"Buraya neden geldin?" "Beni... Beni adamınız getirdi buraya, sizi tedavi etmem..." "Kes sesini! Ben hasta değilim, asıl bu seni buraya getiren adam hasta!" Psikolojik danışmanı olacağım adam şimdi beni burada öldürmek için fırsat geziyordu! "Bakın, madem istemiyorsunuz, o zaman bırakın gideyim! Benim bir ailem var, eğer eve gitmezsem merak edip polisi ararlar," dedim yalvaran bir ses tonuyla. "Seni bırakamam, özellikle gördüğün şeyden sonra! Ben aksini söyleyene kadar burada kalacaksın!" Ne saçmalıyordu bu adam, onun deliliği yüzünden benim mi hayatım kararacaktı? "Aksini ne zaman söyleyeceksiniz, ben burada kalamam!" Kısa bir bakış attı, bu bakış bile korkudan titrememe sebep oldu. "Burada kalacaksın, ben ölümüne izin verene kadar, doktor!"

"Bana karşı oynamaya çalıştığın oyunu yok sayacağımı mı sanıyorsun? Bu yaptığın şeyin bedenini sana ödeteceğim, hem de canınla ödeyeceksin!" "Bunu yapmaya mecbur bırakıldım diyorum, neden beni anlamak istemiyorsun? "İlla birine hesap soracaksan bu karın olmalı, senin koynuna girmemi benden isteyen o oldu!"" Bunların hiçbirini hak etmiyordum, ona oyun oynamış olabilirdim, ama mecbur bırakılmıştım. "O benim yıllardır eşim, öldürme işini de babası yapsın! Ama sen... "Seni öldürme işini ben kendime bırakıyorum, canını bugün alacağım!" "Peki karınla neden böyle bir anlaşma yaptığınızı da öğrenebildin mi, neden senin koynuna girdiğimi?" Bu soruyu sorduğumda kollarımı saran eli gevşemişti, çatık kaşlarını düzeltmeden sordu. "Neden böyle bir oyuna girmek istedi, amacınız neydi?" "Yıllardır çocuğunuz olmuyormuş, benim senden hamile kalmamı istedi, sen hamile kaldıktan sonra benimle birlikte yurt dışına gidecekti. "Ardından doğum zamanımda bebeği benden alır sana bizim çocuğumuz diye yutturacaktı! "Sizin veliahtınızı benim doğurmamı istedi, şimdi bu yüzden ben mi suçlu oluyorum?" Bu sözlerimle daha da öfkelenmişti, oysa ben yumuşayacağını düşünmüştüm. "Lan bir de utanmadan anlatıyor musun, siz nasıl insanlarsınız lan?" Bu sözler artık beni de öfkelendirmişti, madem beni gerçekten öldürecekti o zaman susmamın bir anlamı yok. "Beni koynuna alırken hiç öyle söylemiyordun, hiç utanmamıştın! Şimdi benden utanma duygusu mu bekliyorsun, sen çok mu masumsun bu hikayede? "Hiçbir şeyden haberin olmadığı halde karını aldatma yolunu seçtin, bu yüzden gelip bana ahkam kesme!" Öfke ile boğazıma sarılıp beni yatağa itti, ellerini boğazımdan çekmiyordu. Ondan kurtulmaya çalışsam da benden güçlü olduğu için başaramadım, birkaç saniye sonra beni boğarak öldüreceğini anlayınca dilimden o sözler dökül

"Seni buraya zorla gönderdilerse s*ktir git, ben kimsenin a*ına zorla girmem!" "Bilakis, koynuna girmek için ben ısrar ettim!" "Yani s*kilmek mi istiyorsun?" "Senin tarafından s*kilmek istiyorum diyelim ona!" Kokusu burnuma geldikçe kendimden geçiyordum. Daha da büyük sıkıntı olan şeyse s*kimin üzerinde duran g*tüydü. "Soyun, yatağa geç! Tamamen soyunduğu zaman ne yapacağımı bilememiştim, bu güzel manzara bende çok farklı hisler oluşturmuştu. En büyük etkiyiyse s*kimde göstermişti!

"Madem nikahına alacaksın beni, neden böyle bir leke sürdün ailemin üzerine? Cevap ver, neden yaptın bunu, neydi bana karşı kurduğun tuzak?" Duraksadı, ardından biraz eğilip gözlerime baktı öfkesini saklama gereksinimi duymadan. "Senin abinin benim bacıma yaptığı şeyi yaptım ben! Ancak seni zorlamadım, sen girdin koynuma. Ama o ibne abin, o puşt tecavüzde bulundu kardeşime! Şimdi onun acısını çekeceksiniz, tüm aile çekeceksiniz! Ailen ömür boyu bu utancı yaşarken, sen de bir ömür benim tutsağım olarak ödeyeceksin bu olanların bedelini!" Abim? Tecavüz? Yanlış anlaşılma vardı, bariz bir şekilde belliydi bu, ama o bunu bilmeden hayatımı mahvetmişti. Gözümde bitiyordu aşkı, zalim bir adam vardı karşımda zira. Ona aşkla bakmıştım, ama o benden bilmediğim bir intikam almıştı. "Sen ne diyorsun, nasıl abime iftira atarsın? Defol buradan yalancı pislik, herşeyin yalanmış senin! Git, yoksa töreler verir cezanı senin!" Verecekti zira, çünkü ben istesem bile bir Ağa'nın ailesinden hiç kimseye göz koyulmazdı. Biliyordu o da, bunu bilerek girmiştik bu yola, ama benimle beraber kendisini de yakmıştı artık. "Töre verecek cezayı, evet! Ama ceza abine ve de iki küçük yeğenine karşılık verilecek! Yeğenlerini bile sağ koydurmam senin, küçük yaşta öldürürüm onları! Bu koca konakta bomboş kalır, bir varis bile kalmaz! Ama sen bunu kurtarırsın Şahbanu, kölem olarak aileni kurtar! Seni bir bedel olarak alacağım, kardeşimin namusunun bedelini ödeyeceksin!"

"Şimdi sana matematik dersindeki en kolay soruları söyleyeceğim: problemler! Bence sen bunu biliyorsundur, sonuçta problem çıkarmayı seven bir kadınsın!" "Sen de pek sorun çözen biri değilsin Sinan! Seninle ders falan çalışmayacağım! Bırak beni! Sınavda dibe çakarım daha iyi!" "İki seçeneğin var Selvi. Ya burada uslu uslu oturup soru çözeceksin, ya da bu gece tüm problemlerimizi yatakta çözeceğiz. Hangisini seçiyorsun?" Elini kalçama indirdi, sertçe sıktı. Gözlerimin içine bakıyordu, hiç şaka yapmıyor piç! "Yatağa geçelim o zaman, belli ki senin ders çalışmaya niyetin yok!" dediğinde ciddi olduğunu fark edince anında pes ettim. "İnmeyeceğim... ders çalışacağım, yeter ki elini çek!" "Akıllı kız seni. Şimdi bu soruyu çözeceksin. Haydi, başla. Bakışlarını kitaptan başka bir yöne çevirirsen o zaman bozuşuruz seninle!" "Anlamıyorum işte! Sayılar bana aynı senin gibi bakıyor! Gerçi bende sana ve sayılara öyle bakıyorum ama..." "Nasıl bakıyormuşum sana, ya da sen bana?" "Düşman gibi işte!" "Sana düşman gibi bakmıyorum, öyle bakmamı istiyorsun sadece." Bunu söylerken kitabı kendi önüne çekti gözlerini kaçırıp. "Sana baktığım gibi bakıyorsan sayılara, o halde matematiği çok yakında seveceksin Selvi!" Bok severim! Bir dakika!.. Ne? Gözlerim şok içinde ona kaydı, ben yanlış mı duydum, bu ne demek oluyor?