Bu hikaye Harry'nin 5.yılında geçecek.Ya harry'nin hogwarts dışından başka dostları olsaydı.Onlarla kendi hayatını keşfetseydi. Sirius Black evli olsaydı (hala aklanmadı)ve 2 tane kimsenin bilmediği öldü sanılan kızı olsaydı. Bu hikaye benim ilk hikayem umarım beğenirsiniz.Oy verip lütfen yorum yapın❤️❤️

Kader iplikleri,o gece bir yaşına yeni basmış bir bebeğin anne ve babasını elinden aldı. Ancak aynı zamanda,geri döneceği kesin olan bir canavarı da bir süreliğine dünyadan sildi. Bebeğe ne mi oldu? İşte o sadece okuyanların bileceği bir şey.-Drarry,severitus.

Potter'ın gözleri tamamen koyu bir mavi olmuştu. Göz bebekleri görünmüyordu ama gözlerinde yıldız benzeri beyaz noktalar parılmadamaya başlamıştı. Çocuk kendinden geçmiş görünüyordu ve Snape'in içini korku ve endişe kapladı. Potter tam yere yığılırken koştu. Genç adam kucağına düştü ve Snape genci kollarından tutup çimenlere yatırdı. Şimdi Harry'nin gözlerinden gümüş rengi bir sıvı akıyordu. ‎ ‎- "Potter, Potter. Hemen gözlerini aç, aptal çocuk. "

"Affedilmezleri de biz yaptık! Büyücüler. O zaman neden bir savunma icat edemeyelim ki?" Dumbledore genç Potter volta atarken kısık sesle söylediği sözler umut yansıtıyordu. "Haklısınız Mr.Potter ama bunu hiç kimse başaramadı bunu biliyorsunuzdur umarım." Jay ofisin ortasında durdu gözlerini Dumbledore'a dikti. "Haklıyım Profesör. Dünyadan bunu başarmadan silinmeyeceğim. Affedilmezlerinde durdurulabilir olduğunu ispatlayacağım." Umarım, diye geçirdi içinden Dumbledore. "Bu genç yeşil gözlerinizdeki hırs bir gün sizi yutmasın Jay. Bu hırsı yıllar önce başka bir öğrencimde de görmüştüm." Vitacero-> Yaşamı Koruyan Işık

Dumbledore ölmeden önce Harry'ye vasiyetini bırakır ve de bir mektup... Gerçekleri öğrenen Harry ne yapacağını bilemez ve içinde Dumbledore'a karşı büyük bir nefret beslemeye başlar , artık savaşmak istememektedir ve Karanlık Lord ile bir anlaşmaya varır Harry artık yavaş yavaş karanlığa geçer ve pek çok şeyin değişmesine sebep olur .

Harry kendini onun için özel olan Söğüt Ağacının yanında bulurken, Profesör Snape'in onunla gelip sorunları hakkında sohbet edeceğini hiç düşünmüyordu.

Bir yandan yarasına bastırıyor ve bir yandan öğrendiklerinin ağırlığıyla Profesör ile bakışıyorlardı Harry konuştu ardından Harry: "Peki ama neden? neden daha önce söylemediniz bize bunları." Snape: "Yapamazdım Harry s-söyleyemezdim. Kimse bi-bilmemeliydi. Albus' un kesin emriydi. Yıllardır gi-gizliyorduk. Harry Voldemort ba-ba-başaramayacak. " Harry: "Profesör yıllarca kötü biri olduğunuzu düşündük. Kendinize bunca acıyı çektirmeye değer miydi? Yardımcı olabilirdik..." Snape: "Harry konumuz bu değil. Albus yaşıyor Harry, Dumbledore hayatta. Umarım ki siz geri döndüğünüzde dönmüş olur. L-lütfen izin vermeyin Voldemort'a." Harry şuan bir şok daha geçirmişti Albus Dumbledore yaşıyordu demek. Hemen kendini topladı Harry: "Seninle döneceğiz profesör lütfen dayan!" Snape derin bir iç çekti. Snape: "Kendine dikkat et evlat..." Harry: "Dayan, lütfen dayan!" Snape'in nefesleri düzensizleşiyordu. Yattığı buz gibi zeminde gözleri yavaş yavaş kapanıyordu. Son gördüğü şey Lily'nin gözlerinin aynısıydı. Ve karanlık...

Harry annesi ve babasını tamamen kaybettiğini düşünüyordu ama hayat ona yeni bir şans verecekti.

Ginny ölmüştü. Harry her şey için çok geç olduğunu fark ettiğinde kendisi için de çok geçti. Hayır Tom'un onu öldürmekten ziyade daha farklı planları vardı.... DEVAM ETMEYECEK

Harry hayatında hiç rahatça uyuyabildiğini hatırlamıyordu. Sorunsuz geçen bir yıl nasıl olurdu hep merak ediyordu. Bu yıl bunu tadacak mıydı? Yoksa hala bir çok sorunla karşı karşıya mı kalacaktı? Severitus olarak düşünüyorum ama bakalım zaman bize ne gösterecek?