"Bunu mu arıyorsun Koçari Kızı?"

Yirmi yıl önce sıkılan bir kurşun, iki aileyi düşman etti. Yirmi yıl sonra kader, o düşmanlığın tam ortasına bir aşk bıraktı. Ama Karadeniz'de hiçbir sevda bedelsiz değildir...

"Bazı nergisler vadilere değil, dağlara aittir." Nergis Furtuna bir zamanlar bu sözlere inanmıştı, hâlâ inanıyordu da ne kadar inkar etsede.

"Şimdi ben kimin kızıyım?" Bazı sırlar, onları taşıyanı bir ömür boyu yakar. Gezep de yanıyordu. Belki de 23 sene evvel yaktığı canın ahını hayat ondan böyle çıkarıyordu. -Taşacak Bu Deniz dizisinden esinlenilerek yazılmış bir fan kurgusudur.-

Herşey Ela'nın 18 yaşındayken ailesiyle trafik kazası geçirdiği günden sonra değişti. Ela aslında kimdi? Ailesi kimdi?

Şerif furtunanın yıllardır kendinden bile gizlediği dilsiz yarası...FİRUZE KOÇARİ sevdalanma furtunalıya yersin bıçak yarası

Furtuna kazığı yiyen bir mimar ve yine furtunadan kazık yiyen koçari reisi...

"Benim denizimde her zaman hür ve güvendesin." Aylin Arslan, köklerini aramak için Yunanistan'dan Trabzon'a geldiğinde, hayatının en büyük fırtınasıyla karşılaşacağını bilmiyordu. Bir yanda dağların sert ama adil Koçarileri... Diğer yanda denizin hırçın, acımasız Furtunalıları... Ve tam ortada, iki düşman köyün arasında, hem Koçarili hem Furtunalı bir genç kadın: Aylin.

Trabzon'da iki köy vardı... biri dağlara yaslanmış, diğeri denize açılan. Koçari, rüzgârı sert esen yamaçlarda büyürken; Furtuna, tuz kokusunu içine çeken kıyılara tutunmuştu. İkisi de aynı gökyüzünün altındaydı ama aynı dünyaya ait değildi. Bu iki köyün arasında yıllardır konuşulmayan, ama herkesin bildiği bir düşmanlık vardı. Sanki doğmadan önce yazılmış bir kader gibi... kimse sorgulamazdı, sadece taşırdı. Naz, dağın tarafında büyümüş bir kızdı. Yukarı bakan yolların, sert bakışların ve "bizden olmayan" cümlelerinin içinde şekillenmişti hayatı. Şerif ise denizin tarafındandı; dalgaların sesiyle büyüyen ama içindeki furtunayı susturamayan bir oğul. Ama bazı karşılaşmalar vardır... coğrafyanın bile engel olamadığı. Kimsenin bilmediği, denizin uçurumla birleştiği o yerde, yolları kesişti. Birbirlerinin hangi taraftan geldiğini bilmeden konuştular önce. Sonra sessizliklerini paylaştılar. En sonunda, fark etmeden birbirlerinin hayatına dokundular. Ve o an, ne dağlar onları koruyabildi... ne de deniz saklayabildi. Çünkü bazı hikâyeler iki köy arasında değil, iki kalp arasında başlar. Ve o hikâyeler her zaman biraz kördüğüm kalır.

Erdem Şanlı, ekranların tanınan yüzü. 27 yaşında, kariyerinin zirvesine yürüyen bir oyuncu. Lalin Demirel ise henüz 22'sinde, parlamaya yeni başlayan ama bakışlarında anlatılmamış hikâyeler taşıyan biri. Bazı hikâyeler senaryo değildir. Ama bazen en gerçek olanlar bile... bir film gibi hissettirir.