Deyirlər ki, günəş doğmazdan bir az əvvəl göy üzü özünün ən qatı qaranlığına bürünər. İnsan o an elə zənn edər ki, artıq işıq bir daha geri dönməyəcək, duman heç vaxt dağılmayacaq və dünya bu soyuq sükutun içində əbədi qalacaq. Amma tam o ümidsizliyin zirvəsində, üfüqün ən uzaq nöqtəsində bir ulduz parlayar. Tək, səssiz, amma sarsılmaz... O ulduz - Dan Ulduzudur.