Kimsesiz büyüyen Sorel Avenlira, 14 yaşından sonra tüm zorluklara göğüs gerir. On sekiz yaşında kendisine ait olan bir restoran açar ve "Geleceğiyle" tanışır. Aynı gün eve döndüğünde görmemesi gereken cinayete tanık olur, gördüklerinden sonra başının belaya girmemesi için katilden saklanır. Ta ki katili onu bulana kadar.

Parlak Gençler Yatılı Okulu'nda neler olmuyor ki? Öğrenciler aşka, ailevi sorunlara ve depresyona takılmadan eğitimlerine ve kişisel gelişimlerine devam etmeye çalışıyorlar. Kimisi yanlız kimisi en yakın arkadaşıyla kimi de arkadaş grubuyla. Parlak Gençler Yatılı Okulu'nda neler oluyor neler? Öğretmenler ise söylediklerinden daha fazlasını kendileri yapıyorlar. Karakterler okuyucularımdan, kurgusu benden. Yorumlar ve oylar da sizden. #inanç 1 | Aralık 2025 #iman 1 | ocak 2026 #kader 13 ocak #yatılıokul 1 | Aralık 2025 #muhammed 1 | Aralık 2025 #din 17 | Aralık 2025 #islamikurgu 2 | Aralık 2025 #islami 13 | Aralık 2025 #kitap 8 | Ocak 2026 #istanbul 8 | Ocak 2026 #din 13 | Aralık 2025 #imtihan 3 | Aralık 2025 #fedakarlık 6 | Aralık 2025 #duygusal 7 | Ocak 2026 #tesettür 14 | Aralık 2025 #islam 6 | Ocak 2026 #allah 4 | Ocak 2026

Bazı yaralar görünmez... Bazı insanlar da sessizce iyileştirir. Akça, dünyaya güvenini kaybetmiş bir kız. Kartal ise geçmişin gölgesinde sertleşmiş bir adam. İkisinin yolu bir yol ortasında kesişti; o yol onların başlangıcı oldu.. ••• "Bir daha yüksek sesle konuşma yok tamam mı?" Sesinde yumuşak bir tını vardı. Normalde ona göre olmayan bir sesti. Yutkunmamak için kendimi zor tuttum. "Niye ki?" Demeden edemedim. Merak ediyordum benim ondaki yerim neresiydi? "Sesinin kısılmasını istemiyorum Akça." "Niye?" Dedim tekrardan. Sinirlenmesini bekledim ama sakince soruma cevap verdi. "Senin sesini duymam gerekiyor." "Niye?" Sabır diler gibi başını iki yana salladı. Yüzünü yüzüme yaklaştırıp gamzelerini göstererek gülümsedi. "Sesin bana huzur veriyor."

"Geçecek mi peki?" Diyebildim yalnızca hafif çıkan sesimle. Yüzüne bakmak istemiyordum çünkü eğer bakarsam, gözlerinde duymaktan korktuğum cevabı görmekten çekiniyordum. "Geçmeyecek," dedi dudaklarından dökülenlerin yüreğimi bin bir parçaya ayırdığından habersizce. "Ama alışıyor insan." "Sen alıştın mı?" Dedim. "Alıştım." Dedi. "Nasıl peki acıya alışmak?" Bir süre öylece gözlerime baktı. O an anlamıştım. Gözleriyle konuşup anlatmaya çalışmasını gerektirecek kadar zordu belki de onun için sorduğum sorunun cevabı. Gözlerinin çırpınışına daha fazla dayanamayıp önüme döndüğüm sırada aramıza bıçak gibi saplanan gerçek dudaklarından dökülüverdi. "Ölüm gibi." Acı biz gibiydi demek ki...

İstanbul'da bulunan ve bir türlü yakalanamayan çok gizemli bir çete vardır. Sırf büyümek adına birçok çocuğun hayatını mahveden Ebull Çetesi, ailelerini elinden aldıkları 7 çocuğun birgün birbirleriyle karşılaşacak güçlü bir çete kuracaklarından habersizdir. Kaderleriyle oynadığı çocukların bir araya geldiğini öğrenen çete lideri onları ayırmak için elinden geleni yapar. Fakat bu o kadar da kolay değildir. Çünkü birbirlerinden nefret ederek tanışan gençlerin arasında kuvvetli bir bağ oluşmuştur. Oğuzer ve Feyza çocukluklarından beri arkadaştır. Hırsızlık yaparak geçimlerini sağlayan iki çocuk muhteşem taktıklerle birbirlerinden eşya çalmaya çalışırken tanışmışlardır. Grubun sinsi ve şımarık kızı olan Ilgın, Ebull çetesi yüzünden zengin ailesini kaybettikten sonra yetimhaneye yerleşen bir kızdır. Her ne kadar sevilmese de grubun beyni olarak bilinir. Araz Server; Feyza ve Oğuzerden nefret eden zengin bir çocuktur. Sürekli kendisinin eşyalarını çalan Feyza ve Oğuzerin hırsız olduğunu iddia etse de kimse ona inanmaz. Babası ile kavga ettiğinden, bu gereksizlere bulunduğu okula gelmiştir. Arz'ın babasının malına göz diken Ebull çetesi çok yakında onlar için de harekete geçecektir. Başka bir şehirden teyzesinin yanına gelen Afet Balaç, teyzesinin fakir oluşu nedeniyle o okula gelir. Şehre gelir gelmez tanıştığı ilk kişi onu parası nedeniyle kovalayan grubun lideri olan Bora Açar olur. Serseri grubun lideri olan, Afet'e ilk görüşte aşık olsa da ona sert ve kırıcı davranır.