Herkes hikâyesini kendi yazar; noktasına, virgülüne kadar. - Babamın bana doğrulttuğu neşterin altında kanayan gerçekliğime mi aitti bu kan, yoksa ezip geçtiğim insanların yaralarına mı? Ben bir kurban mıydım, yoksa kurbanlarının kanıyla yıkanan bir cellat mı? Kanatlarımdaki o kırmızılık belki de bana ait tek gerçeklikti ama onun bile kime ait olduğunu bilemeyecek kadar kendimden uzaktım. Şimdi o kanda boğuluyordum. Hikâyenin tüm hakları bana aittir. Çalınması veya kopyalanması durumunda yasal işlem başlatılacaktır. © laviniabeyza