Yüzüm onun avucundayken,"Yapmak zorunda değilsin," diye fısıldasam da beni dinlemiyordu. Göz yaşlarım sel gibi akerken Yavuz'u kaybediyordum. "Bari bana yapma, Yavuz." Artık dizlerim bükülmüştü. Yalvarır gözlerle bakıyordum. "Sakın peşimden gelme,"diyerek yutkundu. Onun yüzü ağlamaktan şiştiği için konuşurken zorlanıyordu. Eğer giderse bir daha dönmeyeceğini biliyordum. Bir daha onu göremecektim. Ellerimi onun ellerini üstüne koyarak sarmaladım. Gidişini unutmak istemiyordum. "Beni unut," dedi ve ardından ekledi. "Beni hatırlatan herşeyden uzak dur." "Ya unutmazsam?" Diye fısıldadım. "Ben seni unutacağım."dedi tek nefesle

Bazı kayıplar, sadece bir kişiyi değil, bir gerçeği de götürür. İnci, cevapsız soruların, yarım kalmış cümlelerin ve acı verici anıların gölgesinde büyüdü. Geçmiş susuyordu. Ancak kardeşinin kaybı, sessizliğin içindeki çığlığı uyandırdı. İnci'nin arayışı bir kaybın peşinden değil, bir gerçeğin içinden geçiyordu. Her şey bir kayıpla başlamamıştı belki...Ama her şey, bir kaybın içine gömülmüştü. Halbuki anlamadı. Bazı cevaplar bulunmak için değil, gömülmek içindi. Ama o durmadı. Kazdı. Kazdı. Kazdı. Ve kazarken, üzerine yavaşça toprak atıldığını fark etmedi. Geçmişin küllerinden doğan o sır, sonunda onun hayatını da yakacaktı. Şimdi İnci, sadece kardeşini değil, kendisini de arıyor. Ve her cevap, yeni bir sorunun kapısını aralıyor. Her ipucu, başka bir yalanın anahtarı oluyor. Geleceğe varmak için, geçmişin kapısını aralayabilecek mi? Çığlık atan gerçeklerin sesini, yalanların uğultusunda duyabilecek mi? Onca acıya göğüs geren kalbi, bir aşkın yükünü kaldırabilecek mi? Bu, bir kaybın hikayesi değil yalnıcza... Bu, kendi sesini bulmaya çalışan bir kadının, sessizliğe karşı savaşı. Aşkın, dostluğun, ihanetin ve oyunların kördüğüm olduğu bir savaş... Peki son ilmek kalbine atıldığında, kuşandığı silahların bir önemi kalacak mı?

Bir kaldırımın köşesinde buldum hayalimi. Gözlerimi kapattım, bıraktım avucuna kalbimi. Dedi ki, sonuna kadar tutacak mısın elimi? İçimden cevapladım, birlikte tırmanacağız tüm merdivenleri. Mumlar üfledim, dilekler diledim. Kayan her yıldızda adını sayıkladı dilim. Ve o bana doğru tek bir adım geldiğinde Ben hiç gitmesin diye bütün yolları denedim. 🏀 "Doruk?" dedim heyecanla. Bakışları yüzümde oyalanmaya devam ettikçe duramadım yerimde. Bir şey söyleyecekti. Bir şey söylemek için buradaydı. "Kaptın mı formayı?" "Feza," dedi ve seri adımlarla ona doğru ilerlediğim sırada o da birkaç adım yaklaştı bana. Sadece ismimi söylemişti ama heyecanını yansıtması için bu yeterliydi. Devam etmesini beklerken kalbim yerinden çıkacak gibiydi. "Kaptık formayı."

Menekşe'nin en yakın arkadaşına göndereceği cüretkar bir mesaj, rehberdeki tek bir isim hatasıyla mahallenin en aşılmaz, en buz gibi adamı Kuzey'in ekranına düşer. Kuzey'in cevabı ile işler sarpa sarar

TAMAMLANDI Tek bir öpücük ve benimsin!

Bir gece. Bir hata. Ve geri dönüşü olmayan bir bağ... Petek, tek gecelik bir hatanın ardından hayatının tamamen değişeceğini bilmiyordu. Haftalar sonra öğrendiği hamilelik gerçeğiyle yalnız kalacağını düşünürken, kader onu o gecenin sahibiyle yeniden karşı karşıya getirdi. Merdan... Kurallarla yaşayan, gücün ve geleneğin içinde büyümüş bir adam. Ve onun dünyasında, evlilik dışı bir çocuk asla kabul edilmez. İki yabancı... Bir zorunluluk... Ve kaçamayacakları bir kader bağı.

"Şah ve Piyonlar", prestijli bir lisede geçen güç, zeka ve sosyal hiyerarşi oyununu merkeze alır. Okulun en etkili ismi, basketbol takımının kaptanı olan Atlas'tır. Sadece spor başarısıyla değil, etrafında oluşturduğu güçlü arkadaş grubu ve doğal liderliğiyle okulun görünmeyen düzenini kontrol eder. İnsanlar onun kurallarını açıkça söylemesine gerek kalmadan kabul eder; Atlas, okulun "Şah"ıdır. Bu düzenin dışında kalan kişilerden biri ise Afet'tir. Sessiz, içine kapanık ve doğuştan kalp kapakçığı problemi olan Afet, dikkat çekmemeyi öğrenmiş bir öğrencidir. Fiziksel sınırları ve sosyal çekingenliği nedeniyle herkes onu kolayca görmezden gelir. Ancak Afet'in farkı, kimsenin önemsemediği detayları görmesi ve okul içindeki ilişkileri sessizce çözebilmesidir. Atlas'ın hüküm sürdüğü bu görünmez oyunda Afet, farkında olmadan taşların yerini değiştirmeye başlar. Başta sadece izleyen biri gibi görünen Afet, zamanla bu düzenin düşündüğü kadar kusursuz olmadığını fark eder. Ve en tehlikeli şey gerçekleşir: Atlas, ilk kez kontrol edemediği birini, Afet'i fark eder. Artık okul sadece bir eğitim alanı değil, herkesin bir rol oynadığı bir satranç tahtasına dönüşmüştür. Ve bu oyunda her hamle, bir sonrakini ya güçlendirir ya da tamamen yıkar.

armuttmagazinn: Geçtiğimiz günlerde Milli Basketbolcumuz Giray Öztürk'ün,taraftarlarla çekildiği fotoğrafta telefonuna gelen bildirim çok konuşuldu. Kitap okunmaktan nefret ettiğini söyleyen oyuncunun,kitap okuma uygulamasından gelen bildirim ile kitabını okuduğu,psikoloji öğrencisi olan Gizay Genç ile aralarında aşk dedikoduları çıktı... Giray'ın telefonuna gelen bildirim hikayemizde!

Zorbalık mağduru olan lise son sınıf öğrencisi Almira, okulundaki kızlar tarafından merdivenlerden itilmesinin ardından yeni bir okula geçmeye karar verir. Gittiği yer, ülkenin en zengin ailelerinin çocuklarının eğitim gördüğü son derece seçkin bir akademidir. Dışlanmamak ve yeniden hedef olmamak için zengin olduğu yalanını söyler. Ancak Almira'nın henüz fark etmediği bir gerçek vardır: Seçkinler Akademisi'nde fakirler değil, yalancılar sevilmez. Bir gün, öğrencilerin sırlarını ifşa eden gizemli bir uygulamadan mesaj alır. Ve o anda anlar ki, sadece arkadaşlarından değil , yalanlarını tüm okuldan saklamak zorundadır. *** Sırlarınızı saklamak uğruna söylediğiniz yalanlar ve onları ebelemek için kuytularda bekleyen şeytanlar.

"Leyla!" Günlerin yer değiştirdiği o saatlerde, gecenin en karasında, bir ruhun kilitli kalmış sokaklarındaydık. "Burada ne arıyorsun?" Başkası için kül olan bir yüreğin yeniden yanacağını düşünmezdim ona kadar. Sigaranın külünün düştüğü zeminde ayağının ucuyla geçmişin izlerini sildi sanki. "Seni tanıdığım o günden beri açılan kapıların, çıktığım yolların sonu hep sana varıyor." Bir tebessümün kıyısında var olup orada yok oldum. "Belki benim de çıkmazım sensin. Leyl'im, Leyla'm, gecemin karanlığı, çıkmazım..." Onun kurduğu anlamların benim cümlelerimin üzerini örttüğünü hissettim. O çıkmazda onunla kalmaya gönüllü gibi "Benden ne istiyorsun?" Diye sordum. "Seni." Dedi. ... Leyl... Leyla... Gece saçlı güzel kadın...