Okullarına saran bir itiraf sayfası; daha çok insanların kişisel hayatlarını ortaya döken bir itiraf sayfası... Sıradaki hedef sizin okulunuz olsaydı? Arkadaşları ile birlikte okulun itiraf sayfasını yöneten kişiyi bulmaya çalışan Seren, kendisini bekleyen bir çok şeyden habersizdir. ⚠ Kitap içerisindeki her diyalog ve itiraf gerçekliğe dayanmamaktadır.

Dünyanın sonunu getirebilecek güçte bir çipi taşıyan genç Profesör, onu korumakla görevlendirilen askerle hiç tatmadığı amansız duygulara yelken açar. Kadını tüm dünyadan koruması beklenen asker, görevini en kanlı haliyle yerine getirirken aynı zamanda imkânsız hisleriyle boğuşmaktadır. Genellikle aksıyonun ve aşkın ön planda olacağı bu serüvende bizi bekleyen ters köşelere ve maceraya hazır mısınız? Gözlerime baktığında dudaklarında bir tebessüm belirdi, ardından saçlarımı tutup kulağımın arkasına iterken "Bazen her şeyi siktir edesim geliyor," dedi dürüstçe ve parmakları saçlarımı okşamaya başladığında içten bakışları da saçlarımdaydı. "Vatan söz konusu olduğunda benim gibi binlercesi var ama sen söz konusu olduğunda şu saçının tek telini dahi kimseye emanet edemem gibi geliyor. Öyle bir mevzusun bende." ⚠️ Yetişkin okurlar içindir.

Siz : Canım kankam nasılsın? Siz : Oğuzhanın şarjı bitti. Siz : Sana haber vermemi istedi. Siz : Bizi merak etme en fazla ne olmuş olabilir ki... Arkadaşıma yazdığımı düşünürken hiç tanımadığım bir adama yazmıştım. Uzak mesafeden sağlıklı bir ilişki çıkar mıydı? _______________________________________ "Sana aşık oldum Anka. Kalbim yok diyordum ama benim kalbim sen olmuşsun. Ben sensiz nefes alamaz olmuşum." Ve yeniden dudaklarımız kavuştu. Nefeslerimiz birbirine karıştı. Biz yine birbirimizden nefes aldık.

Ela Yıldız , zorbanın verdiği numarayı arkadaşının olduğuna inanır ve okulda bir günlüğüne başına gelenleri anlatır. Fakat yazdığı kişi arkadaşı değildir , yazdığı kişi okulun popüler çocuğudur. Büyük bela : Yazdıkların hoşuma gitmedi Siz : Ne demek o ? Büyük bela : Kimsenin sana öyle davranması hoşuma gitmedi

Kalp kırıklığı. O kadar acı ve boğucudur ki ne olduğunu anlayamazsın. Ve bazen acılar izler bırakır. Bunlara Girye denir. Acılar ruhunda girye bırakır. Dışarıdan kimse görmez, çünkü bilmelerini istemezsin. Ve bazen, hissettiklerin ve gösterdiklerin farklıdır. Unutma Parla; insanlar acıya boğulmaz. İnsanlar acıya boğdurur...

❝Gökyüzü, gözlerine eşdeğer.❞ Selis Efruz, okulda uğradığı zorbalığın sorumlusu olarak gördüğü Milen Güneş'e mesaj atar. Fakat Milen'in arkadaşı tarafından, yanlışlıkla gönderilen bir video işlerin umdukları gibi gelişmemesine yol açacaktır. Olumsuz örnek teşkil edebilecek davranışlar vardır. Etkilenecek kişilerin okumaması önemle rica olunur. Kurguda adı geçen kurum kuruluşların hepsi hayal ürünü olup gerçek kurum kuruluşlarla ilgisi yoktur.

Karan:Senin defterinide ben almışım dediğin gibi. Aden:Tamam yarın kütüphaneye getir alayım senden? Karan:Yarın sırana koyarım sende bi ara benim masama bırakırsın yanyana gözükmemize gerek yok. Aden:Tabi haklısın. Aden:İyi geceler. Görüldü

Dostluktan doğan düşmanlığın, düşmanlıktan doğan dostluğun, ölümden doğan yaşamın, yaşamdan doğan ölümün izi. Var olan ve yeni oluşacak düşmanlık.... Düşmanlar arası kapışmalar ve alınan intikamlar... Vazgeçmek güzeldi ama vazgeçmeye çalışmak büyük bir hataydı. Bu aşk beni ölüme götürdü, ölümün kıyısından döndürdü. Herkesi teker teker kaybettim ve kazanmak bir oyun değil ölümle yaşam savaşıydı.

Gerçek ailem hikayesi ama gerrrrçekten gerçek ailem.

~Sıradan klişeleri aşan ama yerine bambaşka klişelikler de getiren bir "gerçek ailem" kitabı.~ Hilal Kavasoğlu İstanbul'un sayılı iş adamlarından biri olan Alparslan Kavasoğlu'nun kızıdır. Küçüklüğünden beri babasının ona karşı soğuk tavırlarıyla ve annesinin ona karşı oluşturduğu bazı dayatmalara maruz kaldığı için ikisiyle de pek iyi anlaşamaz. Onun için hayat abisi Orhan ve yakın arkadaşı Doğukan'dan ibarettir. Hilal'in sıkıcı geçen günlerinden birinde aslında gerçek bir Kavasoğlu olmadığı ortaya çıkar ve Hilal'in zaten pek yerinde gitmeyen hayatı hepten altüst olur. "Babam benden utanırdı. Beni sevmesi ve takdir etmesi için gözünün içine bakardım. Ama o gözlerime 2 saniyeden fazla bakmazdı bile. Nedenini o zamanlar anlamazdım. 'Bu ailede Melek kadar bir değerim yok mu?' diye düşünür dururdum. Sürekli kendimi Melek ile kıyaslardım. Ben..çoğu zaman kendi kardeşimi kıskanırdım. Annemse babamdan daha beterdi. Babam beni sosyal yaşamdan soyutlamaya çalışırken annem kahkahalarıma el koyardı. Giydiğim şeylerden davranışlarıma kadar her şeyime karışırdı. En çok da yediğime. O ikisi bana hayatı zehretmek istiyor gibilerdi. Şimdi bakıyorum da gibisi fazlaymış. Öyleymiş..."