Anlaşmalı evlilik temalı bir kurgudur.

"Bu evliliğin senin için de benim için de cehennem olacağını biliyordum." dedi. "Başkalarına cehennem olma diye kabul ettim."

Romantizm#8 Hayatının belki de en büyük hatasını yapmıştı. Sevmişti... Hem de o dilden dile dolanan aşk masallarının kahramanlarından bile çok sevmişti. Şimdi çıplak ayaklarıyla kızgın kumlarda yürüyordu. Ayrılığın acısı yüreğini öyle bir dağlıyordu ki o bastığı kum taneleri yüreğinin yangınının yanında buz soğuğu gibi kalıyordu. Göz yaşları birer kor misali yanaklarında izler bırakarak, düştüğü yeri sevda yangınına teslim ederken, o halâ eski Minel olmaya çalışıyordu ama artık nafileydi. Yiğit KORAZLI bahar çiçekleriyle dolu yüreğini yakmış, çiçeklerin yerini her gün yeniden harlanan bir kor yığını yer almıştı. O biraz önce hayatının belki de en acı dakikalarını yaşamış, sevdiği adamın nikâhını kıymıştı. Adam buzdu ama kadını yakmıştı her bakışında. Kadın ise susuyordu ayrılığa. Bir konuşsaydı belki kavuşacaklardı. Artık kavuşmak bile lâl olmuş gömülmüştü karanlığa. -TÜM HAKLARI SAKLIDIR-

Leyla Akınoğlu ve Ateş Koçhisarlı iki ünlü şarkıcıdır. "Kim o yanındaki kadın, yeni sevgilin mi ? Onu da mı kandıracaksın. Onu da mı kendine aşık ettikten sonra terk edip gideceksin ha söylesene Ateş." Diye bağırmıştım. Ama o beni takmıyormuş gibi karşımda durmaya devam ediyordu. "Neden bıraktın, neden bir sebep yokken bırakıp gittin Ateş. Bir yıl geçti neden aşık ettikten sonra bıraktın neden neden neden" tamam artık kriz geçirmeye doğru gidiyordum. Ateş'in göğüsüne karnına her yerine vuruyordum bana açıklama yapacaktı. "Olmadı yapamadım bitirdim bunu duymayı neden bu kadar çok istiyorsun." Acı çeker gibi çıktı sözcükler ağzından ya da hepsi benim uydurmamdan ibaretti. Güldüm. "Dengesiz bir şerefsizsin." Dedim. Sinirlendi. Gözlerinde oluşan siniri görebiliyordum. Ama hala kıyamıyormuş gibi bakıyordu bana. Şu an yalan söylediğini biliyordum. "Sana açık açık sevmediğimi söylüyorum bırak artık peşimi" diye sesini yükselttiğinde sadece baktım. İnanmış ve hayal kırıklığına uğramış gibi bakıyordum. Ama öyle değildim. Çünkü yalan söylediğini biliyordum. "Bir daha karşıma çıkarsan benimle muhatap olma. Sakın Ateş, sakın benimle muhatap olma hala yalan söylüyorsun ama bedelini kızını görmeden ödeyeceksin" dedim "Ha yanındaki kadınlarda umrumda bile değil biz boşandık senin yanında başka kadınlar benim yanımda başka adamlar olacak elbette." Diyerek son konuşmamı yapıp ayrılmak için arkamı döndüm. Kolumdan çekilmemle sırtım onun göğüsüne yaslandı. "Beni delirtme Leyla." Yüzüme eğilerek hırladı köpek. "BAŞKA ADAMLARI SİKTİRME BANA LAN." Dedi bağırarak.

Ela gözleriyle baktığı herkesi etkileyen Ahu Aladağ. Gri mavisi gözleri olan ve sert duruşuyla Ahu'nun gözlerine vurulmuş Yaman Beyoğlu. İki farklı insan, iki farklı hayat nasıl oldu da bir ormanda kesişti? Beyoğlu'nun çetrefilli ve zor hayatı Ahu'ya bambaşka bir dünyanın kapılarını aralayacaktı. Sonunda aşk kazanacak mıydı? İlk yayınlama tarihi: 8.5.21

"Ama bilmelisin; Sarraf tüm değerli taşları satar, bir tek Yakut'u kendine saklar." - Birbirimizi severek gururumuzu yitirdik, ihtiraslarımızın esiri olduğumuz yerde aklımızı ve korkup uzaklaştığımızda bağımızı yitirdik. Geri döndük, kazanacağımızı sandığımız her an kaybederek inancımızı yitirdik. Birbirimizi yitirdik. Kendimizi bitirdik. Ve geriye, birkaç hatıradan başka hiçbir şey kalmadı; ama onları da anımsayamıyoruz. Çünkü çok sevip de yine yenilmekten korkuyoruz. Fakat onsuz bir savaşın galibi olmak fazlasıyla vahim, bu yüzden onu sevmek- Unutmamam gerekli; birbirimizi severek gururumuzu yitirdik, ihtiraslarımızın esiri olduğumuz yerde aklımızı...

MARŞ İLERİ- Karanlığın en derin yerinde, gökyüzünde parlayan tek bir ışık vardır: Kuzey Yıldızı. O, yol gösterir; düşene umut, yürüyene hedef olur. Bir yanda gölgelerin ardında saklanan asker yüzleri... Kendi içlerinde bir savaş, dışarıda görünmeyen bir düşman. Diğer yanda ise al bayrağın altında birleşen umut, gökyüzüne doğru yükselen bir marş. Ama bu yol kolay değildir. İhanetle sınanmış kalpler, sırlarla örülü kaderler ve düşmanların karanlık gölgeleri her adımda onları kuşatır. Onlar yalnızca cephede değil, kendi içlerinde de savaşır. Kimi sevgiyi ihanetle yoğurur, kimi gözyaşını yüreğine saklar. Ama her şeye rağmen ilerlemek zorundadırlar. Çünkü geri dönüş yoktur; onların tek pusulası kuzeyde parlayan yıldızdır. Ve işte orada, gece ile gündüzün, asker yüzüyle bayrağın birleştiği yerde başlar bu hikâye. Bir marş gibi yükselir: sert, kararlı ve susmayan. Bu sadece bir savaş değil... Bu, kalplerin, ruhların ve gölgelerin mücadelesi. Ve adımlar tek bir sesle yankılanır: Marş İleri.

Gerçek ailem temasını işleyen fakat klişelerden uzak, yetişkin içerikli bir kurgudur. Bir sabah vakti telefonuna düşen bir mesaj ile yirmi bir yıldır yaşadığı hayatın yalan olduğu şüphesi ile karşı karşıya kalan Burçe Melinda Koraltan, bu şüphenin kendisini ele geçirmesine izin verecek miydi yoksa kendi güvenli alanı olan ailesine mi sığınacaktı? İçine düşürüldüğü oyun hakkında hiçbir fikri yoktu ama yaşananlar onu da ilk hâliyle bırakmayacak ve oyunun bir parçası hâline getirecekti. Peki, geçmişin yarattığı bu sarsıcı oyun kim veya kimleri etkileyecekti? Bu soruların cevaplarını ve hikayenin tamamını öğrenmek için sizleri satırlarımın arasına davet ediyorum!

"Nasıl başarıyorsunuz ?" Dedi genç adam hayranlık barındıran gözlerle. Genç kadın kaşlarını hafifçe çatarak sordu. "Neyi ?" "Bu kadar duygusuz olmayı." Bu başta onu duraksatmış ardından küçük bir gülümseme katmıştı yüzüne. "Sizin gibi yeni mezun, gözü kara, içten deli dolu bir Polistim. Sonra..." Biraz soluklanmak zorunda kaldı. "Bir gün sevdiğim birisini kucağımda şehit verdim. İşte o gün anladım: Duygular bir sarmaşık gibi insanı sımsıkı sarmalıyor, ta ki boğana kadar. Sonra geriye sadece izleri kalıyor. Sizin deyiminizle duygusuz değilim ama duygularıyla savaşmayı öğrenen bir savaşçıyım. Yani anlayacağın insan duygularını kontrol etmeyi bilmezse, duyguları onu bir sarmaşık gibi boğar. Her şey bittiğindeyse geriye sadece izleri kalır." ••••• 30/05/2021 📖🖋️ 12/02/2024 📕🖋️ (Wattpad de Sarmaşık İzleri adındaki ilk kitap.)

'Derin.. Bu kadar yük bunca zaman ağır gelmedi mi?' 'Alıştım.' Alışmak zorunda kaldım daha doğrusu..