Beyler, bayanlar ve henüz ne olduğuna karar verememiş kaçık çalışanlarım, Toplanın! Batan İşletmeyi Kalkındırma Operasyonu (BİKO)! başlıyor Nasıl mı? Elbette tek başıma değil. Yanımda öyle bir ekip var ki, sirk kursak biletleri yok satar: Saha Sorumlusu: Eli ağır, sabıkası kabarık, "Gözünün üstünde kaşın var" diye dükkanı dar eden bir serseri Strateji ve Bulaşık Müdürü: Atanamadığı için müfredat yerine bulaşık deterjanı ezberleyen sinir küpü bir öğretmen. Finansal Analist (Stajyer): Cüzdanı dükkanın tapusundan ağır olan bir sosyete kaçığı. Saha Operasyon Stajyeri (Kıdemli Borçlu): Daha önce anasının tepsi bile taşıtmadığı son derece cinsiyetçi fakat kredi kartı ekstrelerini gördükçe "Emret komutanım!" moduna giren bir lavuk Şimdi o kirli önlüklerinizi sıkıca bağlayın. Kapatmıyoruz! Çünkü bizde geri vites sadece park ederken kullanılır.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."