Elfida ve Baran birbirlerinin ilk aşkı, ilk umudu ve en güzel güzel yarınlarıydı. Ta ki bir gün Baran'ın ölüm haberi gelene kadar... O günden sonra Elfida'nın hayatı durdu. Gülüşleri sustu, hayalleri yarım kaldı. Üç yıl boyunca sevdiği adamın yasını tuttu, ölü gibi yaşadı bir umutla hayata tutundu. Fakat üç yıl sonra, o sokaktan geçerken tanıdık gelen koku şeyi değiştirdi. İmkânsızdı.Baran olamazdı değil mi? O tanıdık koku ya herşeyin başlangıcı ya da her şeyin bitişi olacaktı... Çünkü Baran ölmüştü. Ya da Elfida öyle sanıyordu. Sevdiği adam karşısındaydı. Nefes alıyordu. Yaşıyordu. Üstelik Elfida dışındaki bir kadının gözlerine aşkla bakıyor ve elini tutuyordu. Elfida o günden sonra isminin anlamından bile nefret etti... Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı, Elfida kendi kitabını baştan yazacak intikamını en ağır şekilde alacaktı...

Rize'nin sisli dağları, çay kokan bahçeleri...O cennete benzeyen yer 6 yıl önce kana bulanmıştı. Geçmişin asla unutulmayan yaraları... Defnenin içindeki öfkeyi büyütmesi için tek nedendi. Defne, yıllardır içinde büyüttüğü öfkeyle geri döner. Her adımı planlıdır. Ta ki karşısına Emir çıkana kadar... Emir çıktıktan sonra kendi olmayı bırakır ve altı yıl önceki Defneye döner. Planlar aklından bir toz bulutu gibi dağılır. Emir, ya her şeyin sebebi, ya da hiç bilmediği bir gerçektir. Bir silahın ucunda başlayan hikâye, aşkla, sırlarla ve ihanetle sınanacak. Bazen en büyük savaş, kalbin ile aklın arasında verdiğin savaştır...

"Zambaklar en ıssız yerlerde açar, Ve vardır her vahşi çiçekte gurur... ⚜️🦅 Kapak tasarım; publlisherr ❤️