හිතාදර මනිත්, ඔයා දන්නවද....ජීවිතේම දුක් විඳපු මනුස්සයෙක්ට සතුට එන්නේ හරි හෙමීට.........ඉතින් මං හැමදාම හිතුවේ කමක් නෑ හිමීට හරි පුංචිම පුංචි සතුටක් හරි එනවනේ කියලා........ඒත්........ඒ විශ්වාසෙත් හැම තප්පරේම හිතින් ඈතට ඈතට යනවා.......මොකද කරන්නේ මං...........කියන්න මට........ඉවසන් ඉන්නද තවත්........ මීට.... පාරමී

ජීවන බරත් එක අතකින් කිරණ ගමන් එක අතකින් තම ජීවිතයත් හොයා ගිය සෙනෙහස්ට, තමනුත් තමන්ට නැතිව ගිය බව දැනෙද්දි තම මලනුවන් වෙනුවෙන් සියල්ල හැරදා ගියද... අවසානයේ.... කුමක් සිදුවේවිද... වඩින තුරු සඳ අහස් ගව්වට... රැඳී සිටින්න..🩵