Aşkın,dostluğun,umutların,gözyaşlarının,kahkahaların hikayesi... Meraklı Ayşe teyzelerin,yakışıklı semt ağabeylerinin,komşu kızlarının hikayesi.. Semtini bırakmış,sevdayı gönlüne mesken tutmuş ama üzerine kilitler vurup gitmek zorunda kalmış Ali'nin dönüş hikayesi... Nereden bilebilirdi ki 21 yaşında ki toy Ali kaderim diye sevdiği Zeyno'sunun kaderini yolundan çıkaracağını? 8 sene evvel çıktığı mahallesine dönerken aklında tek bir şey vardı Karadağlı'nın bir daha kalbe baharı getirmeyecekti. Sevda uğruna bırakıp gitmek zorunda kaldığı semtine,yuvasına,dostlarına,ailesine kavuşan Karadağlı geçmişi geri mi alacak? Yoksa kaderi yeniden mi yazacak? **** Geri dönmüştü Karadağlı Ali... 8 senedir planladığı hayatı yaşamak için adımlarını sıklaştırırken hesaba katmadığı bir şey vardı. Oda hayatın planladığımız gibi gitmediği idi. Oysa bunu en iyi bilenlerdendi Karadağlı... Semtin meydanında koca yürekli dostları ile durduğunda semtin sakinlerinin özlediği kahkahalar,dostluklar tamamlanmıştı bir anda... Fısıltı gazetesi Nam-ı Diyar Karadağlı Ali'nin geldiğini yaymaya başladığında birer,ikişer genç kızların kafaları çıkmıştı camlardan dışarı. Öyle ya gören görmeyene,duyan duymayana anlattı durdu 8 sene bu adamı... Sonunda gelmişti Karadağlı...Hiç farkında olmadan mahallede ki bütün düzeni yine ve yeniden değiştirmek üzere gelmişti...

Bir defter... Beş arkadaş gittikleri dağ evinde buldukları gizemli deftere bir hikaye yazarlar. Bir süre sonra yazılanların gerçekleştiğinden şüphe etselerde buna ihtimal vermek istemezler. Kader çoktan yazılmıştır. Ve o hikayede bir katil vardır... Ne gittikleri dağ evi, ne orada buldukları, ne de yaşadıkları şeyler tesadüftür. O gecenin sabahında bir kişi kehanete kurban olacak ve İnsanoğlu'nun günahlarından beslenen diğer evrende bulacaktır kendini. Buradan kurtulması için o defterdeki tek şeyi değiştirmesi gerektir: Kirli ve yaşanmaması gereken bir gerçeği... ~~~ Sırtım aniden sert ağacın gövdesine çarptığında yaşadıklarımın hâlâ kâbus olmasını diliyordum. Bu kadarı çok fazlaydı. Çenemi kavrayan parmaklarına karşılık altta kalmamaya çalışarak elimi gırtlağına sarmıştım. "Nesin sen?" Yüzümün her karışını inceleyen kara gözlerinde ölümü görebiliyordum. Her an başımı gövdemden ayırmak için tetikte gibiydi. Sorduğu saçmalığa gülmeye yeltensem de bu pek mümkün olmadı. "Ne gibi görünüyorum?" Soğuk suretindeki ifade daha ürkütücü bir hâl aldı. Dudakları ölümün tehlikeli sularından baş gösterircesine yukarı kıvrıldı. "İnsan olmadığın kesin." Parmakları boğazımı kavrarken yutkunmaya çalıştım. Ben bu değildim. Bu kadar aciz hissedemezdim. "Arafa merhaba de, kaçak."

Yalan geçmişle kurulan hayatlar... Birisinin galibiyeti ikisinde mağlubiyeti olacak. Galip mi olmak isteyecekler yoksa mağlup mu? Karanlığın ortasında iki kişiydik. İki silah... Biri benim başıma, diğeri onun başına dayalı. Gözlerine baktım, hep yaptığı gibi bu kez de bakışlarımdan anlayabilir miydi söylemek istediklerimi? Asla... Bir tetik çekilecek bugün. Bir kurşun sıkılacak; benim geçmişime, onun geleceğine. Ben Ceylan Saye Akçay kurdukları oyunu bozmaya ve tüm dengeleri değiştirmeye geldim. Burası HAR-AMBER ve sizler de HAR-AMBER'e hoş geldiniz. Bu hikaye tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kişi veya kurumlarla ilgisi yoktur. Bu kitap Wattpad platformunda HAR-AMBER adıyla yayınlanan ilk ve tek kitaptır. 07.02.2024