Bu sel beni alıp götürmeden önce beni sever misin?

Biz, maviydik. Sonsuza kadar.

Ah, zavallı yüreğim, söğüt dalının altında, sevgiliye incinmiş, narin bir çıtırdayış.

Jisung beni çağırıyor.

Bülbülüm ölmüş. Öldürmüşler onu, Minho. Nasıl kıydılar? Sevdiğim her şeyi bir gün ansızın kaybederim diye çok korkuyorum. Bana nasıl kıydılar?

Ateş'ten yaratılan ve Ateş'e hükmedenin oğlu Han Jisung; göğsünün içinde yanan sönmez ateşin yenilmez gücüyle, yaratılmış ve yaratılacak olan her şeyin yüreğini titreten merhametsiz bir kabustu.

Jisung, başıma gelmiş edebi bir felaketsin, ebediyen. Ve öyle çok güzelsin ki, ah, tanrım, ne sana ne O'na konuşamıyor, anlatamıyorum, dilime yankı yankı çarpan acı keskin kelimeler anlatma çabamda ağzımı yaralıyor. Şiddetle susuyorum, bir gün dilleneceğime inanıyorsun. Öyleyse iyileştir, yaralanmışlığımı iyileştir çünkü ağzımdaki yara sensin, Jisung.