Hasan, o gece o ameliyathane önünde Emre'ye bir intikam yemini etmişti. Kardeşini nasıl elinden aldıysa, o da onun hayatında en değer verdiği ve sevdiği tek kişi olan kardeşi Eren'i elinden alacak ve ona en ağır acıyı yaşatacaktı. Ancak işler planladığının aksine Eren'i o hâlde görmesiyle pek de istediği yönde ilerlemedi.

"Herkes bir maske takar. Bazıları hayatta kalmak için... bazıları ise avlanmak için. Hayat, bir satranç oyunu gibi ilerler; doğru hamleyi yapan kazanmaz. Sabreden kazanır. Ve bazen en tehlikeli oyuncu... tahtada hiç görünmeyendir. Çünkü karanlığın içinde bir kuzgun bekler." - Kuzgun, Geced_eyiz

"Ne yapıyorsun lan sen" "Ne yapıyormuşum, sevgilimi kucağıma aldım sadece" "Evet, hemde bütün adamların önünde, bilmem farkında mısın ama benim bir karizmam var ve sen şu an karizma mı çiziyorsun" "Oyy sen büyüdün de karizmamı yaptın" "Balamir" diye bağırdım "Tamam gülüm sustum" Biri toprağa hükmediyordu, diğeri şehre. Ama ikisi de aynı bakışa yenildiler.

2010 Her şey bir ölümle başladı; bir can hayata gözlerini yumarken yeni bir can dünyaya geldi. Onun kaderi ölümle yazılmıştı, canı bir aslan dişine takılıydı, kalbi ise aslana bağlıydı. Kader onları birbirine bağlamıştı; intikam onların ismini kanla yazarken, kader aşkı doğuruyordu. "Benim yanımda, benim koltuğumdasın. Ben altın kafesteki bülbülü yaktım, o küllerinden Aslan olarak doğdu."