Alya Arıkan, renklere aşık ancak hayata karşı bütün beklentisini kaybetmiş bir kadındır. Giydiği çiçekli elbiselere ve sürekli yüzünde taşıdığı sahte gülümsemelere rağmen, içinde her an her şeyden vazgeçmek üzere olan bir ruhu vardır. Barbaros Dora ise... Alya'ya aşıktır. En azından Alya'nın bilmesi gereken tek şey bu olmak zorunda. ▪︎▪︎▪︎ "Bir seri katil değilsin, değil mi?" Ani sorum karşısında kaşlarını çatacak gibi olsa da kendini hemen toparlayıp aynı mimiksiz haline geri döndü. "Bir seri katile mi benziyorum?" Ellerini masanın altına aldığı için parmaklarını kontrol edememiştim. Haftalardır buna bakmayı akıl bile etmediğimi tam o an fark ettim. "Bilmem... Hiç seri katil görmedim. Evli değilsin, değil mi?" "Değilim." Dedi hiç düşünmeden, düz bir sesle. Hah... "Bu gece benimle sevişmek ister misin?" ▪︎▪︎▪︎ (+18) Hikaye sadece yetişkinlere yöneliktir. Lütfen bu uyarımı dikkate alın. 26.07.2023

☙ Uğruna verdiğim savaş sükunetken, hayatım acımasızlık üzerine kurulu koca bir avutmadan ibaretti. Belki de bu yüzden alacağım ilk darbenin zemini her zaman öz babama aitti. İstediğim tek şey güç. Kontrolü seviyorum. Yöneteceğimi biliyorum. Çünkü günahlar üzerine kurulu bir şehrin en hilekâr figürüyüm. İsmim Aden Valentin. Ama o bana Luna diyor. Kendine ise... Karanlığa damgalı bir fatül. Kapitollü Artur. ☙ ❝Bir noktada her ruh, hakikatten saptı. Çünkü Tanrı'nın da ilk hatası, şeytanı yaratmaktı.❞ ÖRS SERİSİ, birinci kitabıdır.

Çoklu kişilik bozukluğu. Tıbbi ismiyle Dissosiyatif kişilik bozukluğu. Bahar ve Güzay isminde tek bir bedeni paylaşan iki kişilik vardı. Çoklu kişilik bozukluğuna sahip olan Bahar, bir gün Güzay kişiliği ile bir adamla evlenir. O adam ise, güçün ismi Vural İnanç Demiral'dır. Vural ile bir çocukları olur, fakat Güzay bir kaza sonucu evli olan kişiliğini unutur. Ve hayatına Bahar olarak, evli olduğu adamı ve kızını unutarak devam eder. Fakat Vural, aşık olduğu kadından vazgeçmeye niyetli değildir. Ve Bahar'ı bulup, ona Güzay'ı hatırlatmak için elinden geleni yapıyordur...

"İğrenç bir adamsın sen..." dedim elim hala ağzımdayken. Boğuk çıkan sesim onu yalnızca gülümsetti. Mezarlığın içine doğru adım attığında boynuna daha sıkı sarıldım. Her mezara tiksinircesine baktı ama onun iğrenme sebebi bugünde değil, geçmişteydi. Her birine büyük bir öfke, çokça da tiksintiyle baktı. "Tam şu an, iğrenç bir adamım." Birkaç adım daha attığında mezarlığın tam ortasındaki ağacın gövdesine sırtımın yaslandığını hissettim. Kucağında olmama rağmen başımı kaldırarak ona bakarken yutkundu ve gözümün önüne gelen saçımı geriye doğru itti tüm bu mezarlığı inşa eden acımasız, iğrenç adam o değilmiş gibi, nazikçe. "Gör. Konu sana değen tek nefes olunca nasıl delirdiğimi gör."

Parmaklarım küllerinde dolaştı. Sonra birden yağmur bastırdı. Gülümsedim ve beni izledi. Sustu ve onu dinledim. Sessizliği bile güzeldi. "Çünkü Leyla, çünkü iki gözüm, yangında en son küller ölür."

Bir dergide editörlük yapan Süveyda, bir gün ablasına yıllar önce gelen aşk mektuplarını bulur. Mektupların sahibiyle karşılaştığında ise sadece ablasının geçmişiyle değil, kendi geçmişi ve bilinmeyenlerle de yüzleşmek zorunda kalır. Ve kendini, seneler önce lisede kendisine aşık bir adamı ararken bulur. Tüm bunlar yaşanırken duyguları bir kördüğüm olur ve tüm ezberlerini yıkar. Bu, başta aşka aşık bir kadının hikayesiydi. Sonra büyüyüp bir ihanete dönüştü. Bir kan kokusu etrafı sararken, olay yerinde kaç ölü, kaç yaralı olduğu ise henüz bilinmiyordu. Tür: Gizem-Romantik İçerik: Şiir-roman alıntıları, paralellikler, dram, güçlü kadın karakter, edebiyat sektör eleştirisi, ilk önce erkek karakterin aşık olduğu evren, sırlar, ters köşeler

"Korku sana çok yakıştı aşkım," Boştaki elimle savrulan kahküllerini severek düzelttim. "Bakalım acı da yakışacak mı?" Yapacaktım. Kontrolüm yağ gibi kayıp gitti. Bütün emeklerimi o küçük şeytan kara toprağa gömdü. O, beni şaşırtacak bir şey yaptı. Bembeyaz kesilen yüzü hızla suratıma yaklaştı ve o minik dudaklar ağzıma değdiği an elimdeki iğne yeri boyladı. Rahatlayan vücuduyla kollarını boynuma attı ve beni öptü. Alt dudağımı sıcak diliyle hapsederek döndürdü. Teninin sıcaklığı beni sakinleştirdi ve ona karşılık verdim. Elimle sırtına dökülen saçlarını okşayarak üstüne çıktım. Harlıydım. Bir bacağını ayırdım ve o boşluğa çabucak girdim. Elim uzun eteğinin altından çıplak bacağına gitti. Mest oldum. Ellerimi histerik bir titreme esir almasına rağmen nereye gideceklerini biliyor gibiydiler. Kalbim taşıyor yerine sığmıyordu. O kalbimin sahibiydi. Tüm her şeyimin ben merkeziydi. Beni öperken sıcak gözyaşları yüzümü dağladı ama biraz bile rahatsız olmadım. Sıcak, ıslak olan bu kombinasyon başımı döndürdü. Alnı alnıma çarptığında birlikte nefeslendik. Gözleri belki de beni artık görmek istemediği için kapalıydı. Sorun değildi. Telafi edecektim. Beni o kör kuyudan çıkarmayı başarmıştı. "Pavel." dedi kısık bir sesle. Yanaklarını ova ova sevdim. "Söyle aşkım." Gözleri gür kirpiklerinin arasından beni buldu. "Benim karnım çok acıktı. Enginar salatasını şimdi yapsak olur mu?" İçe doğru kıvrılan o pembe dudaklara bir öpücük daha kondurdum. "Yapalım." Üstünden kalktığımda o direkt elimden tuttu. Gözlerimle ürkek bakışlarını yakaladığımda bana aceleyle gülümsedi. Belinden tutarak onu kapıya doğru yönlendirdim. Nefes alışverişleri hâlâ ritimsizdi. Attığı her adımda ciğerlerini temiz havayla doldurur gibi uzun soluklar aldı. Benimle baş edemeyeceğini anladı. Anlattım.

Sessizliğim ona fazla geliyormuş gibi yakasını çekiştirdi. Hiç haberi yoktu, sessizliğimin içinde kendime ne sorular sorduğumdan. "Sana geliyorum, fazla geliyorum bu kez. Zaman vermek için çekileyim, her şeyi mahvedeceğim diyorum. Sende çekiliyorsun. Ben sana zaman veriyorum, yalnızlığı değil. Seni tutmaya çalışsam kaçmak istiyorsun, bıraksam bu kez bıraktım diye gideceksin. Söyle, bana ne yapmam gerektiğini söyle, onu yapayım. Ben artık ne yapacağımı da bilmiyorum. Söyle, benden ne istiyorsun?" Mesele isteklerim olsaydı, o da dileklerimi kesin olarak gerçekleştirecek bir melek olsaydı; her şey çok kolaydı. Ama gerçek değildi. "Şayet bir kalbin varsa onu. Bir köşesini, bir parçasını değil. Bütünüyle hepsini. Çünkü ben göğüs kafesimin içinde ne varsa, bütünüyle hepsini kaybedeceğim." dedim. *** (Yetişkin okurlar için uygundur.)