Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Prens gibisin, benim prensim. [Angst]

Hyunjin okulun en zorbasıydı. Tek bir kişi bile sevmezdi onu. O da tek bir kişiyi sevmezdi. Önüne gelen herkesi deli gibi zorbalar ve bazı kişilerin intiharı bile denemesine sebep olurdu. Felix ise çocuksu tatlı birisiydi ve okula yeni gelmişti. Ne şans, Hyunjin ile aynı sınıftaydı.

"Sarı saçlarını saklama artık omega, benden kaçamazsın." Sarı saçlarını siyaha boyayarak, keskin mavi gözlerini siyah lensler takarak saklamaya çalışan omega, çoktan sürünün prensine, sigmaya yakalanmıştı. Ve yabancı bir cennette, tanıdık bir cehennemi yaşayacaktı. (Omegaverse, hyunlix, dram, +18 öğeler, tarihi kurgu) #Hyunlix 🥇 04.06.2024 #Bxb 🥇 04.06.2024 #Chanmin 🥇 04.06.2024 #Omegaverse 🥇 04.06.2024 #Felix 🥇 05.06.2024 #Minsung 🥇 10.06.2024 #fanfic 🥇 09.07.2024

"Küçükken topladığımız lavantaları hatırlıyormusun" "Hyunjin,kimle konuşuyorsun?" ANGST içerir!