Hicran ve Gezep için yazılmış hikaya

Hicran'ın Trabzon'a döndüğünü duymak bile Gezep'i şaşırtmıştı. Gitmişti; dönmeyecek sanmıştı. Oysa bazı insanlar uzaklaşır, ait oldukları yerden kopamazdı. Yıllar sonra, aynı şehirde karşı karşıya geldiler. İkisi de durdu. Kısa bir an... Ne geçmiş soruldu ne de gelecek konuşuldu. Adeta ağızlarını bıçak açmadı. Sadece bakıştılar. O birkaç saniyede Gezep, unuttuğunu sandığı özlemin hâlâ diri olduğunu anladı. Hicran ise gözlerini kaçırmadan, gitmenin insanda bıraktığı izleri görüyordu. Sonra ikisi de yürüdü. Ama o kısa bakış, yılların susturamadığı her şeyi yeniden uyandırmıştı ve bu bakış ne ilk olacaktı ne de son...

"Seni de bayıltayım ister misin? Düş kollarıma..."

Kalbe açılan kapı bir kez açılırsa, kapanması mümkün müdür?" Bu sorunun cevabını Hicran ve Gezep'in hikayesinde bulacaksınız. Sevda, düşmanlık, inat ve yılların biriktirdiği özlem... Hepsi bu hikâyede birleşiyor. Bu sevda onlara ne yapacak düşmanlıkları karşısında mı ezilecekler yoksa inatları mı? Not: Olay gidişatının Taşacak Bu Deniz'le alakası yoktur.

"beni kandıran senken nasıl bu kadar nefret dolu olabilirsin Hicran hayatımızı yıkarken nasıl bu kadar farkında olamazsın" kırgınlık ile bağırdı adam kadın ise donuk gözlerle baktı onun gözlerinde hikaye bambaşkaydı kadın bağırdı bu sefer ""yıkan da benim yıkılan da koçari, acı çekmeni görmek kalbimi acıtsa da mutlu olmalıyım çünkü ben kötüyken sen mutlu olmayı başardın" kadın bağırıyor aynı zamanda ağlıyor adam ise şaşkın ve öfkeli yağmur yağıyor Deniz hızlanıyor kalp atışları hava da uçuşuyor 2 cani'nin kazdığı kuyu yakıyor onları onlarla beraber herkesi ilk Hicran-gezep kitabıdır yargıları aşalım

-Allah belanı versin Gezep -Allah senin de belanı versin Hicran"

hiczep hayali sahneler ilk bölüm yazma tarihi 16.12.2025 hikaye ilk bölüm paylaşım tarihi 25.12.2025

Ben sende kaldım hicran.. benim seni unutmam lazım ama olmuyor! Allah kahretsinki silemiyorum kafamdan kokunu, gülüşünü....

ᴛʀᴀʙᴢᴏɴᴜɴ ꜱɪꜱɪɴɪ ᴋɪᴍ ʙɪʟɪʀ? ᴀʏɴɪ ʜᴀᴛᴀʏɪ ɪᴋɪɴᴄɪ ᴋᴇᴢ ʏᴀᴘᴍᴀᴋ ʙᴀᴢᴇɴ, ꜰᴀʀᴋʟɪ Şᴇʏʟᴇʀᴇ ɴᴇᴅᴇɴ ᴏʟᴀ ʙɪʟɪʀ. ʙᴜ ʜɪᴋᴀʏᴇ ʜɪᴄʀᴀɴ ᴠᴇ ɢᴇᴢᴇᴘ'ɪɴ ʙɪʟɪɴᴍᴇʏᴇɴ ꜱᴇᴠᴅᴀꜱɪɴɪ ᴋᴏɴᴜ ᴀʟɪʏᴏʀ.

(Taşacak Bu Deniz fan fiction'ıdır.) Gezep üstüme doğru yürüdüğünde arkamdaki kanepeye oturdum. "Ne oldu Hicran? Korktun mu? Kork! Hepiniz korkun! Tüm Furtuna korksun! Yemin olsun ki o iki insanın döktüğü her damla yaşın hesabını kanla ödeteceğim!" Öfkeyle ayağa kalktım. "Yeter be! Bedel mi ödetmek istiyorsun? Yap ula, yapmazsan adam değilsin!" Gezep öfkeyle kapının camına yumruk attı. Cam tuz buz olmuştu. İrkildim. Gezep hep öfkeli ve deli dolu biriydi ama şimdi onu çok kızdırmıştım. Bana zarar vermeyeceğini bilsem de ondan korkuyordum. Üstüm doğru yürüdü. Gezep üstüme geldikçe ben geri adım atıyordum. Olduğu yerde durup gözlerini kapattı. Derin derin nefesler alıp sakinleşmeye çalışıyordu. "Rabbim, bugün o bebeğin mezarına gittiğim gibi senin mezarına gelmeyi de nasip etsin!" Gezep bu sözleri kısık bir sesle söylemişti ama benim zihnimde yankılanıyordu.