Yirmi iki yaşındaki doktor Mira, sıradan bir günün ardından kendini yüzyıllar öncesinin Kudüs Krallığı'nda bulur. Herkesin ölümünü beklediği genç Kral lV. Baldwin, cüzzamın pençesinde gün geçtikçe güç kaybetmektedir. Ancak Mira'nın sahip olduğu bilgi, bu çağın çok ötesindedir. Modern tıptan gelen bu genç kadın, çaresiz sanılan hastalığa karşı bir umut ışığı olur. Fakat bir kralı iyileştirmek yalnızca bir hayatı değil, bütün bir krallığın kaderini değiştirecektir. Saray entrikaları, gizli düşmanlar ve yaklaşan savaşların arasında Mira, tarihin akışını değiştirebilecek tek kişi olduğunu fark eder. Ama her mucizenin bir bedeli vardır... Bazen bir şifa bir krallığı kurtarır. Bazen de her şeyi değiştirir.

Bazı yaralar tende değil, kalpte açılır. Bazen bir kurşun değil, bir bakış vurur insanı. Alatlı Timi'nin Komutanı, Yüzbaşı Karven Yaman Savran. Nam-ı diğer: Kıyamet Çünkü Karven, dokunduğu her hayatın sonunu yazan adamdı. Düşmanları ülkenin dört bir yanında timini ve Karven'in izini sürüyor, onları tamamen yok etmek istiyordu. Büyük bir operasyon gecesi vurulur ve ölümle yaşam arasında gözlerini kapattığında geride bıraktığı tek şey yarım kalmış bir görevdi. Bilinci yerine geldiğindeyse kendini karanlık bir odada, bir kadının bakışları altında buldu. O an fark etmedi, fakat kaderlerinin yönü çoktan değişmişti. Pusulanın iki ucu artık onları gösteriyordu, bir daha değişmemek üzere. Liva, yeni mezun bir doktordu. Hayatı sakin bir yolda ilerliyordu, ta ki Karven'e kadar. Yıllar sonra komutanı olacak adamı defalarca ölümden çekip aldı ve kaderlerini birbirine bağladı. Bilmeden, ülkenin en tehlikeli timinin kaderine adını yazdı. Bilmeden, Karven'in kalbindeki ilk çatlak oldu. Karven için Liva bir zaaf haline gelmişti. Ama bazı zaaflar insanı zayıflatmaz; güçlendirirdi. Düşmanları artık yalnızca Karven'i değil, Liva'yı da hedef alıyordu. Ve Karven ilk kez bir görevle değil, bir kadınla sınanıyordu. Liva, başına geleceklerden habersiz Alatlı Timi'ne katıldığında aslında bir birliğe değil, geri dönüşü olmayan bir savaşın içine adım attı. Karven ise onu korumak için gerçeği sakladı. çünkü bazen en büyük ihanet, sevdiğini korumak için susmaktır. Karven ilk defa bir kurşunla değil, bir bakışla vurulmuştu. O bakış, hiçbir zaman teninden ve aklından çıkamayacak kadar derine saplandı. Bu, kurşunların değil, kalplerin hedef alındığı bir savaşın adıydı. Ve bu hikâye, bir adamın en karanlık hâliyle bir kadına doğru yol alışının hikâyesiydi... O, SANA DÖNENE KADAR'dı

Seraphina Valerius gözlerini açtığında yalnızca başka bir dünyada değildi; sonunu bildiği bir hikâyenin içindeydi. Ona düşen rol çoktan yazılmış, hataları belirlenmiş, kaderi sessizce önüne bırakılmıştı. Seraphina ise tek bir şey istiyordu: O sona varmamak. Fakat zihninde beliren gizemli Sistem, geçmişindeki boşluklar ve birbiri ardına ona cevap veren dört element, bu dünyanın sandığından çok daha derin olduğunu gösterdi. Ateş, su, rüzgâr ve toprak aynı bedende buluşurken, yüzyıllardır unutulmuş bir isim yeniden fısıldanmaya başladı: Eryth. Seraphina çok geçmeden anlayacaktı ki kader yalnızca gelecekte bekleyen bir son değildi. Bazen geçmişte verilmiş bir karar, bazen sevgiyle örülmüş bir kafes, bazen de sana doğru yolu gösterdiğini söyleyen bir sesti. Ve belki de asıl soru, kaderini değiştirip değiştiremeyeceği değildi. Her şey sustuğunda, kendi yolunu seçebilecek miydi? ERYTH Bazı hikâyeler sonunu değiştirmek için değil, hayatının kime ait olduğunu hatırlamak için başlar.

Annem dünyaya üç çocuk getirmiş; ikisini evlat diye bağrına basmış, beni de çakalların önüne atmıştı. ​Ben Sesil Salman. Namıdiğer Serdengeçti Sesil. ​Öte yandan kötülükleriyle isim yapmış, yeraltı alemine nam salmış o fermanlı deli, Çolpan Ateşeyan, yıllar önce kapatıldığı akıl hastanesinden firar etti. Onun dönüşüyle koca şehir görünmez bir celladın gölgesi altına girerken, karanlığın içindeki her köşe başı sahibini bekleyen bir sessizliğe büründü. Ben o çakalların arasında kendi hayatta kalma savaşımı verirken, o tüm şehri kendi karanlığına mahkûm etmek üzere zincirlerini kopardı. •İlk yazım tarihi: 17.08.2025 •Tüm hakları saklıdır.

Sıradan bir yürüyüş nelere yol açabilirdi? Devin ailesiyle sadece yürüyüş yapmayı planlıyordu ama bu yürüyüşün sonu bir çukurda son bulmuştu. O çukurdan çıktığında ise kendini bambaşka bir dünyada bulmuştu. Bambaşka bir dünya bambaşka insanlar ve bambaşka kurallar. Sıradan bir dünyada değildi insanlar merhametsizdi kurallar ise acımasızdı. Kaçmak tek çözümdü ama bu dünyadan nasıl kaçabilirdi üstelik onu esir alanların generali onun ruh eşi olduğunu iddia ediyordu. Devin bu yeni hayata boyun eğip kalmalı mıydı yoksa eski hayatına dönmek için savaşmalı mıydı?

Valeri sıradan bir kızdı... ya da öyle olduğuna inanıyordu. Ta ki kontrol edemediği hisler, anlam veremediği rüyalar ve peşini bırakmayan bakışlar hayatını parçalayana kadar.

Bir metres hayatta kalmak için ne yapmalıdır? Nazlı Arslan gözlerini açtığında öldüğünü biliyordu. Cehenneme düştüğünden emindi. Zindanda, elleri kelepçeli olarak uyandığında artık kendi zamanında olmadığını biliyordu. Bir şekilde öldükten sonra okuduğu kitabın ölen yan karakterinin bedenindeydi. Şimdi yakaladığı ikinci şansı kaybetmemek için onu görmezden gelen kraldan ve onu öldürmek için fırsat kollayan ana karakterden uzaklaşmalıydı. Tabi bu beklediği kadar olmayacaktı. Veliaht Prens Jason sonunda ülkesini savaştan başarıyla çıkarıp kral tacını taktığında yapması gereken acil bir görevi vardı. Yanında duracak bir kraliçe bulmalıydı. Aşka dair bir umudu yoktu. En yakın arkadaşının karısına duyduğu derin hayranlık dışında hiçbir kadından etkilenmemişti. Ülkesindeki herkes çocukluk arkadaş Prenses Jenina'ya hayranken onunla evlenmekle ilgili şüpheleri vardı. Yine de en mantıklı karar gibi görünüyordu. Ta ki yenilen krallığın gönderdiği prenses saraylılar tarafından metres ilan edilene kadar. Şimdi çocukluk arkadaşını kraliçe yapmalı ve istemediği bir kadını sorun çıkarmaması için göz altında tutmalıydı. Bir gün her şeyin değişmesiyle duygular karışacak, ülke yeniden karmaşaya sürüklenirken Kral Jason desteği hiç ummadığı bir yerde bulacaktı.

Kanlı Ay'ın yükseldiği gece, Banu gözlerini kapattığında kendi yatağındaydı... Ama açtığında kendini keçeden bir çadırın içinde, kürklerle örtülmüş bir yatakta buldu. Artık o Banu değildi. Xiango Devleti'nin prensesi Sayina'ydı. Yüzlerce çadırın arasında, ihanete uğramış, ailesi katledilmiş, kendi hayatı için bile mücadele etmek zorunda olan bir prenses... Onu bekleyen iki ölümcül sınav vardı: Önce, onu öldürmeye çalışan amcası Karaçay Kağan ile yüzleşmek. Sonra ise, zorla evlendirildiği, acımasızlığıyla ün salmış düşman general Han Ruo'nun karısı olmak. Modern çağdan gelmiş sıradan bir kadın, entrikaların, kanlı savaşların ve ihanetiyle ünlü bir çağda, kimsesiz bir prenses olarak hayatta kalabilecek miydi? Peki ya aşk? Kan ve nefretle yoğrulmuş bu dünyada, kalbinin gerçek sahibini bulsa bile ona güvenebilir miydi?

Ölümü ona bir aile getirdiğinde hangi yolu seçmelidir? Harika bir evliliği, düzenli bir işi, mükemmel olarak adlandırabileceği bir hayatı vardı. Ama bir gün bir kaza bunları ellerinden aldı. Gözlerini açtığında kendini Doktorun Karısı adlı kitaptaki bir karakter olarak bulduğunda ne yapacağını bilemedi. Çünkü içindeki bedenin hayatı çok geçmeden ölümle sonlanacaktı. Meryem yapılması gerekenin eve dönüş yolunu bulana kadar ölmemek olduğunu biliyordu. Ama ondan nefret eden doktor ve onun yaramaz çocukları ile nasıl başa çıkacağına dair bir fikri yoktu. Olaylar değiştiğinde ise kendini hiç beklemediği bir noktada bulacaktı.

Nymeris'te insanlar efsanelere masal gibi davranmazdı.Çünkü burada çoğu efsane... er ya da geç gerçek olurdu. Thalira bunu küçük yaşta öğrenmişti. Küçük bir kasabada büyürken ejderhaları yalnızca kitaplarda okumuş, onları gören insanlar ise abartılı hikâyeler anlatan bir deli sanmıştı. Ta ki bir gece gökyüzünü yaran dev kanatları kendi gözleriyle görene kadar.Babası sâyesin de her zaman ejderhalara ilgi duyan Thalira babasının kaybından sonra kendi parçasını da kaybetmişti, ne bir amacı ne de bir arzusu vardı, küçük kasabasında annesi ve kendisine yetebilmek için çalışıyordu, ta kii büyük kasabaya şifacı okulu için gidene kadar, nereden bilebilirdi ki orada beş büyük ejderha ile karşılaşacağını?