Üniversite için İstanbul'a yerleşen ve yeni bir hayat kuran Fadime, geçmişin izlerini kapatmaya çalışırken beklemediği bir yüz ile karşılaşır. "Tüm muhteşem hikâyeler iki şekilde başlar: Ya bir insan bir yolculuğa çıkar, ya da şehre bir yabancı gelir," der Tolstoy, ancak ya bu yabancı, tanıdık bir yüzse?

İsmail ve Fadime evlilikleri boyunca kuramadıkları düzgün iletişimi boşanmalarının ardından oğullarının huzuru için yeniden kurma çabasına girer.

Ters yönlere baksak da gözlerini birbirinden alamayan iki düşmandık biz. En başından beri böyleydi ve böyle de kalmalıydı.

"sen benim elimden yaşayacağım tüm duyguları aldın." [ismailfurtuna,fadimekoçari]

İlkokuldan beri İso'ya platonik olan Fadime'nin onunla aynı sınıfa düşebilme hayali onuncu sınıfta gerçek olur. Fadime, İso için her şeyi yapmaya hazırdır fakat İso'nun yaptığı bir hareket Fadime için her şeyin sonu olur. İki yıl sonra hiç beklenmedik bir şekilde yolları tekrar kesişen ikili, geçmişin izlerinden arınabilecek midir yoksa bu izlerin ağırlığı altında ezilecek midir? "Keşke sana yeni bir geçmiş alabilseydim, o zaman beni tüm zamanlarda güzel hatırlardın."