"Nasibimse bulur demiştin Nazenin... Buldu ve sustu. Bahçedeki o taşın altı şimdi sadece nemli bir boşluktu. Ama içimdeki o garip his fısıldıyordu: Bazı yangınlar sönmek için değil, her şeyi kül edip yeni bir toprak bırakmak için çıkarmış. Turâb'ın sessizliği bir veda değil, başlayacak olan fırtınanın ilk nefesiydi. Ve o gece anladım ki; bu konak bizim evimiz değil, nezarethanemizdi. Bizim hürriyetimiz, bir mektubun mürekkebinde ve bir adamın toprağa olan sadakatinde saklıydı."