Jeon Jungkook ve Kim Taehyung birbirlerinden nefret eden kuzenlerdi. Taekook| Texting

Delta Kim Taehyung, kurdunun sahiplendiği; Omega Jeon Jeongguk'u istiyordu. ▪︎Mpreg▪︎

Kim Taehyung Jeon Jungkook'u kaçırmıştı. # 1 aşk # 1 vkook

Lilith'in günahı, Jeongguk'a.

taehyung: ne zamandır sakatsın? :d (21.15) *görüldü.* jeongguk yazıyor.. taehyung: neden geç yazıyorsun? (21.17) ha pardon, elin sakattı değil mi? :d (21.18) #angst

Jeon Jungkook çok zengin bir ailenin oğluydu, Kim Taehyung ise babası yerine, Jungkook'un malikânesinde geçici bir süreliğine kâhyası olarak çalışacaktı... Düzyazı ağırlıklı+Texting Semetae! Ukekook! Başlangıç tarihi: 22.10.2023 Bitiş tarihi: 23.11.2023

Siz hiç umutsuz bir aşkın pençesine düştünüz mü? Evet onlar düştü. İkiside aynı olayın enkazıydı. Ancak küçük olan yaşanan olayda aklı dengesini ve konuşma yetisini kaybederken birde üstüne topal kaldı. Büyük olansa gaddar ve sinir hastası olup çıktı. İkiside birbirinin ilacıydı halbuki. Küfür ve cinsel içerik bulunur... Başlama tarihi: 13.01.2021 Dram içinde: 65 Komedi içinde: 56 Lgbt içinde: 2

꧂ Sene 1940. Soylu bir Paşazâde olan Sâhir, yeni tanıştığı ve hayatına sızan yabancının kanına işlediğinin farkına çok geç varacak. Mal, mülk, soy, gurur, âr, bunların hepsi artık palavradan ibaret. Yanmak ve kül olmak, bariz bir gerçek. Kimi yanan kül yalan bir sevda, kimi bir kalbin bütün ağırlığından daha ürkek. *Eşcinsel bir kurgudur.

-Tamamlandı- Jungkook üvey babasından gördüğü şiddet yüzünden evinden kaçtığın da, başına geleceklerden habersizdi. Kim Taehyung'un gay barlarından birinde striptizci olarak çalışmaya başlaması hayatını hiç olmadığı kadar değiştirmişti. Aşık oldu... İlk kez tattığı bu duygu ona acıyı ve korkuyu da beraberinde getirmişti. Acıları son bulduğun da ve yeniden doğduğun da dahi birbirlerine yazılmış kaderleri ve ebedi olan aşkları onları yeniden bir araya getirmeye yetecek miydi?

"O silahı elinden indir!" dediğimde, yan duran vücudunu ağır ağır bana doğru çevirdi ama o silah abimin alnına daha da bastırıldı. Yüzündeki sinsi tebessüm meydandaki herkesin yüreğini sıkıştırıyordu. "Yoksa?" diye soruşu, meydandaki bütün insanları endişelendirmeye yeterdi. Kalabalığın nefesi bir anlığına tutulmuş gibiydi. Çenemi herkesin inadına dikleştirip, gözlerimi onunkilere kilitledim. "Yoksa sana yemin olsun! Bu meydanı kanınla yıkarım!" diye bağırdım. Sözlerim gökyüzüne çarpıp geri indi, meydanda taş kesilmiş onlarca insanın üzerinde yankılandı. "Efsun!" diyen abime bakmadım. Gözlerim, kanla kaplanmış yüzüne kayacak olursa gardımın düşeceğini biliyordum. Onun bitap nefesi bile içimdeki öfkenin dengesini bozabilirdi. "Demek kanım ile yıkarsın ha!" dediğinde, fısıltısı bile meydanı inletti. Sanki rüzgar, sesi alıp bütün taş sokaklara taşıdı. Kalabalık tek bir ağızdan derin bir nefes aldı, kimse kıpırdamaya cesaret edemedi. "Azad ağa, yaparım bilirsin! Bu seni ilk vuruşum olmaz!" deyişimin ardından kaşları çatıldı. Çelik gibi bakan gözleri bir anlığına karardı. O an kalabalıktan birkaç kişi korkuyla geriye doğru koştu; ayak sesleri taş zeminde yankılandı. Koskoca Mardin! Her taşında kanın, her sokağında intikamın yankılandığı o şehir... En iyi o bilirdi; yıllar önce nasıl AZAD KARAASLAN'ı gözümü bile kırpmadan vurduğumu. O gün güneş batmamıştı sanki, Mardin yasa bürünürken Diyarbakır'da zılgıtlar eşliğinde birçok kapıda düğün yapılmıştı. Gözyaşı ile kahkaha aynı anda yükselmişti gökyüzüne. Ben, EFSUN ŞANLI... Yıllar önce babamın kanını akıtan adamın kanını bu meydanda dökmüştüm. Zerre korkmadan, zerre aşkımı aklıma getirmeden. O an kalbimde ne kadınlık ne merhamet kalmıştı; sadece intikamın soğuk ve keskin tadı vardı.