JK jest gejem i lubi sporo starszych od siebie mężczyzn. Wszystko wydaje się iść dobrą drogą do czasu, gdy poznaje na skrzyżowaniu pewnego przystojnego mężczyznę, a on okazuje się jego wykładowcą.

V to sympatyczny, choć może nieco ekscentryczny uczeń ostatniej klasy wiedeńskiego liceum, który podkochuje się w swoim popularnym koledze. Razem z nim zostaje przydzielony do Szkolnego Programu Opieki nad najmłodszymi uczniami. Pod ich opiekę trafia Ma-ri, pyskata sześciolatka. Z biegiem czasu okaże się że ta wesoła trójka kryje pod uśmiechem trudne sekrety życia rodzinnego. Jak sobie poradzą?

Wooyoung zostaje okrzykniętym zwycięzcą osiemdziesiątych siódmych Głodowych Igrzysk, rozbity i bez chęci życia wraca na ekrany stając się prawdziwą gwiazdą, który w oczach widzów stracił miłość życia by przetrwać. On jednak nie chce odpowiadać na żadne pytania o Sana, a już na pewno na te dotyczące jego samobójczej śmierci. Nikt wie o sekretach jakie kryje, żaden ekran telewizora nie pokaże tego, co siedzi w jego głowie i nie pozwala mu spać po nocach. A powrót do dystryktu jest jeszcze cięższy kiedy jest tam całkiem sam. Tylko czy na pewno?

Dla Sana to miały być ostatnie dożynki. Skoro uniknął wyroku przez tyle lat, to jeden raz nic nie zmieni, a przynajmniej tak myślał. Jednak kiedy został wybrany wraz z bratem jego najlepszego przyjaciela, wiedział, że nie ma szans wrócić z tego pojedynku żywy, jego życie nigdy nie było tak priorytetowe jak młodego Wooyounga. Chciał przed śmiercią zrobić jeszcze jedną rzecz dla swojego przyjaciela i postanowił sprowadzić jego młodszego brata do domu. Wooyoung za to wcale tak tego nie widzi. Nie ma nikogo do kogo mógłby wrócić, jego rodzice nie zwracają na niego uwagi, nikt go nie lubi, a nawet jego własny brat zdaje się być bardziej przejęty losem przyjaciela niż jego. Chcą się ocalić i nie chcą być ocaleni. * Uniwersum Igrzysk Śmierci, nie trzeba znać fabuły by czytać, ale jeśli ktoś nie rozumie wątków, to chętnie wytłumaczę.

Wciąż leżę. Czyli gdzie Wooyoung pogrążył się w najgłębszej ciszy, lecz w końcu na jego drodze pojawia się student medycyny, który zamierza pomóc mu za wszelką cenę, mając przy tym swoje osobiste powody. bottomwoo/topsan Warnings: treści +16, +18 ; niecenzuralne słownictwo ; physical/mental abuse ; suicide thoughts Gatunek: angst Zdjecie okładki: clear gekko (pinterest)

Dodatek do serii Tyran. Wydarzenia, urywki z życia, wyjęte czasem z kontekstu sytuacje, które mają miejsce przed ostatnim rozdziałem części 5 oraz po nim. Po długiej i mozolnej podróży w stronę odzyskania siebie, upragnione Niebo zostaje osiągnięte. Wciąż jednak nie bez wyrzeczeń. Ale takie właśnie jest niebo. Nie zawsze niebieskie i roziskrzone słońcem. Czasem przecina je złowrogi piorun i leje jak z cebra. Wiatr wciąż traci tam kontrole nad sobą, ale Źdźbło Trawy pozostaje niezłomne, a towarzyszy mu Lekkość - przyjaciel - pomagając ujarzmić podmuchy i zepchnąć Tyrana na skraj unicestwienia. Niebo po prostu też ma swoje mankamenty, ale ze wszystkim swoimi wadami wciąż pozostaje Niebem. Dobrym, lepszym miejscem i choć to dziwne, to wciąż znajdującym się na ziemi 😉Zrozumiesz, gdy przeczytasz.

Wydarzenia sprzed pierwszej części serii. Cofamy się do chwili, gdy V spotkał G-guka w dyskotece na molo i płynnie, ale krótko bo tylko w 5 rozdziałach, przechodzimy do końća i jednoczęssnie początku całej historii, dostając odpowiedzi na pytania, które nawarstwiły się przez pięć poprzednich części.

Nikt, nie był bez serca, zawsze. Piąta część serii.

W życiu czasem tak bywa, że "nawet diabeł potrzebuje przyjaciela." Jednak kto tak naprawdę jest tym diabłem? I czy on naprawdę jest taki zły, jak go malują? Z definicji wynika, że wymierza karę, za bycie grzesznym, ale skoro diabeł jest taki zły, to czy nie powinien nagradzać za złe uczynki? Czwarta część powieści mafijnej o losach dwóch bohaterów, którzy zbudowali relację na zgliszczach ciężkiej przeszłości. Tym razem zmagać się będą już nie z rozterkami wewnętrznymi dotyczącymi uczucia, jakie do siebie żywią, ale głównie z konfliktem natury moralnej wobec złożonej sobie obietnicy, bycia dobrym, lepszym... skrojonym na miarę. Czy to w ogóle w tym przypadku możliwe? A może podział na lepsze i gorsze zło, ma tu znaczenie?

Jeśli chcesz, aby Twoja rana się zagoiła. Musisz przestać jej dotykać.