Yetişkin okurlar içindir. Bizi lağımlara fırlattıklarında, karanlıkta büyüyen şeylerin bir gün gökyüzünü bütünüyle ele geçireceğini akıl edemediler. Yukarı Dünya'nın lüks saraylarında yaşayan burjuva soyluları, yeraltının iki yetiminden her şeyi çalmıştı: Ailelerini, çocukluklarını ve bebeklik hatıralarını... Ama o karanlık dehlizlerin acısıyla dövülen bir şifacı ile dökme demir zırhların ardına gizlenmiş bir ihtilalci el ele verdiğinde, sömürü üzerine kurulu o sahte cennet kökünden sarsıldı. Yeraltının her köşesinden baltalar yükseldi, meşaleler sahte gökyüzünü bütünüyle ateşe verdi. Şimdi iki gölge, arkalarında binlerce madencinin ve asinin mutlak gücüyle yeryüzüne tırmanıyor. Onlar tahta oturup adil ve yumuşak hükümdarlar olmayacaklar; yeraltında kanla öğrendikleri o acımasız ve sert yasayı getirecekler. Gelecek, geçmişi kül olanların ellerinde yeniden doğacak. Ve o kibirli soylular için merhamet, sadece eski bir kelime olarak kalacak.

Clem, bir gece çok uykuluyken internetten absürt bir hizmet sipariş eder. Gece yarısı kapısı çalınır ve karşısında devasa, kollarında garip dövmeler olan Vane duruyordur. Clem, Vane'in bir kurye olduğunu sanır ama Vane aslında siparişin kendisidir. Şirket politikası gereği, Clem'in çizimlerini bitirmesi için 1 ay boyunca onun yanında kalmak ve ona her konuda "hizmet etmek" zorundadır.

Bir seks yayıncısına aşık olsaydınız ne olurdu?

Yetişkin okurlar içindir. Yirmi birinci yaş günümde sırtımda beliren rünler, hayatımı ikiye böldü. Öncesi ve sonrası. Çünkü o gece öğrendiğim ilk şey, ailemin bana yıllarca yalan söylediğiydi. İkinci şey ise... karanlığın gerçekten var olduğuydu. Ve o karanlığın adı Ares Thorne'du. O, insanların hakkında yalnızca fısıldayarak konuştuğu adamdı. Gölgelerin içinde yaşayan, kanla beslenen efsanelerin varisi. Gözlerinin içine baktığınız anda ya kaçmak isterdiniz... ya da mahvolmak pahasına ona biraz daha yaklaşmak. Ben ikinciyi seçtim. Seçmemeliydim. Çünkü her dokunuşumuz mühürlerimizi uyandırıyordu. Tenimdeki pullar yanıyor, damarlarımda zehir dolaşıyor ve içimde, susturamadığım başka bir varlık nefes almaya başlıyordu. Ares bana yardım ettiğini söylüyordu. Ama bu adamın beni koruyup korumadığını hiçbir zaman anlayamadım. Belki beni kurtarmaya çalışıyordu. Belki de kendi elleriyle felakete dönüştürüyordu. Çünkü bazı insanlar aşık olmaz. Bazı insanlar birbirlerine lanetlenir. Ve biz... Biz daha ilk bakışta birbirimizin sonu olmuştuk. OPHIS: KARANLIĞIN VARİSİ Gücün, takıntının ve zehirli bir aşkın hikâyesi. © Tüm Hakları Saklıdır.

Yetişkin okurlar içindir. Sırtım soğuk masayla buluştuğunda ağzımdan küçük bir inleme kaçtı. Kaçacak hiçbir yerim yoktu, zaten o üzerime öyle bir çökmüştü ki nefes bile alamıyordum. Masanın üzerindeki her şeyi tek bir hamleyle yere savurdu; camların kırılma sesi odada yankılanırken beni kalçalarımdan kavrayıp kendine doğru çekti. Vücudunun o sert ve kalıplı ağırlığını üzerimde hissetmek beni mahvediyordu. "Bana bak," dedi emreder koşan bir sesle. Bakışlarımı kaçırmaya çalıştım ama elini çeneme dolayıp yüzümü ona bakmaya zorladı. O buz mavisi gözleri açlıktan ve arzudan kapkaranlık olmuştu. Elleri elbisemin altına sızıp çıplak tenime değdiğinde vücudum kaskatı kesildi. Parmakları bacaklarımın arasında, o en hassas yerimde dolaşırken boğuk bir sesle küfretti. "Burada titrerken hala benden nefret ettiğini mi söyleyeceksin?" Dişlerini boynumdaki o ince damarın tam üzerinde hissettim. Sadece dudakları değil, tüm vücudu ateş gibi yakıyordu. Bir eliyle iki bileğimi de başımın üzerinde sabitleyip beni tamamen savunmasız bıraktı. Kulağıma eğilip o yakıcı nefesiyle fısıldadı: "Senin o her bir kıvrımını, her bir çığlığını istiyorum. Seni parça parça tüketene kadar durmayacağım." Dudakları boynuma sertçe kapandığında, dişlerinin etime geçtiğini hissettim. Acı değildi bu; beynimi uyuşturan, kasıklarımı sızlatan saf bir hazdı. Elbisemi tek bir hamlede sıyırıp beni tamamen altına aldığında, kendi adımı bile hatırlayamıyordum. Artık sadece onun altındaki o ıslak ve çaresiz bedendim ve o ne isterse yapmaya hazırdım.

+18 | Karanlık Romantizm | Psikolojik Gerilim | Smut

Yetişkin okurlar içindir. "Sarayın mermer koridorları soğuktu ama Vael'in bakışları tenimi yakıyordu. Babamın en sadık köpeği Caelum, hemen arkamda bir gölge gibi dikilmiş, elini kılıcının kabzasına atmıştı. Vael ise kuralları hiçe sayarak bir adım daha yaklaştı. Saçlarımdaki kar tanelerine bakıp sırıttı. 'Vaeloria'nın buzdan prensesi,' diye fısıldadı sesi limanlardaki fırtınalar gibi gürleyerek. 'Dışarıdaki kar bile senin bu kibirli bakışlarından daha sıcak...' Caelum öne atıldı ama elimle onu durdurdum. Bu korsanın gözlerinde gördüğüm şey nefret değildi; bu, bir avcının avını tanıdığı o anın zaferiydi."

•Yetişkin okurlar içindir• O gün, o sınıfa giren sadece bir matematik öğretmeni değildi. O gün, bir Şeytan bin yıllık uykusundan uyanmış ve rüyasında gördüğü o tek parlak ruhu geri almaya gelmişti. Lavin'in hayatı, siyah bir gömleğin ardına saklanmış o karanlık Lord'un gözlerinde, daha ilk saniyede bir kadehe dolduruldu ve tek hamlede içildi. #1-şeytan #1-sır #1-romantik #1-kurgusal #1-daddy #1-komedi #2-fantastik #3-roman #3-edebiyat

Yetişkin okurlar içindir. "İçinde hiçbir şey yok," diye fısıldadı Dante, sesi karanlık bir arzuyla mutfağın sessizliğinde yankılandı. Valeria nefesini tuttu, elleri mermer tezgaha o kadar sıkı tutundu ki parmak boğumları bembeyaz kesildi. Dante onu sırtından kendine daha sert, aramıza bir milim bile sızmayacak kadar sıkı bastırdı. Elbiseyi yavaşça yukarı sıyırdı; parmakları o yasak bölgenin sınırlarına ulaştığında, teninin ne kadar ateşler içinde olduğunu ve çoktan onun için ne kadar hazır, ne kadar ıslak olduğunu hissetti. Avucunun içi, o en mahrem noktasının üzerine tam bir hükümranlıkla kapandığında Valeria'nın başı geriye, Dante'nin omzuna düştü. "Benim için mi böyle geziyorsun?" diye sordu Dante, dişlerini kulağının yumuşak memesine sertçe geçirirken. "Benim seni her an, bu mutfak tezgahında, bu soğuk mermerin üzerinde alabileceğim gerçeğiyle mi kışkırtıyorsun beni?" Valeria cevap veremedi. Sadece kalçalarını onun eline, parmaklarının o istilacı hareketine doğru daha büyük bir açlıkla bastırdı. Dante onu mermer tezgahın üzerine oturttuğunda, o ince beyaz elbise tamamen yukarı sıyrılmış, tüm savunmasızlığıyla önüne serilmişti. "Bak bana Valeria!" diye emretti Dante. "Bak ve gör... Sana bu zevki benden başkası veremez. Bu titreme, bu ıslaklık... Hepsi benim eserim. Sen benim eserinle yanıyorsun." "Sen benimsin. Her bir damla ıslaklığınla, her bir titreyen hücrenle... Sadece benim."