Aşk

★Kitaptaki herşey kurgudan ibarettir gerçekle alakası olmayan bir kitaptır . Eleştiriye açığım. 8 kişilik ana kadroya sahiptir.

"Çocukluğumuz tohumumuzdur," diye fısıldadı Sırtlan'ın kül olan kalbi. "Tohumumuza kim su verdiyse o şekilde büyür ve yetişiriz." EMARE serisinin, birinci kitabı Sarmaşık, ikinci kitabı Pusula ve son kitabı Maske bu başlık altında toplanacaktır.

korku polisiye Yazılan yazılar kitaptaki ile aynıdır. Değişiklik yapılmamıştır.

"Ayza." ismini onun dudaklarına okudum. Adı gibi...Ay gibi güzel Ayza. Hatta aydan bile güzel Ayza. Ayza mayışmış gibi burnunu burnuma sürttü. "Hım?" diye derinden bir ses çıkardı. Ardından nefeslendi. "Sende benim hissettiğim şeyi hissediyor musun?" dedim. Başımı, geri çekmeden az önce saçlarını kulağının arkasına koyduğum şimdide açıkta duran pürüzsüz boynuna götürdüm. Burnumu kulağının altında kalan pürüzsüz boşlukta gezdiriyor ve zihnimin bu kokuyu aklına kazıması için bekliyordum. Sabahtan beri buram buram gelen bu yasemin kokusu burada yoğundu. Kaynağının burası olduğunu fark ettim. Beninin etrafı her yeri öyle güzel kokuyordu ki onu anlatmaya kelimeler bulamıyordum. Sanki kelime dağarcığımda bu kokuyu tanımlayacak kelimeler tükenmişti. Öyle müthiş öyle ona hastı. Boynundaki teması geri çekip alınlarımızı tekrar buluşturdum. Ayza gözlerimin içine bakarken konuştu. "Neyi?" dedi. Hiç tereddüt etmeden yekte cevapladım. Gözümü kapatan bu sefer bendim. "Ruhumun sana doğru aktığını... " ... Dünya'ya gelen her canlı için biçilmiş bir rol vardır. Orta Çağ'dan Çin tarihine kadar bir sürü oyun, kuruluş, yüksek zümrelerce yapılan ayinler ve sınıflar arası hiyerarşiler; söz konusu insan olunca eğlence ve bir takım amaca hizmet etmek için ortaya çıkmıştır. Vesta Arcanum da bu kuruluşlardan biridir. Vesta Arcanum dışarıya gösteremediği yüzünün arkasında karanlık içine hapsolmuş hayatların acısı vardır. Ayza Bade ERGİNSOY, Vesta Arcanum'un içinde doğmuştur. Ailesini gözleri önünde öldüren kişilerden intikam almak ister ve bir yola çıkar. Bu yolda Ayza Bade kendi içinde kimlik çatışmasına, gizli konuşmalara, büyük sırlara ortak olur. "Hakikat, suskunluk duvarlarını delip gün yüzüne çıkmayı bilir; Her yalan ise zamanı geldiğinde kendi gölgesine yenilir." Mottosuyla hareket eder.

Düşünün, gözünüzü açtınız ve kendinizi bir odada altı kişi ile beraber olduğunuzu görüyorsunuz. Kapı yok, pencere yok... Sorun şu ki, ne odadakileri ne de kendinizi tanımıyorsunuz. Kafanızın içinde size dair hiç birşey yok. Kimim, neyim, neyin nesiyim? Siz olsaydınız bu durumda ne yapardınız? ******* "Her bitiş yeni bir başlangıç doğurur." "Bazen herşeyi unutmak ister insan, bazense neyi unuttuğunuzu hatırlamak." "Ya hatırlarsam ve hatırladığım için pişman olursam?" Yayın Tarihi: 31;03;2026

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

"Bazı kareler gerçeği, bazıları ise sadece cesetleri gizler." Altı arkadaş, bir yıl sonra kilitli bir malikanede geçmişleriyle yüzleşiyor. Aria'nın kamerası her klik sesinde yeni bir yalanı ifşa ederken, vizöre giren bir gölge hepsinin kanını donduruyor. Vivian O gece uçurumda bırakılan yedinci kişi, intikamı için geri döndü. Sırlar dökülecek, maskeler düşecek ve hiçbir kare bu günahı temizlemeye yetmeyecek. "Altı kişi girdiler, ama Vivian artık kimsenin gitmesine izin vermiyor."

Bu dizide hayatda benim ve arkadaşlarımın yaşadığı olaylar ola bilir✨

~ALINTI~ Y/N: Hocaaam ben geldiiiiiim, burası niye karanlık ho- AAAAA ne dokundu bana? (Değişik sesler gelir) o ses nee? (Hafiften ağlayarak konuşur) kim var burda? KİM DOKUNDU BANAA!? Yazardan: Y/N hıçkıra hıçkıra ağlarken birine dokunduğunu fark ettiğinde çok korkmuş olucak ki şiddetli bi şekilde bağırdı ve neye dokunduğunu bilmeden dokunduğu şeye sarılıp gözlerini sımsıkı kapattı. Bi süre böyle kaldıktan sonra ışıklar açıldı. Y/N: S-Suga... (Y/N hemen Suga'dan ayrılır) Suga: (Sırıtarak) Y/N Y/N: Bunu sen tezgahladın dimi ş******z Yazardan: Suga Y/N'a doğru yaklaşmaya başlar o yaklaştıkça Y/N da geri geri gider. En sonunda sırtı dolaba çarpınca durur. Suga: Bu durumda bile hala nasıl bana sövebiliyosun? Yürek mi yedin? Y/N: SA NA NE, çekil be şurdan (kolunu itmeye çalışır) Suga: Benim olanın bu kadar kolay kaçmasına izin verir miyim? Y/N: Senin olan mı? KÖPEK MİYİM LAN BEN SAHİPLENİYOSUN!? Bak, benden ne istiyosun inan bilmiyorum ama lütfen beni rahat bırak Suga: bi şartla Y/N: Söyle (umut dolu gözlerle bakar, bu durumda Suga da ona hayran gözlerle bakar) SÖYLESENE! Suga: BAĞIRMA BANA! (Y/N korktuğunu belli ederek elleriyle yüzünü kapatır) bak, ben seni... Wattpad'de "Aşk eski bir yalan, Lise'de kalan..." adıyla yazılmış İLK KURGU ve TEK KİTAPTIR