"Hanggang ganito na lang ba? Ang tingin mo sakin pamatid ng panandaliang pangangailangan mo?" Iritableng napatingin ako sa pigurang iyon ni Corinne. Si Corinne! Fuck! Bakit ko ba kasi sya dinamay sa gulong ito. "Sinabi ko na sayo nung una pa lang di ba? Stay away from me!" Gigil na singhal ko sa kanya. "Dikit ka ng dikit! Tapos ngayon ako pa lumalabas na masama." Tila matutunaw naman ako ng unti-unting tumulo yung luha sa mga mata niya. "I love you, Aria. Pero kahit ilang beses ko namang sabihin iyon sayo wala lang di ba? Kasi until now hindi mo pa din kayang ibigay yung sarili mo ng buong-buo. Kasi hanggang ngayon nakakulong ka pa din sa kahapon mo. " "Hindi totoo yan.." Nanghihinang napaupo ako. What have I done? Bakit ba paulit ulit ko na lang syang nasasaktan? "I can't save you, Aria." Punung puno ng pait na sabi nya. "I can't save you kasi ayaw mong magpasalo. Hindi lahat sasaktan ka. Kelangan mo din magtiwala na hindi ko kayang saktan ka." Natawa lang ako ng pagak. "Tell me, Corinne. What's holding you back? Akala ko ba mahal mo ko? Bakit hindi mo magawang ibigay ng buo yung sarili mo?" Pinalis ni Corinne yung luhang umaagos sa magkabila niyang pisngi. "Because I know you. I know na pag nakuha mo na ko, Game over na. And I don't want to end everything that we have just because of that. " "Wow!" Napapalatak ako sa kanya. "Now, who have trust issues sa ating dalawa ngayon? " Ngumiti siya ng pilit. Another broken smile. How many times should I break her before she gives me up? "If I give myself to you now, Will you give me your heart?" Fuck! No! I don't know. I really don't know. She can have me. But I know that she can never have my heart.

Si Clara Montgomery ay sanay sa buhay na tahimik, maayos, at laging sumusunod sa rules. Perfect lady-in-waiting ang peg niya para sa future na pinaghihirapan niya. Pero ang future na 'yun, nakadepende sa trabaho ng mommy niya bilang Head Maid sa dambuhalang coastal estate ng mga Vale. Ngayong summer, imbes na libro ang hawak ni Clara, basahan muna ang dala niya para tulungan ang mom niya sa mansion. Akala niya magiging boring at routine lang ang lahat-hanggang sa pinauwi ng pamilya Vale ang pinakamalaking sakit sa ulo nila. Enter Seraphina Vale, ang reigning queen of chaos. Isang rich brat na laging laman ng headlines, at kombinasyon ng dark feminine allure at pagiging spoiled. Ang parusa sa kanya dahil sa latest scandal niya ay "exile": tatlong buwan siyang kailangang tumira sa ilalim ng strict na rules ng lolo at lola niya hanggang sa magtanda siya. Si Clara yung tipo ng tao na dapat i-ignore ni Seraphina, at si Seraphina naman ang rason kung bakit dapat lang umiwas si Clara. Pero dahil sa forced proximity nila sa loob ng suffocating na mansion, magbabanggaan ang mundo nila. Habang tumatagal ang mga gabi at humahalimuyak ang amoy ng dagat, yung asaran nila, unti-unting nagiging something serious. Si Seraphina na sanay na laging nasa kanya ang control, biglang nawawalan ng kontrol sa babaeng nagse-serve sa pamilya niya. At si Clara na laging "proper," makaka-feel ng kakaibang tapang sa harap ng babaeng bawal niyang mahalin. Sa summer na puno ng secrets at stolen moments, sapat kaya ang forbidden desire nila para labanan ang social divide-o maglalaho lang ang summer romance nila kapag natapos na ang bakasyon?

"You're my betrothed." "Naliligaw ka, Miss." Inis na isasara ko na sana yung pinto ng humarang sya doon. "I don't think so. You're Terry Alcatraz right?" Terry has never been terrified all her life, ngayon lang. As she is now standing infront of a Goddess in the form of this woman with 5'10 height, pinkish white skin na hindi yata sanay sa araw, ash gray hair, at yung malalamlam na mga mata na akala mo laging inaantok. Am I still dreaming? "Sino ka ba?" "I'm your betrothed." Hay nako. May baliw na naman na naligaw. I pity her. Maganda nga. Baliw naman. "You got it wrong. Babae ako, Miss." Tsk. Bibigyan ka na nga lang din ng kapareha. Babae pa na mas maganda sayo at may saltik sa utak. Where's justice? "No. I'm in the right place. We're engaged." "Baliw ka ba?" Asar na tanong ko na sa kanya. Nauubos na ang pasensya ko dahil inaantok pa ko. Nagtatakang tiningnan ako ng mga matang kulay tsokolate na iyon. "Me?" Hinagod pa ako nito ng tingin mula ulo hanggang paa. "Shit, why am I trapped with you? I wonder. I could have atleast chose a better one. My toenails is way more appealing than you!" Ano daw? Sa sobrang inis ko ay hindi ko napigilang hubarin ang suot kong house slippers at batuhin sya niyon. Sino ba naman ang hindi maiinis? Kagigising mo lang ay may kakatok na sa tapat ng pintuan nyo para lang mangtrip. Pagkatapos sasabayan pa ng panglalait. Tila naman umurong lahat ng tapang ko ng mag angat ng tingin mula sa tsinelas na tumama sa pisngi nito ang babaeng iyon na may pares ng kulay tsokolateng mata. She gave me a chillin' smile pagkatapos ay dinampot ang tsinelas ko saka ubod ng lakas na binato din sakin yung tsinelas ko. Fudge! My pretty face! "There, we're quits. That's what engaged people do. They give and take." pagkatapos ay ngumiti ng pagkatamis tamis na akala mo santita. "Hmm. Bakit parang mas maganda pa sayo yung slippers mo? You could have bought a face too." Ano daw? Papatayin ko talaga tong baliw na babaeng ito. ***

"No! Stop!" I could see her fading silhouette. She keeps on walking away just like the way I dreamt of her every night. 'No! Please don't walk away. I need to see your face. I need to know your name. I need to find you.' But I know that it wasn't enough. If there's anything that she's good at, it is into dodging people away. "Please!?" I almost beg. "I need to see you. Just stop." I keep on running and chasing after her. But like in every dreams, she kept on slowly fading away. And I could feel the same emptiness within whenever I've dreamt of this. It starts with her fading hands. Like a human form that's painfully breaking into tiny crystallized pieces that's scattered into thin air, she's dissolving in an incredibly fast-paced. "No. Please don't!" I could feel the tears that's running down on my cheeks as I try to grab her fading hand. "No! No!" As if there's a heavy rock on my chest, my breath starts to heave. I could feel the hollow emptiness within and the contradictory feeling of being crushed beneath.

I never thought a single bottle of whiskey could ruin my life this fast. Nasa private beach kami nina Seraphina, well, siya lang ang matino dahil inaalalayan niya ang buntis niyang asawa habang kaming magkakaibigan nina Bea, Vivian, at Isadora ay wasak na sa kalasingan. Sa gitna ng ingay, Vivian dropped a dare that changed everything: kailangan kong yayain ng kasal ang bisita ni Seraphina na si Lysandra Valerius. Kahit alam kong straight ako, hindi na ako nag-isip. I didn't care about my preference anymore, ang tanging nasa isip ko lang ay ang 200,000 pesos na premyo ni Vivian. With zero hesitation, I approached that stunning woman and proposed right then and there. To my surprise, she actually said "Yes." I didn't care how or where they found a marriage contract that same night. Ang mahalaga lang sa akin ay manalo sa dare. Pero paggising ko kinaumagahan, hindi ang pera ang bumulaga sa akin. Beside me was the breathtakingly beautiful Lysandra, sleeping peacefully. As the memories of last night started to flood back, doon ko lang na-realize ang laking pagkakamali ko. I'm now legally married to a woman I barely know, all because of a drunk dare.

"Change your clothes." Napatingin ako sa suot ko. It's just a knee-length simple dress. Formal naman para sa meeting namin ngayon kasama ng mga investor nya. Sinundo na nya ako sa unit dahil lagi akong nalelate. "Problema mo ba? I'm decent. It's not my fault that you're just out-fashioned." Sinulyapan ko pa yung suot nyang dark blue pant suit na katerno ng suot nyang white na tops at dark blue blazer. Masyadong conservative tingnan. "Just change your clothes." This time, pautos na iyon. "Ayoko nga. Bakit hindi ikaw ang magpalit ng dam-" Napasinghap ako nang hablutin nya ako palapit sa kanya. "You are utterly indecent." Mahinang bulong pa nito. Pakiramdam ko para akong ipinako sa pwesto ko habang magkadikit kaming dalawa. "Change your clothes or I'll do it for you?" Napalunok muna ako ng ilang beses bago sinalubong yung mga mata nya. I am Alliston Parker, hindi ako natatakot sa kanya. "Change Alli. I don't want to get into trouble tonight." "Trouble?" Itinuro nya ako. "It's a sin to look so tempting and dashing like that, it's not fair." She murmured again under her breath. Nalilitong tiningnan ko si Louella. "Tempting and dashing?" Baliw ba sya? Hindi na nga ako nag-ayos dahil aawayin na naman nya ako pag nahuli kami. Umiling ito na para bang gusto na akong sapakin. "Basta magpalit ka! Ayoko ng ganyang suot mo. Mag-jeans ka na lang. You're not even the one I'm bargaining to them. Make yourself presentable and decent, atleast." Inggitera talaga itong matandang ito. Palibhasa napaglipasan na ng panahon. Yung kagaya kasi nitong malapit ng mawala sa kalendaryo yung naiinsecure sa mga ganitong itsura na gaya ng sakin. "Ibigay mo na kaya sakin yung kailangan ko sayo para tigilan na natin ito? Sarap mo talagang patayin na lang." Bubulong - bulong na sabi ko. Napapikit na lang ako nang maramdaman na lumulutang na ako sa ere. Damn! "Ang dami mong reklamo." Naiiritang sambit nito. "Let me just show you how tempting you look for me." *

Si Vivian Fenwick ay hindi ang tipikal mong business heiress. Yes, graduate siya ng Business Admin, pero mas kabisado niya ang shades ng lipstick kaysa sa stock market. She's kikay, super maarte, at may kanal humor na laging nagpapatawa (o nagpapahiya) sa pamilya niya. For her, ang pagpapatakbo ng Fenwick Construction ay parang pagpili lang ng OOTD, dapat laging pasabog. But her father has other plans. Para sa kanya, Vivian is too soft and too loud. Kaya bago siya paupuin bilang CEO, kailangan niya munang dumaan sa impyerno, and that hell comes in the form of Isadora "Izzy" Laurent. Isadora is the total opposite of Vivian. She's cold, professional, and treats life like a high-stakes contract. She doesn't have time for Vivian's chika or her slay attitude. Ang task ni Isadora? Dismantle the kikay girl and build a ruthless CEO in just six months. Isang maarte na ayaw sa stress vs. isang instructor na allergic sa petiks. Sa gitna ng mga PowerPoint presentations, late-night drills, at bangayan na nauuwi sa asaran, mapapansin ni Vivian na ang puso niya ay unti-unti nang under construction.Kaya ba ni Vivian na i-maintain ang pagiging slay kung ang mismong instructor niya ang nagpapagulo sa sistema niya? "It's not just a training, it's a total renovation of the heart."