En sevdiğim kitabın içine yan karakter olarak düştüğümde tek bir görevim vardı : mutlu sonun gerçekleşmesini sağlamak. Her şey tam da olması gerektiği gibi gidiyordu─ta ki ben kötü karakterin dikkatini çekene kadar.

Tamamen büyünün hüküm sürdüğü bir gezegen; Uliana. Bu toprakların yöneticisi Lord Xavier, Karina'yı yaptığı bir hatadan dolayı cezalandırması gerekir. Gezegen kurallarına göre Karina'nın yaptıklarının sonucu infaz olması gerekirken Lord Xavier, Karina'yı bağışlayarak yaşamasına izin verir ama bir şartla; Karina'nın bütün büyüsünü ve güçlerini alıp onu sonsuz fanilikle lanetleyerek. Karina bu hayatı kabullenemez ve Lord'un yaşadığı topraklardan çok uzaklara kaçar; İkinci Kıta'ya. Kendisine ormanda bir yaşam kurar ve kendisini her şeye karşı eğitir. Bu dünyada gözünü açtığı her bir gün Lord'dan intikam alacağına ant içer fakat işler pek de planladığı gibi gitmez. ✩✩✩ "Yakamoz." Artık ses en net halindeydi çünkü sesin sert tınısı demir bir ok gibi beynime saplanmıştı. Bu sesi tanıyordum, bu sesi çok iyi tanıyordum. Otoriter ve sakin ama aynı zamanda alaycı... Bu sesin sahibi Xavier'dan başkası değildi.

Mahinev, yalnızlıkla arkadaş bir kızdı. Doğduğunda yalnızdı, acı çekerken yalnızdı, büyürken yalnızdı. Böyle öleceğini düşünüyordu ta ki bir ailesi olduğunu öğrenene kadar. Aynı şehrin içinde, kendisinden kilometrelerce uzakta; annesi, babası, abileri ve kardeşi vardı. "Artık yalnız olmayacağım diye düşünmüştüm. Beni sevseydiniz eğer, size bunu misliyle öderdim. Neden canımı acıttınız?" 🌠 "Bana ne istediğini söyle." "Seni." dedim. "Seni istiyorum." Pamir gülümsedi. "Pekâlâ, bu kolay. En başından beri bana sahiptin zaten."

Miray ve Pelin, siyah ve beyaz gibiler. Hayır hayır, vişne çürüğü ve toz pembe. Ekşi ve tatlı. Kirpi ve tavşan. Birbirlerini asla anlamayacak gibi duruyorlar, birbirlerini suçlayıp "Senin gibi kızlar" diye başlayan cümleler kuruyorlar. Bu doğru değil aslında, gün sonunda ikisi de yolunu bulmaya çalışan genç kızlar değil mi sonuçta? 27 Mart 2024

Hale Alkan, okulun altın çocuğu ona mesaj atana kadar onun için görünmez olduğunu düşünüyordu. 28 Temmuz 2021 Düzenlenme Tarihi : 5 Kasım 2024

İdil, söyleyemediği tüm hislerin kalbine yük olduğunu bilmiyordu. Onu zincirlere dolayıp boğduğunu da.

Okuyabileceğiniz en iyi aile kitabı. ♠️ "Bir Akarcalı olmak ne demektir biliyor musun?" "Hayır." "Bir Akarcalı için en önemli şey kandır. Çünkü bizlere göre kopmayan tek bağ, kan bağıdır. Ve biz bu bağa sonuna kadar sahip çıkarız. Bizler bu Dünya'ya hükmedenleriz güzel kardeşim." ♠️ Peki bu kız çocuğu bütün Dünya'yı avuçları arasına alırsa? ♠️ Peki bu ailenin sonunda kavuştuğu kız çocuğu onlardan daha karanlık çıkarsa? ♠️ Araf'ın öfkesine, karanlıktan gelen hiddetli nefretine Gazap denirmiş. Bu nefretin sonuçlarına ise Azap denirmiş. Gazap bittiği vakit, Azap için hazır mısın?

----"Bunca şey başından beri bir karı kocaya ait değildi zaten. Birbirimize karşı hiçbir zaman karı koca da olmadık. Biz seninle bir çıkar ilişkisiyiz." diyerek adamın geçmişte yaptıklarını yüzüne vurmak istedi. Elini çenesinden çekip de geriye yaslanmak istediğinde Kavan bir anda elini ensesine atmıştı. Sertçe çekmişti kendisini. Geriye çekilemeyecek kadar güçlü kavramıştı. Yüzünü garip bir tavırla yaklaştırdı yüzüne. Hani böyle kızgın, düşmancıl falan ama asla saldırmak istemeyen bir tavırla. "Şunu bir açıklığa kavuşturalım küçük kadın. Hiçbir çıkar benim gibi adamı ilgi duymadığı bir kadınla evlendiremez." diye fısıldadı. "Sen benim bu olaydı en büyük çıkarımsın." ---- 4 Genç okudukları bir kurgu ile dalga geçer ve kendi aralarında teoriler üretirler. Bu ilginç kurguyu bir tablo olarak çizen Öykü bir anda tablonun içerisine düşer ve aslında kurgudaki Kral'ın lanetinin bir parçası haline gelir. Geri dönmek için elinden geleni yapmak ister ama Öykü'nün ufak bir rahatsızlığı vardır. Şoka girdiğinde konuşamaz ve bu ufak sebep yüzünden çok büyük olaylara sebebiyet verir. Bir evliliğe, bir topluma ve yabancı bir sevdaya. İçerisinde bolca romantizmin geçtiği bu hikayemizde size bir Öykü anlatacağım... "Bir LadyRebel Klasiğidir."