Bu bir hikâye, kimseye bahsetmediğim. Bu bir acı, kimsenin hissetmediği. Ama ben yaşıyorum, kimsenin görmediği bir şekilde. Ben bir aslanım. Sıcak, buzullu ve güçlü bir yüzle, ben bir aslanım. Uçmaya çalışan balığım, ben. Kırıldım, mutlu oldum. Gün ışıkları güçlü kıldı, ayın girimsi uğultuları sessizce besledi, beni. Bazılarının gülüşünü, bazılarının gidişini, bazılarının üzüntüsünü sakladım, küçücük bedenimde. İçime kapandım daha sonra alevler gibi parladım. Yürüdüm, koştum, düştüm, ağladım, insandım sonuçta. Bazıları kabul etmese de insandım sonuçta. İnandım insan oluşuma, saklandım hatalarım karşısında, insan oluşuma. Ama sonunda alev, petrolle buluştu. En yüksek derecelendirme; #5 Kurgu Olmayan

Beyaz ve siyah kadar farklılardı biri dokunulmamış bir bedene diğeri dokunulmadık yeri kalmış bir bedene sahipti bir rahibe ve bir faişenin bedenlerine hapsolmuş iki kalp ve iki ruh tek bir günah... "imkansız nedir bilir misin ?" dedi kadın sigarasının dumanını yavaşça üfleyip. "benim temiz , senin kirli olman gibi , sevgili tanrın kimse bende ona inanmak istiyorum kızım çünkü benim tanrım bana hiç yardımcı olmuyor"