Fırtına dindiğinde geriye sadece nehrin yuttuğu yıkıntılar kalmamıştı; o enkazın altından, ödenmemiş hesapların ve daha derin yaraların gölgesinde yeniden doğmaya çalışan iki insan çıktı. Görünen gerçeklerin ardına saklanan asıl sırlar gün yüzüne çıkarken, acının insanı nasıl yonttuğunu, en sert kışları bile nasıl bahara çevirebileceğini öğrenmenin vakti gelmişti. Biri, geçmişin zehrinden arınıp kendi elleriyle kurduğu yeni bir hayata tutunmaya çalışan hırçın rüzgâr. Diğeri, canından vazgeçecek kadar büyük bir sevgiyle o rüzgara liman olan sakin nehir. Onlar bu yolda, sadece dışarıdaki düşmanlara karşı değil; insanın kendi kanına işlenmiş o seçemediği ailenin açtığı yaralarla ve sırtına yüklenen mirasla da sınandılar. Kimi zaman kan bağı denilen zincirlerin esiri oldular, kimi zaman da insanın kendi öz sevgisini bulabilmesi için önce en sevdiklerinden sınanması gerektiğini fark ettiler. Peki, insanın kendi kaderini yeniden yazması, uğruna canını verebileceği bağların gücüyle mümkün müdür? Yoksa geçmişin kökleri, en güçlü aşkı bile söküp atmaya yeter mi? Çünkü bazen asıl yolculuk, başkasına kavuşmak değil; insanın en karanlıkta kaldığı anda, kendi içinde kaybettiği o son parçayı bulmasıdır.

Fadime, çocuklarıyla İstanbul'da kendine yeni bir hayat kurmuş, geçmişinden geriye kalan her şeyi ardında bırakmaya çalışıyordu. İso ise Trabzon'da, Fadime'nin gidişinin ardındaki gerçeklerden habersiz, kendi hayatına devam ediyordu. Aradan geçen yıllar ikisini birbirinden uzak tutmuş, hayatlarını birbirlerinden habersiz bambaşka yönlere sürüklemişti. Fadime geçmişini ne kadar geride bırakmaya çalışsa da bazı şeyleri unutmak sandığı kadar kolay değildi. Yıllar sonra yeniden Trabzon'a dönmek zorunda kalmasıyla birlikte, ardında bıraktığını sandığı hayatın kapıları birer birer yeniden açılacaktı. Yıllar sonra Trabzon'a attığı ilk adım, Fadime'nin geride bıraktığını sandığı her şeyi yeniden karşısına çıkaracaktı. Peki, yıllardır hiçbir şeyden habersiz yaşayan İso'nun hayatı, Fadime'nin dönüşüyle nasıl değişecekti?

Toprak hafızayı asla silmez; üzerine düşen kanı da, edilen yeminleri de, nesiller boyu süren o sessiz kini de unutmaz. Fadime ve İsmail, işte o toprağın birbirine düşman kıldığı iki ayrı dünyanın çocuklarıydı. Biri, geçtiği her dalı kıran, hırçın ve boyun eğmez bir sert rüzgâr. Diğeri, derininde neleri sakladığı bilinmeyen, duru ama kararlı bir sakin nehir. Onlar, kaderin yanlış zamana ve yanlış nefretlerin arasına gizlediği iki eksik yapboz parçasıydı. Bir araya gelmek, sadece iki kalbi birleştirmek değil; yılların ördüğü duvarları yıkmak, suskunluğu bozmak ve geçmişin hayaletleriyle yüzleşmek demekti. Birbirlerinin yaralarına dokunurken, düşmanlığın zehriyle beslenen bir dünyada aşkla şifa bulmaya çalıştılar. Ancak bazen en büyük savaş, dışarıdaki düşmana karşı değil, insanın kendi kanına işlenmiş o kadim nefretlere karşı verilir. Peki, bir aşkın gücü, yüzyıllık bir öfkeyi dindirmeye yeter mi? Yoksa fırtına dindiğinde, geriye sadece nehrin yuttuğu yıkıntılar mı kalacak?

Fadime ve İsmail kendileriyle birlikte büyüttükleri düşmanlığın ortasında, ortak bir sevdada, kitapların yuvasında buluşur.

Düşman Kızı'nın devam kitabıdır. Hikaye 2024 yılında geçmektedir. İçerik 18 yaş ve üstündeki kişilere uygundur.

Ters yönlere baksak da gözlerini birbirinden alamayan iki düşmandık biz. En başından beri böyleydi ve böyle de kalmalıydı.