mafya reis, dansöz mermer'e aşık olmuştu... loveislove

"Kimse sevmemiş mi benim güzel oğlumu?" [TAMAMLANDI]

Dağhan: Odaya girmemen gerektiğini söylemiştim ben toparlanana kadar. O evi sana bıraktım, ama hala içerisinde eşyalarım var Derin.. Dokunma onlara.. Derin: Nasıl boşandığımız iki haftada düşman kesildin ki bana Dağhan? Dağhan: Bu ikisi farklı kavram. Derin: Bitmediğini ikimiz de biliyoruz. Gece biraz daha uzuyor sanırım sensiz. Dağhan: Derin, sabrımı zorlama. Kedinle ilgilen. Ya da seni teselli etmeye gelen o iki cazgır arkadaşınla Derin: Kimse yanımda değil ve ben sadece seninle ilgilenmek istiyorum. Dağhan... Gel yanıma... Dağhan: Oraya gelmemi mi istiyorsun gerçekten? O kapıdan içeri girdiğimde ne olacağını çok iyi biliyorsun. Derin: Tam olarak bunu istiyorum. Derin: Gelip beni sabaha kadar becermeni... Dağhan: Sen kafayı yemişsin. Ben senin oyuncağın değilim. Bir daha bu saatte bana saçma sapan şeyler yazma. Derin: Yazacağım. Çünkü elinin titreyeceğini biliyorum. Dağhan: Titremiyorum. Sadece senin ne kadar aşağılık bir duruma düştüğünü izliyorum. + 18 sahneler vardır. İyi okumalar

PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı'nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

''Bir yıldır her gün mektup yazdım sana, lâcivert mürekkep kokusu sindi üzerime. Keşke karşılık verseydin bana, aynı koksaydık ikimizde... Unutma Feride, aşk ölümden güçlüdür.''

Cinsellik içerir!!! Kitabın önce ki ismi SEKS TERAPİSTİ?'dir. Siz hiç seks terapistine mesaj atacakken, üniversitedeki profesörünüze mesaj attınız mı? Ben attım. Play tuşuna basınız. Bastınız mı? Oku bakalım. **** Siz: Oysa ki ne hayallerim vardı Siz: Yüz yılın en seksi, en başarılı, en mükemmel doktoru diyebilirlerdi Siz: Kaderimde Efran hocanın kişisel kölesi de olmak varmış... Siz: Bugünde buna yakıyoruz... Efrancığım: Onu beni kışkırtmadan önce düşünecektin Siz: Bre adam Siz: Başkaları kışkırtılınca hemen bi sevişmeli emişmeli şeyler olurken Siz: SEN NİYE OLAYI TERSİNDEN ANLIYORSUN? Siz: Aman yarabbi doktor olmak için çıktığım bu yolda başıma buda mı gelecekti ? Siz: Buda düşsün başına inşallah efran. (Silindi) Efrancığım: Gördüm. Efrancığım: Canın heralde arşive gitmek çekiyor Efrancığım: Arşiv düzenlemek ister misin bala ? Siz: Profösörüm, doçentim, uzmanım- Siz: Eee anasının şeyi ama Siz: Yazarken bile yoruldum Siz: Siz nasıl aldınız bu ünvanları aq Efrancığım: Uzatma işini yap Siz: Emrettiniz paşam. *** YAŞ FARKI İÇERİR!!!

İlker Abi: Polis ihbar hattını rahatsız etmeyi ne zaman bırakacaksın? İlker Abi: Senin kolundan tutup karakola getirince mi, yoksa dört duvar arasına tıkılınca mı? Başak: Hayır yaa! Başak: Ben değildim o, kuzenim yazmış abi benim telefonumdan.

"Bade Karahanlı." Duyduğum tok sesle eş zamanlı olarak derin bir nefes aldım, ağır hareketlerle sesin geldiği yöne döndüm. Kapıyı yavaşça kapattı, gözleri beni buldu. "İsmimi bile öğrenmişsin." Dudakları yana kıvrıldı, bana doğru geldi. "Öğrenmek zorunda kaldım diyelim." Gülümsedim, biraz daha yaklaştı, birkaç adım geri gittim ama sırtım soğuk duvara temas edince durmak zorunda kaldım. Fakat o durmadan üzerime gelmeye devam etti. Kaçmak için sağ tarafa doğru geçecekken kolunu önüme kalkan etti. Boş bir anında sol taraftan kacayım dedim ama bu sefer de diğer koluyla önümü kapattı. Tamamen onunla duvar arasında kalmıştım, kaçmama izin vermiyordu. Sırtımı duvara yasladım, yemyeşil gözlerinin içine baktım. "Ne yapıyorsun?" "Konuşmamız gereken şeyler var." "Evet var ama bunu aramızda mesafe varken de yapabiliriz." "Yapamayız, böyle konuşmak istiyorum." Cevap verecekken gördüğüm şeyle sol gözünün altına düşen kirpiğini nazik bir şekilde aldım. "Kirpiklerin dökülüyor." Dudaklarındaki tebessüm büyüdü, sessiz kaldı. Sağ yanağında küçük bir gamzesi vardı, yakın olduğumuz için fark edebilmiştim. Kirpiğe usulca üfleyerek gözlerimi yeşillerine çevirdim. "Badem yağı sürebilirsin, çok iyi geliyor." Tek kaşı kalktı, söylediğim şeye şaşırmış gibiydi. Fakat bu şaşkınlığı üzerinden çabucak atıp kaçmamı engellemek için önüme kalkan ettiği elini duvardan çekti, cebine attı. Merakla ona bakarken elini cebinden çıkardı, badem şekerlerini uzattı. "Yer misin?" Elinden bademleri alarak birini ağzıma attım. "Çok severim." Biraz daha yaklaştı, derin bir nefes aldı. "Badem şekeri gibi kokuyorsun." Badem şekeri mi demişti o? Şaşkınca bakarak elimdeki bademleri kokladım. "Güzel kokuyorlar yalnız." Başını salladı. "Biliyorum." Gülümsedim, kendisi de bir şeker yedi ve ekledi. "O yüzden söyledim zaten."

Babası onu terk ettiğinde küçük bir kız çocuğuydu. Annesi öldüğündeyse henüz büyüyememişti. Ona arkadaşlık etmek için yanında bir tek dedesi vardı, o da sevgi konusunda eli çok sıkı bir adamdı. O zor da olsa kendi kendini büyüttü; sonra pahalı ayakkabılı bir adamın ayak ucuna düştü. - @askilav