⋆༺𓆩☠︎︎𓆪༻⋆ Po śmierci swojego chłopaka, Minho zaczął znikać powoli - w ciszy, zmęczeniu i dniach, które przestawały się od siebie różnić. Nauczył się żyć tak, by nikt nie zadawał pytań. Han pojawił się zbyt nagle, zbyt ciepło jak na kogoś, kto miał pozostać obcy. I właśnie dlatego tak trudno było przestać go zauważać. Bo gdzieś między cichymi wieczorami i niewypowiedzianym bólem zaczęło rodzić się coś, czego Minho nie chciał już czuć. ⋆༺𓆩☠︎︎𓆪༻⋆

Powrót do rodzinnej miejscowości miał być dla Jisunga tylko ostatnim przystankiem przed dorosłością. Ostatnia klasa liceum, zdobycie dyplomu - czysta formalność. Lata spędzone za granicą ulepiły go na nowo. Wrócił pewniejszy siebie, dojrzalszy i odcięty od cudzych oczekiwań. Wie, czego chce, a przynajmniej tak mu się wydaje. Cieszy się z powrotu do Hyunjina, jedynego stałego punktu w jego zmieniającym się świecie. Nie przewiduje jednak, że będzie musiał ponownie stanąć twarzą w twarz z Lee Minho. Minho nie jest już chłopcem, którego Jisung zapamiętał. Jego spojrzenie stało się chłodne i uważne, a dawny uśmiech zastąpiła wyczuwalna obojętność. Jednak pod maską szkolnego agresora wciąż kryją się wspomnienia, o których obaj obiecali zapomnieć. I choć początkowo żaden z nich nie zamierza zrobić pierwszego kroku, coś wciąż pcha ich w swoją stronę. STORY start: 11.02.2026 end:-

Minho nigdy nie obiecuje niczego na jutro. Mówi dokładnie to, co ktoś chce usłyszeć - i znika, kiedy tylko zaczyna robić się zbyt poważnie. Han od lat uważał, że jest na to odporny... dopóki Minho nie zaczął pojawiać się w jego życiu częściej, niż powinien. Z uśmiechem, który coś obiecuje. Ze słowami, które nic nie znaczą. Z dotykiem, który uzależnia. To gra. Obaj o tym wiedzą. Ale Han z każdym spotkaniem coraz trudniej udaje, że nie chce więcej, a Minho... Minho zaczyna się bawić dokładnie tym, czego Han najbardziej się boi - nadzieją. A przecież w ich historii nigdy nie chodziło o miłość. Tylko o to, kto pierwszy odejdzie, kiedy przestanie być ciekawie.

"Hey my friend" Jisung piszę z Minho. *Minsung* *głównie chat, ale normalne opisy też* *krótkie rozdziały* *błędy w chacie są celowe* *możliwe shipy poboczne*

Byli razem od liceum. Od czasów, gdy wszystko wydawało się prostsze, nawet miłość. W drugiej klasie Han zdobył się na odwagę, by wyznać, co czuje, i Lee Minho wtedy uwierzył, że to wystarczy. Teraz mieli po dwadzieścia pięć lat i panicznie bali się rozstania. Nie dlatego, że się kochali. Nie wiedzieli, kim są bez siebie. { 𝚃𝚆 } 𝙽𝚊𝚛𝚔𝚘𝚝𝚢𝚔𝚒, 𝚜𝚌𝚎𝚗𝚢/𝚠𝚣𝚖𝚒𝚊𝚗𝚔𝚒 𝟷𝟾+, 𝚙𝚛𝚣𝚎𝚖𝚘𝚌 (𝚙𝚜𝚢𝚌𝚑𝚒𝚌𝚣𝚗𝚊, 𝚏𝚒𝚣𝚢𝚌𝚣𝚗𝚊)

Han - śmiertelnie chory. Można wywnioskować, że się z tym pogodził. Prawda jest taka, że panicznie boi się zostawienia swoich przyjaciół, mamy i Minho przez którego dowiaduje się co to prawdziwa miłość. Minho - jego życie i tak jest do bani. Nie czuje się potrzebny, ale gdy tylko poznaje Jisunga jego życie zmienia się na lepsze. Nie okazuje tego, że boi się o Hana mimo, że pyta się go o jego samopoczucie. Jeśli Jisung umrze.. uzna pewnie, że jego życie jest skończone.

„-Minho? Dlaczego nic mi nigdy nie powiedziałeś?-Nie wiedział czy był zły czy zrozpaczony, a może obydwa na raz. Wiedział, że nie chciał tego tak kończyć..."

Han Jisung kilka miesięcy temu rozpoczął szkołę średnią. Jest uczniem pierwszej klasy liceum. Nie zna tam prawie nikogo. Pewnego zimowego dnia znajduje w swojej szafce anonimowy list, w którym nadawca nazywa siebie "jego tegorocznym kalendarzem adwentowym". Lee Minho jest trzecioklasistą. Podoba się Jisungowi odkąd tylko zobaczył go po raz pierwszy na rozpoczęciu roku. Na jego nieszczęście starszy zupełnie nie zwraca na niego uwagi. Chociaż w najbliższym czasie miało się to zmienić... Listy z dnia na dzień stają się dziwniejsze, a lęk Jisunga spowodowany niewiedzą, kto stoi za tym wszystkim, się powiększa. Nie wie jednak, że jego strach wcale nie jest potrzebny, gdyż ta sytuacja może zupełnie zmienić jego życie i to na lepsze. * start: 01.12.25 koniec: 26.12.25 ! mogą pojawić się błędy ! nie sprawdzone ! fluff, happy ending ! fanfik był pisany na bieżąco, dlatego czasem w opublikowanych rozdziałach mogą zajść małe zmiany

Jisung przeżyłby kolejne normalnie rozpoczęcie roku szkolnego. Gdyby nie sytuacja na peronie metra, przez którą poznał Minho, który po tym incydencie zaczął zabiegać o kontakt z chłopakiem. TW! smut, poruszane trudne tematy, przekleństwa, próba, przemoc fizyczna i psychiczna Raczej dla starszych osób Poboczne shipy: Hyunlix

Han Jisung jest młodszy, nieśmiały i przerażony sceną ale jego talent muzyczny mówi sam za siebie. Podczas szkolnych castingów trafia do męskiego zespołu, gdzie liderem jest Chan, a obok niego stoją Minho i reszta chłopaków. Han próbuje zagadać do Minho, choć chłopak wydaje się nie do zdobycia. Wspólne próby, muzyka i drobne gesty powoli zbliżają ich do siebie. Czy nieśmiały Han odważy się pokazać prawdziwe uczucia? A może Minho wcale nie jest taki niedostępny, jak się wydaje?