Varis ne demekti? varis olmak, ona sandıkları gibi bir güç vermedi. ona kaçamayacağı kader verdi. Geçmişin gölgeleri her adımında peşindeydi, kalbi ise hiç ait olmaması gereken birine doğru sürükleniyordu. Çünkü bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Ona miras kalan şey bir taht değildi. bir servet hiç değildi. ona miras kalan şey; yaralarıyla susmayan bir kalp, karanlıkla beslenen bir dünya ve yanlış kişiye atılmış tehlikeli bir aşktı. Çünkü bu hikâyede sevgi. masum değildi. Ve bazı varisler kaderi devralmaz, aşkın en karanlık haline esir düşer.

.

Derin Ilgaz: Hayat bir kez olsun benim de yüzüme gülmeyecek mi ?? Bu kirlenmiş insanların masum olmayan duyguların içinde herkese herşeye inat ben yinede güçlüyüm. Yazardan: Yaşadığı acılar hiç bir zaman peşini bırakmıyacak her zaman bir gölge gibi yanında olacak.(kızımızın bu yaralarımı saracak kızımızı tekrar güldürebilecek birisi belkide karşısına çıkmıştır ama o farkında değidir).. Bakalım hayat bu sefer duygusuz kızımıza gülecek mi?? Peki siz karanlığınızla yüzleşebilirmiydiniz?

Gerçek ailem temasını işleyen fakat klişelerden uzak, yetişkin içerikli bir kurgudur. Bir sabah vakti telefonuna düşen bir mesaj ile yirmi bir yıldır yaşadığı hayatın yalan olduğu şüphesi ile karşı karşıya kalan Burçe Melinda Koraltan, bu şüphenin kendisini ele geçirmesine izin verecek miydi yoksa kendi güvenli alanı olan ailesine mi sığınacaktı? İçine düşürüldüğü oyun hakkında hiçbir fikri yoktu ama yaşananlar onu da ilk hâliyle bırakmayacak ve oyunun bir parçası hâline getirecekti. Peki, geçmişin yarattığı bu sarsıcı oyun kim veya kimleri etkileyecekti? Bu soruların cevaplarını ve hikayenin tamamını öğrenmek için sizleri satırlarımın arasına davet ediyorum!

Yalnızlığın kimsesizlğin hiçliğin kıyısında adım adım ilerleyen Feride Meva Ahlas, mutlak gerçeğin bütün ürkünç ve doğruluğuyla Ejder denilen bir ' Mafya bozuntusu 'karşılaşır. Hayatının asıl o zaman değiştiğini kimse bilmese de annesi her şeyi en başından bilmekte ve yakından tanık olmaktadır. ༺═────❦─────═༻" "Sen delisin!" diye bağırdım. Sesim, kendi kulaklarımda bile yabancı yırtıcı bir tonda patlamıştı "Beni bir meta gibi sergilenen süs eşyası gibi karanlık adamların ortasına mı atacaksın? Ölmemi mi istiyorsun? Söyle, eğer niyetin beni yok etmekse bunu burada şu an yap! Beni o cehenneme, sırtlanların kucağına gönderme. Ben senin oyuncağın değilim Demirhan Asaf!" Demirhan bu isyanım karşısında en ufak bir irkilme belirtisi göstermememiş aksine yavaş ve emin adımlarla masanın etrafından dolanıp tam karşıma dikilmişti. Aramızdaki mesafe o kadar azdı ki üzerimdeki boğucu baskısını tenimde, aldığım nefeste hissediyordum. Boy farkımız yüzünden ona yukarı bakmak zorunda kalsam da geri adım atmadım."Bana ismimle hitap etme cüretini nereden buluyorsun?" diye tısladı yüzüne doğru, sesi bir yılanın tıslaması kadar alçak ama bir o kadar tehlikeli duyuluyordu. "İsminle hitap ediyorum çünkü o heybetli adının arkasına sakladığın korkak adamı görüyorum!" dedim gözlerimi bir an bile kaçırmadan. Kalbim göğüs kafesimi dövüyor olsa da içimdeki öfke korkumu bastırıyordu "Kendi kirli işlerini halletmek karanlık dünyanda yükselmek için bir kadının canını ortaya koyacak kadar aciz misin sen ? Madem o kadar değerlisin git kendin gir dehlizlere! Git pırlantayı kendi ellerinle sat!" 🪽 " Bazı aşklar zaman'a değil, yazgıya yazılır " Bu kurgunun tüm halkları saklıdır.

"Bazı savaşlar mahkeme salonlarında değil, karanlıkta verilir." Bars... Lakabı Kuzgun olan; adı askerî raporlarda sadece ölü bilinen biriydi. Ama kalbini savaş meydanında bıraktığı o gecenin şafağında, karşısına hayatının en büyük imkansızı olan hainin kızı çıktığında, oyunun bütün kuralları bozulacaktı. Efnan Sare Alaca... Asil bir ailenin gölgesinde büyümüş, geçmişi sırlarla örülü genç bir avukat.Babası bir hain olarak anıldığında, Efnan'ın da adı sessizce yargılanmıştı. O günden sonra eski hali kalmadı. Çünkü bazı gerçekler insanı yakar. Ve bazı yangınlar geride sadece kül bırakır. Kuzgun ve Anka Biri küldü; dokunulduğunda dağılan.Diğeri köktü; koparılsa da toprağa tutunan. Kül rüzgâra karışmaya hazırlanırken, kök onu toprağa bağladı. Ama bazen kök de yanar. Ve bazen kül, sandığından daha güçlüydü. Çünkü her Anka, Kendi küllerinden doğar.

Bu sadece ölen bir ailenin intikam hikayesi değil, hayat dolu dünyasından kopartılan küçük bir kız çocuğu için olan bir intikam. "Bir savaşa girdin. Umarım pişman olmazsın.'' "Pişman olacak kadar yolum kalmadı," dedim. "Ya kazanırım ya da kül olurum." Çünkü ben zaten yanıyorum. ''Çocukların gülümsemelerine dünyalar sığardı, yetişkinlerin gülümsemelerine ise o dünyaların hüzünleri...''

Gecenin içindeki karanlık tarihinin en büyük utancını gizlerken ayaklarım bir idam ipinin üzerinde yürürcesine hafif ve düzensizdi. Kaderimi etkileyecek kararı ilk kez benim verdiğim o noktadaydık. Veyl noktasındaydık. İşin acıtan tarafı bu noktada yalnız değildim. Bir cambaz gibi yürüdüğüm bu ipte, elimde tuttuğum terazi kaderimi belirliyordu. Terazinin bir ucunda bir zamanlar aşkından kör olduğum o adam vardı. Birlikte nikâh masasına oturmaya hazırlandığım, her zaman güvendiğim o adam. Güvenimi parçalara ayırıp kırıklarını sırtıma saplayan o adam. Kenan Revan. Diğer ucunda ise her zaman görünüşüyle korktuğum, buna rağmen beni her zaman koruyan ve her daim destek veren o adam vardı. Beni ailesine dahil eden ve gerçekten sevildiğimi hissettiren adam. Hükümdar Dağlı. Terazinin kolları kalbimin iki tarafına uzanıyordu. Hangisini kendimle birlikte aşağı çekeceğim benim elimdeydi. Hangisini seçecektim? Beni nikah masasında terk eden sevdiğim adamı mı, yoksa beni koruyan ve bana aşık olduğunu söyleyen o adamımı? Hangisini seçecektim? Aklımı mı yoksa aşkımı mı? İşte burası veyl noktasıydı. Aklın ve mantığın çatıştığı o yerdeydik.

"Bunu istemediğini söyle." Sesi sakindi ama mesafe kalmamıştı. Nefesini boynumda hissediyordum. "Susman bir cevap," dedi alçak bir sesle. Ve bundan sonra geri çekilmek bir ihtimal bile değildi. ... 🔞[Bu kitap yetişkinlere yönelik (+18) unsurlar ve tetikleyici ögeler içermektedir.]🔞

Kana bulanmış hatıralar, kanadı kırık kuşlar, üzeri yalanlarla süslenmiş sırlar, kalbi hasta kadınlar ve kırık pusulalar. "Sen benim pusulamsın İzgi. Ben seni kaybedersem yolumu kaybederim." ... Heyecanla gülümsediğinde sandalyeden atladı ve bana doğru koştu. "Teyze!" Dedi neşeyle bacaklarıma yapışırken kafasını kaldırıp bana baktı. "Bitti mi oyun?" Diye sordu merakla. Keskinin yere çömelen heybetli bedeni ayaklandığında ağır hareketlerle bana doğru döndü ve ona doğrulttuğum silahımın namlusuyla karşı karşıya geldiğinde hareketleri durdu. Kalbimi saran pamuk ipliği çözüldü. Ruhuma karışan karanlığının emaresi kalmadı içimde. Kara gözlerinde bir yıkım meydana geldi. "Bitti." Dedim titremememesi için üstün bir çaba sarf ettiğim buz gibi sesimle. Kara gözlerindeki ifade hayattayken cehennemi yaşamama sebep oldu. 26/01/2024 02/03/23 KİTAPTA +18 SAHNELER MEVCUT OLACAKTIR! BİLGİNİZE!