Zaman Bizi İzler Geçmiş sandığımızdan daha yakındır. İstanbul... Dijital ekranların ışığıyla 24 saat uyuyan bir şehir. Her köşesinde tarih fısıldar, ama kimse durup dinlemez. Nâre, bu gürültü içinde yaşamaya alışmış bir genç kızdır: teknolojiyle büyümüş, geçmişi kitaplardan tanıyan fakat ona dokunmamış biri. Bir gün, beklenmedik bir dönüşüm onu zamanın ötesine fırlatır. Koskoca İstanbul'un yerine, toprak yollar, ahşap hanlar ve yabancı dillerle çevrili bir dünyada uyanır. Teknoloji yoktur; dokunabildiği tek şey gökyüzü, rüzgâr ve ayaklarının altındaki toprak... Ve burada, sıradan gibi görünen bir gençle karşılaşır. Bu gencin basit biri olduğuna inanır. Ama bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Geçmiş, göründüğünden daha yakındır. Ve bazı insanlar, göründüklerinden çok daha fazlasıdır.

Bölümler yazdıkça gelmektedir. ❝Burası Karadeniz, burada hiçbir aşk mücadelesiz olmaz.❞ "Karadeniz'e eskiden Konuk Sevmez Deniz derlermiş," dedi. Sesindeki buz dağı yüreğimi titretti. Bunu daha önce hiç duymamıştım. Demek hırçın dalgaların sahibi olan Karadeniz'e Konuk Sevmez Deniz diyorlardı. İlk kez duyduğum için olsa gerek garibime gitmişti. Ben de buraya gelen bir konuktum. "Peki ya, öyle mi?" diye sorduğumda bakışlarımı usulca ona kaldırdım. "Burası gerçekten konuk sevmez mi?" "Sevmez," dedi Kuzey net bir dille. "Alır, götürür, öldürür seni. Sen de elbet gideceksin buralardan, ait olduğun yere döneceksin. Buralar hiç konuk sevmez." Bir düşman kapıyı çalar. Elinde ölümle bekler. İmkânsız bir aşk başlar.