İso imkansız bir dilekte bulunur. Sabahındaysa kendini sekiz yıl geçmişte, üniversitenin ilk yılında bulur. Fadime'nin yaralarını daha erken sarma şansını elde eden İso, bu pervasız dileğinin ona Fadime'yi kaybettirebileceğini, nefretle kavrulan bir çift ela gözle karşılaşınca anlar.

İsmail ile Fadime'nin çocukluktan başlayan bu karmaşık aşkı köye Eleni isimli yunan bir kadının gelmesiyle devam eder ve işler sarpa sarar. ismail'in annesi İsmail'den furtunanın merkezinin tapusu kan hakkı için verilmesinin ardından geri almak için Adil'in kız kardeşi Fadimeyi kaçırmasını ister ve İsmail'e küçüklükten başlayan ve zamanla düşmanlık beslediği kızı kaçırma fikri eğlenceli gelir ve bunu gerçekleştirir. -Hikayeyi kendi düzenlemelerim ve diziye göre uyarlıyorum o öyle değildi bu böyle değildi demeyin lütfen biliyorum heralde- #enemiestolovers 11🫶🏻 #isfad 1😍

❝iso furtuna en yakın arkadaşıyla fadime koçari hakkında bir iddiaya girer.❞

İso, fadime'yi evine tutsak eder, ama asıl tutsak kendi yüreğidir. Karadeniz' in sisli ormanlarında dolaşan bu aşk, zincirleriyle hem yaralayan hem iyileştiren bir masal olur. Bu hikâyede aşk, ne sahil köylerinin masum türkülerine sığar ne de kasvetli gecelerin sessizliğine Çünkü asıl tutku, en vahşi dalgada bile birlikte savrulmayı göze almaktır.

"Sevdanın hatırı da bir yere kadar, İso Furtuna." İso ailesinin işlediği günahın kurbanı olmuştu. Kalbinin en derininde bu zehri barındırıyor, ona su verip canlı tutuyordu. Şimdi kader, tekerrürden ibaret bir infaz hazırlıyordu.

➥ Bir yanda sessizliğini renklerle tuvale hapseden bir kız, diğer yanda o sessizliğin içindeki çığlığı duymaya kararlı bir adam. Bazen en gürültülü itiraflar, hiç konuşmadan yapılır. "Senin sesini duyamıyorum ben Utkan, görebiliyorum." [acquaintance to friends, friends to lover] 🎯slowburn 🎯 yarı texting

Furtuna'nın en serserisi, Karadeniz'in en dizginlenemez adamı; İso... Geceleri siyah bir BMW'nin gölgesinde, sabahları ise bir kan davasının ağırlığında nefes alan bir adam için tek bir kural vardı: Asla geriye bakma. Ama o taş köprünün üzerinde yolu kestiğinde, sadece bir düşman kızını değil, lise yıllarında bıraktığını sandığı o sönmez yangını da bagaja hapsettiğini bilmiyordu. İki aile, tek bir arazi ve bir örgü saçla perçinlenen bu savaşta; serserilik bir maske, tutku ise en büyük esarettir.

Toprak hafızayı asla silmez; üzerine düşen kanı da, edilen yeminleri de, nesiller boyu süren o sessiz kini de unutmaz. Fadime ve İsmail, işte o toprağın birbirine düşman kıldığı iki ayrı dünyanın çocuklarıydı. Biri, geçtiği her dalı kıran, hırçın ve boyun eğmez bir sert rüzgâr. Diğeri, derininde neleri sakladığı bilinmeyen, duru ama kararlı bir sakin nehir. Onlar, kaderin yanlış zamana ve yanlış nefretlerin arasına gizlediği iki eksik yapboz parçasıydı. Bir araya gelmek, sadece iki kalbi birleştirmek değil; yılların ördüğü duvarları yıkmak, suskunluğu bozmak ve geçmişin hayaletleriyle yüzleşmek demekti. Birbirlerinin yaralarına dokunurken, düşmanlığın zehriyle beslenen bir dünyada aşkla şifa bulmaya çalıştılar. Ancak bazen en büyük savaş, dışarıdaki düşmana karşı değil, insanın kendi kanına işlenmiş o kadim nefretlere karşı verilir. Peki, bir aşkın gücü, yüzyıllık bir öfkeyi dindirmeye yeter mi? Yoksa fırtına dindiğinde, geriye sadece nehrin yuttuğu yıkıntılar mı kalacak?

Fadime Koçari gizlice flörtleştiği İso Furtuna tarafından kaçırıldıktan sonra abisi Adil Koçari onu güvenliği için Amerikaya gönderir.İki yıl sonra Karadenize geri dönen Fadimeyi İso canı pahasına korumaya başlar.

Karadeniz'de sadece deniz değil, nefret de köpürür. ​Yüz yıllık toprak davasıyla birbirine düşman iki soy: Koçari ve Furtuna. Onların savaşı, kanla yazılmış onur meselesidir. ​Zorba ve gözü kara Furtuna varisi, düşmanının en değerli varlığını, Karadeniz'in hırçın kızını kaçırır. Amacı, onu intikam için bir pazarlık aracı yapmaktır. Ancak soğuk kelepçelerin ötesinde, fiziksel esaret yerini vicdan ve itiraf edilemeyen bir sevda arasında sıkışan tehlikeli bir çekime bırakır. ​Düşmanın zulmü ve merhameti arasında kalan kız, kalbindeki kelepçeyi çözebilecek midir?