"Okyanusa benzettiği o gözler artık gökyüzündeydi."

Kütüphane tanıştığı Mafya vârisi olan genç adam yüzünden başı belaya giren bir genç kız hayatını zorluğu yetmezken histarik kırızleri beraber karanlık Dünya'nın adam atar ,bizi bekleyen sırlarla dolu bir geçmiş hep bir umut ateşi 🔥❤️‍🔥❤️‍🔥🔥 Gecenin İzleri Kütüphanede başlayan masum bir tanışma, karanlık bir kaderin kapılarını aralar. Bedeninde geçmişin izlerini taşımasına rağmen umudunu kaybetmeyen bir kız: Ecem. Omuzlarında karanlık bir dünyanın yükünü taşıyan, normal bir hayat yaşamaya çalışan bir genç: Emir Hanedaroğlu. Tesadüf diye bir şey yoktur. Kader, bu iki yaralı ruhu aynı ateşin etrafında buluşturur. Saklanan sırlar, yıkıcı gerçekler ve kaybedilen masumiyet... Gerçeğin enkazı en çok onları yaralayacaktır. Ama Ecem, Emir'in ışığı olurken; Emir de Ecem'in karanlıktaki ışığı olacaktır. Umut ateşi sönmediği sürece, gecenin izleri bile iyileşebilir. 🔥 💬 Son Söz UMUT ATEŞİN HİÇ SÖNMESİN HEP DİRİ KALSIN

Ya yaşadığınız herşey bir oyundan ibaretse... TERS KÖŞE -OYUN- 1.KİTAP Hayatın bir oyun olduğunu hiç düşündün mü? Yaşadığın her şeyin aslında bir kurgu, senin ise bu kurgunun içinde görevleri olan bir karakter olduğunu... Ve tüm bu oyunu yöneten, görünmeyen bir "yönetici"nin varlığını? Her karakterin kendine özgü bir görevi vardır. Görevler tamamlandığında ise süre dolar, seviye atlanır. Ancak bu oyunun en tuhaf kuralı şudur: Seviyeler birbirinden bağımsızdır. Geçişler yalnızca başrol oyuncusu tarafından gerçekleştirilir ve hiçbir şey kaybolmadan bir sonraki aşamaya aktarılır. Peki ya kaybettiklerimiz? Bir önceki seviyede yitirdiğimiz insanlar... Onlarla bir sonraki seviyede tekrar karşılaşabilir miyiz, yoksa her şey geride mi kalır? Ve daha da önemlisi: Bu seviyeler neden var? Sadece oynanmak için mi, yoksa anlaşılmak için mi? Yaptığın seçimlerin bir anlamı var mı, yoksa her şey en başından yazılmış bir senaryonun parçası mı? Geçmiş bir hayatta bir prense güvenip ölmek... Bu bir son muydu, yoksa yeni bir başlangıcın habercisi mi? Ya da yaşamak için gerçekten bir nedene ihtiyaç var mıydı? Eğer her karakterin bir görevi varsa, seninki ne? Bu kitap, hayatı bir oyun metaforu üzerinden sorgulayan, seçimlerin, kayıpların ve yeniden başlamanın anlamını derinlemesine irdeleyen sürükleyici bir hikâye sunuyor. Okuru yalnızca bir hikâyeye değil, kendi varoluşunu sorgulayacağı bir yolculuğa davet ediyor. Şimdi, okur, işte seni bekleyen çağrı: Bu oyuna katıl. Amara'nın yerine geç. Her seçim senin olacak, her kayıp senin için bir ders. Seviyeler seni test edecek, geçmişin seni şekillendirecek ve belki de gerçek anlamını bulana kadar oyun devam edecek.

Ulaş: Ev alma, komşu al demişler. Işık: Öyle mi demişler. Ulaş: Öyle demişler. Alacağım seni kendime. Mecburuz.