isyanla tarih yazacak... Yada Aşk artık unutulucak Arman Kadıoğlu.... Bir sevdanın adı Naren Derman'ı koşulsuz sevicek Töre'ye boyun eğdiren adam.

Köyde bir kızın kaderi, kendi ellerinde değildir. Zerda, hakkında çıkan dedikoduların ardından babasının baskısıyla hiç istemediği bir evliliğin ortasında kalır. Bu evlilik onun için bir aşk değil, köyden kurtulmanın ve kendine yeni bir hayat kurmanın tek yoludur. Fakat evleneceği adam, Zerda'nın beklediğinden çok daha farklıdır. Yıllar önce geçirdiği bir kaza, onun hayatını tamamen değiştirmiştir. Bacaklarını hareket ettiremeyen, insanlarla konuşmaktan kaçınan, içine kapanık ve sessiz bir adamdır. İki yabancı, aynı evin içinde bir hayat kurmaya mecbur bırakılır. Ama bazı evlilikler iki insanı bir araya getirmek için değil, saklanan gerçekleri ortaya çıkarmak için yapılır. Ve Zerda'nın bu evlilikten kurtulmak için attığı adım, hayatının en büyük dönüm noktası olacaktır. •••• Tekerlekli sandalyesini hafifçe hareket ettirerek ayakta dikilen bedenime doğru yaklaştırdı. "Benimle evlenmek senin için zor olmuş olmalı," dedi. Ben ona cevap vermezken cümlelerini kurmaya devam etti. "Gerçi seni suçlayamam. İnsan hayatını böyle birine bağlamak istemez." Kaşlarımı çatıp yüzüne bakmayı sürdürürken, "Nasıl birine?" Diye sordum. Dudaklarının kenarında alaycı bir tebessüm oluştu. "Benim gibi birine." Sözleri göğsümün ortasına ağır bir taş gibi oturdu. "Bu evde senden karılık beklemeyeceğim. Sen de benden koca olmamı bekleme." Sandalyesini çevirdi. Gitmek üzereyken durdu. Başını hafifçe bana çevirdi. "Ve sakın beni hayatındaki bir yük sanma, Zerda. Çünkü ben kimsenin sırtında taşımak zorunda olduğu bir adam değilim." Ardından tek bir kelime daha etmeden uzaklaştı..

Dünya, artık tankların ve savaş uçaklarının değil; istihbarat savaşlarının, yapay zekâ destekli operasyonların ve görünmeyen ittifakların hüküm sürdüğü yeni bir döneme girmiştir. Resmî olarak hiçbir ülke savaş ilan etmez, ancak devletler birbirlerinin geleceğini gölgelerde yürütülen operasyonlarla şekillendirmeye çalışır. Türkiye, bu değişen düzene karşı alışılmış askerî birliklerden tamamen farklı çalışan, yalnızca beş kişiden oluşan ve varlığı resmî olarak inkâr edilen özel bir tim kurulur. Fakat bilinmeyen tek şey, bu time dahil olacak bir Rus ajanının olması...

Mihri, ailesini kaybettikten sonra amcasının konağında büyür. Yıllarca süren yalnızlığı ve iftiralarla dolu hayatı, iki gencin kaçışıyla tamamen değişir. Aşiretler arasında berdel kararı alınır. Fakat Arem Ağa, herkesin beklediğinin aksine Berfin'i değil, Mihri'yi ister. Mihri için bu evlilik yeni bir başlangıç mı, yoksa geçmişinden kaçamayacağı yeni bir sınav mı olacaktır?

İftira yüzünden adı kirlenen ve babası dışında kimse tarafından sevilmeyen kız ve 15 yıl önce köyü terk eden adam. Yıllar sonra köyüne geri dönerken göl kenarında kırmızı fistanlı bir kıza aşık olacağından habersizdir. "Bazı çiçekler bahçede değil, uçurum kenarında açarmış. Kimse koparmasın diye değil, kimse sevmesin diye..." Mihriban, titreyen elleriyle saçındaki çiçeği düzeltti. "Git buradan beyim" dedi sesi titreyerek. "Benim yanımda duranın adı kirlenir, ruhu kararır." ​Karahan, bir adım daha yaklaştı. Aralarında sadece bir nefeslik mesafe vardı. "Benim adım zaten karaydı Mihriban" dedi Karahan. "Senin alacan benim karama ışık olur ancak. Kim ne derse desin, sana laf söyleyenin dilini, taş atanın elini kırarım!" Kitap şahsıma aittir. Çalınma gibi olasılık olduğunda kanalınız şikayet ettirilecektir! Kitap kapağı: Damla_yazar

"Dudaklarınla her bir kelime melodiye dönüşüyor"dedi. Saçımın bir tutamını kulağımın arkasına koydu. "Seninle evrenin her yerinde sevişmeden senden ayrılmayacağım"dedi. Poyraz ve Anka, rüzgarla dans eden ve gökyüzünde özgürce süzülen iki güçtür. Poyraz, sert rüzgarıyla dünyayı sarar. Anka ise her yangında yeniden doğar. Birinin gücü, diğerinin direncine güç verir; birlikte cehennemi cennete çevirirler.

Gerçek ailem kurgusu!!!