Hindi ko siya pinatay. Pero ako ang may dugo sa kamay. Isang gabi ng galit ang nagtulak sa'kin na umalis sa bahay na matagal ko nang kinatatakutan. Isang gabing pinili kong maging malaya-kahit sandali lang. Pero pagbalik ko, wala na ang lahat. Nakahilata ang Tita ko sa sahig, may gunting na nakatusok sa kanyang leeg, at ang katahimikan ng bahay ay parang sumisigaw ng isang katotohanan na hindi ko matanggap. Lahat ng ebidensya, ako ang itinuturo. Lahat ng mata, ako ang hinuhusgahan. Habang pilit kong pinapatunayan ang sarili kong inosente, unti-unting nabubunyag ang mga lihim na matagal nang tinatago ng pamilya-mga utang na hindi nababayaran, galit na hindi napapatawad, at mga sugat na hindi kailanman naghihilom. Ngunit sa bawat hakbang ko papalapit sa katotohanan, mas lalo akong nilalamon ng isang tanong- Kung hindi ako ang pumatay... bakit parang ako ang may kasalanan? All Rights Reserved 2026©