Jungwon, hoşlandığı çocuğu bir daha göremeyeceğini düşünerek ona açılır fakat kaderin ikisi için olan planlarından habersizdir.

Jungwon arkasından deli gibi koşturupta yetişemediği araca hüzünle bakıp soluklanıyordu. Gitmişti işte artık yetişemezdi, imkansızdı... Düşündükçe eli ayağı titriyor, aldığı nefesler dahada sıklaşıyordu. Bulunduğu yere kendini bıraktı ve derin iç çekişinden sonra akmaya yüz tutmuş gözyaşlarını özgür bıraktı, artık hiçbir şey düşünmeden hıçkırarak ağlıyordu. Ailesini, tek varlığını da kaybetmişti. Şimdi ne yapacaktı, nereye gidecekti. Onu geri alabilecek maddi gücü nereden bulacaktı? Kimi aramalıydı, ona ulaşmalı mıyıdı? (Bence gayet uzun bir açıklama oldu.)